Kunstmatige intelligentie (AI) verandert werkomgevingen en dynamiek. De opkomst ervan in de meeste professionele sectoren valt niet te ontkennen. Een aankomst die belooft de dagelijkse werklast te verminderen, maar zal deze in de praktijk eerder intensiveren. Door taken sneller en toegankelijker te laten lijken, nemen werknemers uiteindelijk een grotere hoeveelheid werk op zich. Een paradox die weerklinkt op de Harvard Universiteit.
Aruna Ranganathan, universitair hoofddocent management en organisaties aan de Haas School of Business aan de University of California in Berkeley en gepromoveerd aan MIT, en Xingqi Maggie, afgestudeerd aan het Imperial College London, hebben de leiding gehad over de uitvoering van dit geavanceerde onderzoek. in 'Harvard Business Review'. Beiden waarschuwen dat deze beloofde productiviteitsstijging complexer is dan bedrijven denken.
In dit acht maanden durende onderzoek wordt onderzocht hoe generatieve AI de werkdynamiek veranderde bij een in de VS gevestigd technologiebedrijf met ongeveer 200 werknemers. Medewerkers werkten sneller, namen meer taken op zich en verlengden hun werkuren.vaak ongevraagd.
Een lagere kwaliteit van het werk of een groter verloop zijn enkele van de gevolgen
In dit geval dwong het bedrijf hen niet om AI te gebruiken, maar gebruikten werknemers het op eigen initiatief: “AI maakte ‘meer doen’ mogelijk, toegankelijk en in veel gevallen intrinsiek lonend.” Hoewel dit a priori misschien goed lijkt, wijzen experts erop dat het een verhoogde stille werklast die kan leiden tot cognitieve vermoeidheid, uitputting en verzwakt beslissingsvermogen.
“De productiviteitsstijging in het begin kan plaatsmaken voor een werk van lagere kwaliteit, personeelsverloop en andere problemen”, voegen ze eraan toe.
De manieren waarop AI het werk intensiveert
In het onderzoek hebben beide experts drie belangrijke vormen van werkintensivering als gevolg van kunstmatige intelligentie geïdentificeerd. De eerste daarvan is voorbij taakuitbreiding. Omdat AI fungeert als een brug om onze kennislacunes op te vullen, motiveert het medewerkers om rollen buiten hun specialiteit op zich te nemen.
In dit geval zijn productmanagers of ontwerpers bijvoorbeeld begonnen met het schrijven van code, terwijl dit een taak was voor programmeurs en engineers. Hoewel dit in eerste instantie kan worden gezien als iets positiefs dat de afhankelijkheid van derden vermindert, genereert het in de praktijk een stille overbelasting en een “domino-effect” op specialisten.
Achter dat 'ik ga dingen proberen' wordt uiteindelijk een hoeveelheid taken geabsorbeerd die onder normale omstandigheden uitbesteding of het inhuren van extra personeel zouden rechtvaardigen. Op zijn beurt creëert deze uitbreiding van rollen, in termen van het “domino-effect”, verborgen werk voor de echte experts. Ingenieurs en technici zagen hun werklast toenemen, omdat ze uiteindelijk veel tijd besteedden aan het informeel beoordelen, corrigeren en begeleiden van werk dat “op intuïtie werd gedaan” met behulp van AI door hun collega’s van andere afdelingen.
De tweede vorm van intensivering is door de vage grenzen tussen werk en vrije tijd. Het extreme gemak en het ‘chat’-formaat van AI zorgen ervoor dat werk stilletjes momenten van ontkoppeling binnendringt. Werknemers maken er een gewoonte van om tijdens pauzes, lunches of aan het eind van de dag snelle aanwijzingen te sturen. Het gevolg is dat werk een alomtegenwoordige aanwezigheid wordt, waardoor onbedoeld de dag wordt verlengd en de vrije tijd zijn werkelijke herstelvermogen verliest.
Tenslotte vinden wij “meer multitasken”. Omdat AI wordt gezien als een ‘metgezel’ die op de achtergrond werkt, beginnen werknemers meerdere processen tegelijkertijd te beheren. Deze dynamiek zorgt er echter voor dat de aandacht voortdurend wordt gefragmenteerd om de resultaten van kunstmatige intelligentie te controleren, wat grote mentale vermoeidheid veroorzaakt. Paradoxaal genoeg leidt dit valse gevoel van superproductiviteit er uiteindelijk toe dat, in plaats van stress te verminderen, een veel sneller werktempo wordt genormaliseerd en een grotere dagelijkse druk ontstaat.
AI-praktijken om escalatie tegen te gaan
De introductie van AI creëert een vicieuze cirkel: door taken te versnellen stijgen de verwachtingen over snelheid, waardoor werknemers meer op de tool gaan vertrouwen en hun werklast toeneemt. In plaats van vrije tijd te winnen, werken ze uiteindelijk hetzelfde of meer dan voorheen.
Hoewel deze vrijwillige ‘uitbreiding’ van werk op de korte termijn een succes lijkt voor bedrijven, gaat er een cognitieve overbelasting achter schuil. Als leiders dit negeren, zal dit volgens deskundigen op de lange termijn leiden tot uitgeputte werknemers, een toename van het aantal fouten en een slechtere besluitvorming.
De oplossing om deze intensivering te voorkomen ligt bij organisaties ‘AI-praktijken’ implementeren, een reeks regels die structureren hoe deze tools moeten worden gebruikt, de ongecontroleerde uitbreiding van het werk beperken en duidelijk definiëren wanneer het tijd is om de verbinding te verbreken. Wat deze praktijken betreft, stellen de deskundigen drie pijlers vast waarop zij moeten berusten.
- Opzettelijke pauzes: Introduceer korte, gestructureerde pauzes in de workflow om beslissingen te evalueren en aannames te heroverwegen. Deze pauzes fungeren als een noodzakelijke rem tegen ongecontroleerde versnelling, verbeteren de kwaliteit van het werk en voorkomen burn-out.
- Taakvolgorde: Regel wanneer u vooruitgaat, niet alleen met welke snelheid. In plaats van dwangmatig te reageren op elk AI-resultaat, moeten bedrijven periodes van concentratie en groepstaken beschermen. Dit vermindert de fragmentatie van de aandacht en het voortdurend wisselen van context, wat vaak uitputtend is.
- Bescherm de menselijke basis: Werken met AI is vaak individueel en isolerend, dus het is erg belangrijk om ruimtes voor dialoog en verbinding tussen collega's te beschermen. Sociaal delen verlicht niet alleen de mentale belasting, maar is de echte motor van creativiteit, omdat het de meerdere perspectieven biedt die een tool niet kan bieden.
Concluderend wijzen experts erop dat de echte uitdaging voor bedrijven niet is om te beslissen of AI de manier waarop ze werken zal veranderen, maar om de teugels in handen te nemen om die verandering vorm te geven voordat de technologie hen stilzwijgend vormgeeft.
