Amador draagt geen witte jas of schoonmaakuniform, maar zijn werk is van levensbelang. Zijn dag begint gekluisterd aan de wekker van degenen die niet langer alleen kunnen opstaan. Hij is hulp in de huishoudingeen cijfer dat vaak voorkomt wordt verward met binnenlandse dienstmaar waarvan de realiteit heel anders is.
Volgens het ministerie van Sociale Rechten zijn dat er al meer dan 1,7 miljoen mensen met erkende afhankelijkheid. Echter alleen de 26% van deze huishoudens heeft een betaalde professionele zorgverlener.
En de last rust vooral op gezinnen en vooral op vrouwen. De gegevens zijn verwoestend: 87% van de niet-professionele zorgverleners in Spanje Het zijn vrouwen. Amador is een uitzondering in deze sector, maar zijn professionele werk maakt het verschil tussen ‘met elkaar overweg kunnen’ en een behoorlijke levenskwaliteit hebben.
Veel meer dan ‘een handje helpen’
Om bij de Thuishulpdienst (SAD) te werken is het niet voldoende om goede wil te hebben, je hebt een officiële kwalificatie nodig zoals Certificaat van professionals in de sociale en gezondheidszorg. Amador verdedigt dat zijn werk in gelijke delen technisch en menselijk is: “Onze service Het is geïndividualiseerd en gepersonaliseerd met naam en achternaam. Het gaat niet alleen om schoonmaken, het gaat om weten hoe je moet zorgen”, zegt hij via zijn sociale netwerken.
Van medicatiebeheer tot cognitieve stimulatie, elke stap wordt gemeten. Het gaat niet alleen om het maken van voedsel, maar om het bevorderen van de autonomie van de persoon. Spanje heeft echter nog steeds openstaande rechten: er wordt geschat dat we dat nodig hebben ruim 66.000 extra professionals om aan de huidige vraag te voldoen.
En het is geen geheim dat de onzichtbaarheid van de sector tot surrealistische situaties leidt die Amador dagelijks meemaakt. Soms vergeten gezinnen dat ze met kwetsbare mensen te maken hebben. “Wij vliegen niet van het ene huis naar het andere, wij zorgen voor u. Wij zijn niet goed ter been, wij zorgen voor jou”, benadrukt de man.
Zoals hij beschrijft, geeft hij de voorkeur aan kwaliteit boven het blindelings volgen van een schema als de tijd niet goed is. “Op slechte dagen blijf ik thuis bij de persoon, we sporten, mediteren en ik begin met het maken van het ontbijt. We moeten in gedachten houden dat we met mensen zijnlegt hij ten slotte uit.
