Hij disciplinair ontslag van een werknemer van de Human Resources Department van een bedrijf in de dienstensector Voor “lage opbrengst” is na het overschrijden van kanker en het hebben van een erkende handicap van 24% niet -ontvankelijk door de sociale kamer van het Superior Court of Justice van Madrid. Voor de rechtbank heeft de onderneming een gerechtvaardigde oorzaak voor de beëindiging van het contract niet voldoende geaccrediteerd, hoewel het uitsluit dat er discriminatie is door ziekte of handicap, dus verwerpt het de nietigheid van het ontslag, zoals de werknemer vroeg.
Volgens de straf had de werknemer een onbepaalde werkgelegenheidscontract op de Human Resources Department van een bedrijf in de dienstensector. In 2016 werd bij hem de diagnose kanker gesteld die hem dwong om in een situatie van medisch verlof te blijven vanwege tijdelijke handicap tot mei 2018, op welk moment hij na het einde van de behandeling terugkeerde. Vanwege de gevolgen van kanker en behandeling Ze herkenden een handicap van 24%.
Later, in juli 2023, het bedrijf Hij heeft enkele van haar functies geherstructureerd en de werknemer uitte haar meningsverschil bij verschillende gelegenheden Met de nieuwe taken toegewezen. Nu, zoals de zin verzamelt: “Er zijn geen eerdere klachten van de werknemer bij het bedrijf, noch van het bedrijf voor de werknemer.”
Lage prestaties ontslag
Toch en volgens het falen, Het bedrijf was goed geïnformeerd over de handicap van de werknemer vanaf de delicate situatie van afhankelijkheid van verschillende van haar familieleden, maar de werknemer bleef haar werk uitvoeren totdat ze in februari 2024 een brief van disciplinaire ontslag kreeg.
In die brief claimde het bedrijf een “Vrijwillige en voortdurende afname van hun prestaties in de uitvoering van het werk dat hem volgens zijn contract is toevertrouwd”, Wat, naar de mening van het bedrijf, het uitsterven van de arbeidsrelatie rechtvaardigde. Gezien deze situatie besloot de werknemer het ontslag aan te vechten en ging naar de rechtbanken, Vragen dat het nietig wordt verklaard door discriminatie of, subsidieer, niet -ontvankelijk.
Onjuist, maar niet nul
In eerste instantie vóór de Sociale rechtbank nr. 28 van Madrid, verklaarde hij ontslag als niet -ontvankelijk, omdat hij van mening was dat het bedrijf “een gerechtvaardigde oorzaak voor de beëindiging van het contract niet voldoende heeft geaccrediteerd”, zoals vereist door artikel 56 van de statuten van de werknemers ((dat kan worden geraadpleegd in deze BOE). De zin verduidelijkte dat, hoewel de ontslagbrief beweerde dat een “vrijwillige en continue afname van de prestaties” niet voldoende was noch waren bewijsmateriaal op voorwaarde dat ze de lage prestaties rechtvaardigden Als een ernstige oorzaak.
Na deze resolutie koos het bedrijf ervoor om de werknemer te compenseren, maar beide partijen namen hun toevlucht tot smeekbede voor de sociale kamer van het Superior Court of Justice van Madrid. De rechtbank bevestigde opnieuw de eerste straf en legde uit dat “Het ontslag moet worden omschreven als ontoelaatbaar, omdat het bedrijf de vermeende inbreuken niet heeft bewezen“En het afwijzen van de nietigheid.
De rechtbank betoogde dat, hoewel de werknemer een ernstige ziekte had overtroffen en een handicap van 24%had geaccrediteerd, “Een oorzakelijk verband tussen ontslag en de gezondheidstoestand is niet bewezen, noch voldoende aanwijzingen voor discriminatie”, Zoals vereist door de Wet 15/2022van gelijke behandeling en niet -discriminatie, in relatie tot artikel 14 van de Spaanse grondwet. Dat wil zeggen, voor de rechtbank was de ziekte niet in verband gebracht met ontslag, zodat de nietigheid niet kon worden verklaard, maar de niet -ontvankelijkheid.
Daarom werd het ontslag niet -ontvankelijk verklaard, wat de werknemer het recht geeft om een vergoeding te ontvangen van 63.577,10 euro (berekend in overeenstemming met de artikelen 56 en 57 van de ET) of die moet worden opnieuw in de verkiezing van het bedrijf. Het vonnis verduidelijkt ook dat “er geen schending is van de fundamentele rechten of garantie van schadevergoeding”, dus de verklaring van nietigheid gaat niet verder.
