De zelfstandigen moeten de twee extra betalen als ze er niet duidelijk mee akkoord zijn gegaan om ze op te nemen in de twaalf loonlijsten

Nieuws

Zelfstandigen met werknemers en MKB-bedrijven kunnen dat wel moeten betaal de twee extra betalingen aan zijn werknemers, ook al betalen ze hun salaris het hele jaar door in twaalf maandelijkse termijnen. De Hoge Raad heeft bevestigd dat het vermelden van deze twaalf betalingen in het contract op zichzelf niet aantoont dat buitengewone bonussen zijn inbegrepen. En feitelijk heeft zij de betaling van openstaande bedragen in de rechtszaak bekrachtigd met één jaar terugwerkende kracht.

Zin 742/2026 van 22 september lost het mogelijke conflict op van een clausule die ook andere werkgevers kunnen gebruiken: het vaststellen van een jaarsalaris en het verdelen ervan in 12 maandelijkse betalingen, zonder te specificeren wat er met de extra’s gebeurt.

Het hooggerechtshof vereist een duidelijke overeenkomst over de maandelijkse distributie, dus vaststellen wanneer het salaris wordt geïnd is niet hetzelfde als bewijzen dat deze twee bonussen zijn betaald.

Om te weten of het om een ​​zzp’er of een MKB gaat wordt blootgesteld aan een claim, U moet de toepasselijke overeenkomst bekijken en bekijken hoe de bedragen in contracten en loonlijsten worden weergegeven. Marcos Óscar Martínez Álvarez, tweede vice-president van de Algemene Raad van Sociale Afgestudeerden van Spanje, voegde een waarschuwing toe aan deze krant: “Het vermelden van de pro rata is niet hetzelfde als het hebben betaald, en het overschrijden van de jaarlijkse SMI is ook niet genoeg.”

  1. In de overeenkomst wordt vastgelegd wanneer de toeslagen over de 12 loonadministraties kunnen worden verdeeld
  2. Het ontbreken van een verbod vergt verduidelijking van wat wordt overeengekomen en wat wordt betaald
  3. Claims vereisen creditering van betalingen en kunnen rente toevoegen
  4. Een addendum kan het contract corrigeren zonder eerdere schulden weg te werken

In de overeenkomst wordt vastgelegd wanneer de toeslagen over de 12 loonadministraties kunnen worden verdeeld

De prorata bestaat uit het bedrag van de buitengewone betalingen verdelen binnen 12 maanden, in plaats van ze afzonderlijk op de vervaldatum te betalen.

Artikel 31 van de Arbeidersstatuut herkennen twee jaarlijkse bonussen, één met Kerstmis en één in de maand die is vastgesteld in overleg met de werknemersvertegenwoordigers, en stelt de overeenkomst in staat overeenstemming te bereiken over de maandelijkse verdeling ervan.

De eerste controle van de werkgever is het lokaliseren de bepaling die buitengewone fooien regelt binnen de overeenkomst die overeenkomt met hun activiteit. Martínez Álvarez maakt onderscheid tussen de autorisatie van prorata en de vereisten om deze toe te passen: “Als u deze autoriseert, kan deze worden toegepast door te voldoen aan de voorwaarden ervan en deze weer te geven in het contract en de loonlijst; als er een vereiste voor nodig is, zoals een individuele of collectieve overeenkomst, moet daaraan worden voldaan.”

Een werknemer kan de voorkeur geven aan een hogere maandelijkse loonsom om zijn uitgaven te kunnen organiseren, terwijl het bedrijf daar juist naar op zoek is salarisbetalingen over het jaar verdelen.

“Als het dit verbiedt of betalingsdata vaststelt, is de toestemming van de werknemer niet geldig, omdat artikel 3.5 verhindert afstand te doen van deze rechten”, handhaaft Martínez Álvarez. Wie herinnert zich ook dat het gekozen systeem de in de overeenkomst vastgelegde vergoeding nooit kan verlagen.

Het ontbreken van een verbod vergt verduidelijking van wat wordt overeengekomen en wat wordt betaald

Wanneer de overeenkomst stilzwijgt, geeft de Hoge Raad toe dat het contract prorata overweegt, maar het vereist dat het pact elke onzekerheid over de wil van de partijen wegneemt.

Om deze mogelijkheid over te brengen naar de bedrijfsdocumentatie adviseert Martínez Álvarez dat wat zeker is “is een uitdrukkelijke en voorafgaande overeenkomst, met het bedrag van elke betaling en een apart concept in de loonadministratie.”

