Het proces om blijvende invaliditeit te bereiken vereist verschillende voorafgaande stappen. Voordat u arriveert, heeft u vrijwel altijd een tijdelijke arbeidsongeschiktheid, die een periode van 545 dagen (18 maanden) duurt. Vervolgens beoordeelt een medische rechtbank de klinische geschiedenis, medische rapporten, functionele beperkingen, leeftijd en gevolgen, naast andere gegevens, om deze aandoening al dan niet toe te staan.
In de wachttijd om tot een beslissend resultaat voor de werknemer te komen, rijzen er twijfels zoals de arbeidsadvocaat Victor Arpa heeft gekregen. Via zijn sociale netwerken heeft een gebruiker hem gevraagd waarom hij is gestopt met bijdragen ‘terwijl hij wacht op de oplossing van zijn blijvende handicap’.
Wat gebeurt er als het ziekteverlof voorbij is?
Arpa heeft dat naar aanleiding van dit overleg toegelicht De sleutel is wat er gebeurt als 18 maanden medisch verlof zijn bereikt, dat wil zeggen: “na 545 dagen stopt u met bijdragen.” De advocaat wijst erop dat bij het bereiken van de wettelijke grens van tijdelijke arbeidsongeschiktheid de werknemer gaat naar een andere situatie binnen de arbeidsrelatie omdat het bedrijf het contract opschortmaar hij verduidelijkt: “het is geen ontslag, maar hij is niet meer verplicht om voor jou een bijdrage te leveren.”
Bovendien benadrukt hij van niet het gaat over van een beëindiging van de arbeidsrelatie, maar van een gereguleerde schorsingwaardoor het bedrijf wordt bevrijd van de verplichting om te blijven bijdragen aan de werknemer. ‘Je gaat over in de handen van de sociale zekerheid’, legt hij uit, en het is deze die ‘je maand na maand betaalt’, voegt hij eraan toe, terwijl ‘je wacht tot ze beslissen of ze je zullen ontslaan, of ze je een handicap zullen geven of dat ze je ziekteverlof zullen verlengen.’
Het INSS neemt de controle over het bestand over tot de definitieve oplossing
Het is vanaf dat moment Het INSS neemt de controle over het dossier en de overeenkomstige uitbetaling van de uitkering over. De werknemer wacht op een oplossing die kan leiden tot medisch ontslag, erkenning van blijvende invaliditeit of een uitzonderlijke verlenging van het ziekteverlof, maar “effectief na 18 maanden is er geen bijdrage”, besluit hij.
Met deze zin vat Arpa de situatie samen en ontmantelt de grootste twijfel: het gebrek aan bijdragen is geen fout, maar eerder het juridische gevolg van de opschorting van het contract na meer dan 545 dagen tijdelijke arbeidsongeschiktheid.
