De afgelopen jaren heeft de bouw te maken gehad met een groeiend probleem gebrek aan jong personeel bereid om het beroep uit te oefenen. Hoewel het een essentiële sector is en steeds meer gereguleerd wordt op het gebied van veiligheid en opleiding, er komen steeds minder jonge werknemers. Het verschil tussen wat ze verwachten en wat de baan werkelijk vraagt, maakt generatiewisseling moeilijk.
Dit is hoe hij het blootlegt Cristian, zelfstandig metselaarin een interview voor NieuwsWerk waarin hij terugdenkt aan zijn eigen start in de sector met een leercontract tussen zijn 16e en 18e waarvoor zijn bedrijf ‘30 euro per maand’ betaalde. Dankzij dit systeem, zegt hij, kon hij een opleiding volgen en doorgroeien tot de huidige leider van een bedrijf met ‘acht of negen werknemers’ dat een omzet heeft van ‘bijna een miljoen euro’.
“Jonge mensen willen YouTubers en influencers zijn”
Volgens de metselaar is een van de grootste problemen in de sector de moeilijkheid om jonge mensen aan te nemen. Gevraagd naar de oorzaken van de desinteresse van jongeren, schrijft Cristian dit niet toe aan de huidige arbeidsomstandigheden. ‘De salarissen zijn niet meer wat ze vroeger waren. Nu Een 16-jarige jongen komt binnen en vraagt 1.600 euro“, herinneren.
Voor hem houdt het probleem meer verband met sociale en educatieve veranderingen. “Ze willen dat zijn youtubers, beïnvloedersgeld verdienen met cryptocurrencies…”, benadrukt hij. Hij vertelt zelfs dat sommige jonge mensen die hij interviewde hem dat vertelden Ze wilden maar ‘drie maanden’ werken. om 3.000 euro te sparen en te investeren om ervan te leven. 'Dat is wat ze je vertellen.'
Bovendien bevestigt Cristian dat het aannemen van jonge mensen praktisch ‘onmogelijk’ is geworden. Hij legt uit dat de regelgeving voorschrijft dat ze een salaris moeten krijgen dat heel dicht bij dat van een officier ligt. “Een officier verdient 1.800 euro en de assistent verdient 1.600 euro. En velen kunnen niet eens een mola oppakken of een ladder beklimmen”, klaagt hij.
Volgens hem moeten er modellen komen die de toegang vergemakkelijken zonder dat de werkgever kosten hoeft te dragen die vergelijkbaar zijn met die van een gekwalificeerde werknemer. “Geef me twee jaar om hem te trainen en te helpen, het kind te helpen en dan, op 18-jarige leeftijd, zullen we zien”, beweert hij.
“Als het je niet bevalt, ga dan niet de bouw in”
Cristian verzekert dat het werk in het werk is vereist roeping en aanleg. “Als je het leuk vindt, zul je een geweldige tijd hebben. Zo niet, dan kun je je beter aan iets anders wijden”, vat hij samen. Voor hem is het verschil met een kantoorbaan duidelijk want “daar heb je het niet koud of warm.” Toch verdedigt hij dat de bouw “veel is geëvolueerd” dankzij de vooruitgang op het gebied van beschermingsmiddelen en verplichte opleidingen “en dat zie ik heel goed.”
De metselaar vreest dat het slechte imago van handenarbeid het probleem verergert. “Ik denk dat ik dat nu wil Werken in de bouw voor een jongere is als een misdaadze schamen zich om het te zeggen.” Een perceptie die contrasteert met hun eigen persoonlijke voldoening sinds “Ik word vies en moe, maar ik kom thuis, ik douche en ik ben de gelukkigste ter wereld.”
Over de toekomst van de sector waarschuwt hij dat “als jonge mensen doorgaan met het idee om geld te verdienen zonder hun kont van hun stoel te halen, we naar de hel gaan.” is van mening dat het zonder een voortdurende integratie van jonge arbeidskrachten moeilijk zal zijn het tempo van de activiteit en de professionalisering die de sector de afgelopen jaren heeft bereikt, vast te houden.
