Het Hooggerechtshof van Catalonië heeft het beroep afgewezen van een werknemer van Mercadona die gerechtelijk verzocht om de beëindiging van haar arbeidsovereenkomst met recht op schadevergoeding, wegens vermeende zakelijke inbreuken door pesten en intimidatie, terwijl hij met ziekteverlof was. Voor de gerechtigheid is deze intimidatie op de werkplek niet bewezen: er zijn slechts twee telefoontjes van de bedrijfsarts gedocumenteerd, en niet van de coördinator die het grootste deel van deze intimidatie zou hebben uitgevoerd.
De vrouw in kwestie werkte sinds november 2002 als manager van Mercadona, voor een salaris van 1.975,22 euro per maand. De supermarktketen heeft, na ontvangst van het door deze medewerkster overgelegde bemiddelingsdocument (een stap voorafgaand aan het indienen van de claim), besloten het intimidatieprotocol (voorzien in artikel 36 van de cao) in werking te stellen en heeft de werkneemster op 18 april 2024 gedagvaard, hoewel zij niet aanwezig was.
De werkneemster was al verschillende perioden met medisch verlof, de laatste in juli 2023, een situatie waarin zij zich bevond tot de datum van de bewezen gebeurtenissen. Volgens het bedrijfsprotocol moest een medewerker met een tijdelijke arbeidsongeschiktheid de arts hiervan op de hoogte stellen via een callcenter. De arts heeft in deze zaak echter twee concrete keren rechtstreeks contact opgenomen met de werknemer: in november 2023 en in april 2024.
Wat de vordering van de werknemer betreft: Hierin werd verzocht om een compensatie voor de beëindiging van de arbeidsrelatie, in overeenstemming met artikel 50 van het Arbeidersstatuut, wegens vermeende zakelijke inbreuken bestaande uit intimidatie of pesterij.vooral door de centrumcoördinator. De Sociale Rechtbank nr. 2 van Sabadell heeft hun claim echter in zijn geheel afgewezen en Mercadona vrijgesproken van schuld.
De werknemer klaagt opnieuw
In strijd met de eerdere uitspraak besloot de manager een verzoekschrift in te dienen, waarin zij beweerde dat zij tijdens haar IT-situatie voortdurend werd gebeld en onder druk werd gezet door de coördinator, waardoor haar recht op digitale ontkoppeling werd geschonden. Aan de andere kant hekelde hij ook dat de uitspraak van de lagere rechtbank de regel van omkering van de bewijslast (artikel 181.2 van de toezichthouder voor sociale jurisdicties) niet toepaste nadat bewijs was geleverd van schending van fundamentele rechten.
Deze zogenaamde tekenen waren de herhaalde telefoontjes tijdens haar ziekteverlof, het geschreeuw en het gebrek aan respect van de coördinator, en het causale verband tussen de werksituatie en haar pathologische toestand.
De TSJ van Catalonië staat geen ontbinding van het contract met compensatie toe
Het Hooggerechtshof van Catalonië heeft het beroep van de werknemer afgewezen en eerst uitspraak gedaanVolgens de bewezen feiten was er geen sprake van een telefoontje van de coördinator. Er zijn slechts twee telefoontjes gepleegd door de bedrijfsarts tijdens een lange periode van tijdelijke arbeidsongeschiktheid.
Deze twee telefoontjes van de arts waren een reactie op de macht van het bedrijf om afwezigheden als gevolg van ziekteverlof te controleren. (artikel 20.4 van het Arbeidersstatuut) en er was geen bewijs dat ze intimiderende inhoud hadden. Bovendien, zo voegt de rechtbank eraan toe, zijn slechts twee telefoontjes van de arts tijdens een aantal maanden ziekteverlof geen schending van het recht op digitale ontkoppeling, noch impliceren zij een incidentele verbinding om professionele taken uit te voeren, aangezien niet bewezen is dat het bedrijf de werknemer dwong verbonden te blijven.
Op dezelfde manier voerde de werkneemster aan dat Mercadona de bewijslast had om aan te tonen dat zij haar fundamentele recht niet had geschonden, maar de rechtbank verwierp dit argument, omdat er in het verslag van bewezen feiten niet de geringste aanwijzing was voor een schending van fundamentele rechten. De door appellant aangevoerde omstandigheden (het geschreeuw, de herhaalde oproepen etc.) ontbeerden dus steun in de bewezen feiten.
Bovendien herinnerde de TSJ van Catalonië eraan dat de regel van omkering van de bewijslast niet van toepassing is wanneer wat wordt gemeld een vermeende situatie van systematische intimidatie is die, volgens het Hof, moet worden bewezen door de persoon die deze beweert. Zo concludeerden ze datDe argumenten van de manager werden niet ondersteund of geaccrediteerd. Daarom hebben zij zijn beroep afgewezen. Deze uitspraak was niet definitief en er kon tegen de unificatie van de leer beroep worden aangetekend bij de Hoge Raad.