Marcos Óscar Martínez Álvarez is tweede vice-president van de Algemene Raad voor Sociale Afgestudeerden van Spanje.

De uitspraak maakt onderscheid tussen een betalingsschema instellen en maak afspraken over hoe buitengewone bonussen worden vervuld, een verschil dat misschien onopgemerkt blijft bij het gebruik van contracten met generieke clausules.

In de rechtszaak werden in de verwijzingen naar twaalf betalingen van hetzelfde bedrag niet de extra's genoemd en werd niet gespecificeerd hoe deze betaald moesten worden. Daarom verwierp de rechtbank de door het bedrijf verdedigde interpretatie.

De documentatie kan een andere situatie bieden als die er is een overeenkomst die de distributie toestaat en de bonnen identificeren de bedragen die overeenkomen met de extra's.

Martínez Álvarez meent dat dan De werkgever heeft een solide verdediging, Maar hij onderscheidt deze veronderstelling van de verdeling die door de collectieve norm wordt verboden: “Als het verboden zou zijn, zullen noch de jaren van oefenen, noch het stilzwijgen van de arbeider dit oplossen.”

Claims vereisen creditering van betalingen en kunnen rente toevoegen

Als een werknemer twijfelt aan de ontvangen bedragen, zal de werkgever moeten reconstrueren Hoe heeft u uw compensatie berekend? en hoe hij het overbracht naar de salarisbonnen.

“Het beste bewijs is dat je het spoor van de overeenkomst tot aan elke betaling kunt volgen: salaristabellen, contract, loonlijst, bankbewijzen en bijdragen”, legde de tweede vice-president van de Algemene Raad van Sociale Afgestudeerden van Spanje uit aan AyE.

Zelfstandigen en kmo's moeten mogelijk de twee extra betalingen betalen, ook al betalen ze salarissen in twaalf loonlijsten
Zelfstandigen en kmo's moeten mogelijk de twee extra betalingen betalen, ook al betalen ze salarissen in twaalf loonlijsten.

Bij de berekening van een mogelijke schuld moet rekening worden gehouden met het bedrag en de looptijd van elke bonus er is geen identiek bijkomend bedrag voor alle sjablonen.

“Je moet het per werknemer en jaar na jaar bekijken”, benadrukt Martínez Álvarez. Een recensie die Hiermee kunt u de gecrediteerde bedragen scheiden van degenen wier tevredenheid niet gerechtvaardigd kan worden.

De datum waarop elk extraatje moest worden opgehaald, is bepalend welke bedragen kunnen worden geëist, zonder dat verstrijken te verwarren met het moment waarop het contract werd ondertekend. Martínez Álvarez specificeert dat elke betaling “één jaar na de vervaldatum ervan vervalt, overeenkomstig artikel 59.2 van het werknemersstatuut” en dat “10% rente mag worden toegevoegd voor te late betaling, overeenkomstig artikel 59.2.” Daarom moeten mogelijke onderbrekingen van het voorschrift ook worden beoordeeld.

Een addendum kan het contract corrigeren zonder eerdere schulden weg te werken

Zodra de incidenten worden ontdekt, moet het bedrijf beslissen hoe het de maandelijkse verdeling gaat documenteren contracten zonder duidelijke clausule.

Als de overeenkomst dit toelaat, de bijlage moet gedetailleerd zijn het bruto jaarsalaris, het aantal en de hoogte van de toeslagen, de voorziening ter dekking van de prorata en het afzonderlijke maandbedrag daarvan op de loonlijst.

De ondertekening van dat document kan daarna plaatsvinden meerdere jaren volgens hetzelfde contractmodel, wanneer het bedrijf nog steeds werknemers heeft die op verschillende data zijn ingehuurd. “De bijlage wist eerdere schulden niet uit: als ze bestaan, is het het veiligste om ze te regulariseren, te citeren en te betalen”, waarschuwt Martínez Álvarez.

Uit het onderzoek kan ook blijken dat het bedrijf, naast het verduidelijken van concepten in de salarisadministratie, van plan is verander de economische voorwaarden die u met uw personeel heeft afgesproken.

“En als de verandering het salaris aanzienlijk verandert, kan het een substantiële wijziging zijn, volgens artikel 41 van het werknemersstatuut”, concludeerde Martínez Álvarez.