Spoorwegexploitant Renfe heeft onlangs een van de meest ambitieuze en controversiële projecten van de afgelopen jaren in het personenvervoer gelanceerd. Een plan dat gebaseerd is op het creëren van een gemengde busmaatschappij die verantwoordelijk is voor het vervangen van spoordiensten door wegvervoer wanneer er werkzaamheden, lijnonderbrekingen of incidenten plaatsvinden. En het komt met de verwachting van hervormingen in de komende maanden, en na de bekende problemen met de hogesnelheidsdiensten sinds begin dit jaar.
Volgens de gegevens die door de entiteit zelf worden aangeboden, zal er in de komende maanden en jaren a groot aantal acties op het spoorwegnet, met talrijke dienstonderbrekingen als gevolg van onderhouds- en moderniseringswerkzaamheden.
De schatting is dat er ongeveer 200 tot 300 bussen per dag nodig zullen zijn om de mobiliteit van alle getroffen reizigers te garanderen. Het project heeft echter tot afwijzing geleid in een groot deel van de bussector, vooral onder de bussector zelfstandigen en MKB-bedrijven, die dit semi-publieke bedrijf zien als een directe bedreiging voor hun levensvatbaarheid.
- De door Renfe gestelde eisen zouden de meerderheid van het MKB in de bussector buiten beschouwing laten
- Het grootste deel van de wegvervoersector is tegen het project
De door Renfe gestelde eisen zouden de meerderheid van het MKB in de bussector buiten beschouwing laten
Op basis van de door Renfe zelf verstrekte informatie publiceerde de exploitant op woensdag 8 april 2026 de definitieve specificaties om de private partner te selecteren waarmee het heeft besloten de nieuwe busmaatschappij op te richten die als vervanger gaat dienen bij de bezuinigingen op het spoorwegnet. De initiële overeenkomst zal, voor zover bekend, dat wel zijn een looptijd van 10 jaar en eisen die, althans in de ogen van de Spaanse Busvervoer Confederatie (Confebus), bijzonder hoog zijn.
Deze vereisten houden onder meer in dat het geselecteerde bedrijf beschikt over een minimale vloot van 500 bussen, waaruit blijkt dat A omzet van minimaal 75 miljoen euro in de afgelopen drie jaar en dat is ook zo Verplichte aanwezigheid in de provincies Madrid en Barcelona, de hele Valenciaanse Gemeenschap en verschillende provincies van Andalusië.
Deze omstandigheden zouden de overgrote meerderheid van de bedrijven in de sector buiten beschouwing laten. In feite, zoals Confebus aan deze krant uitlegde, van de ruim 2.000 busbedrijven die actief zijn momenteel in Spanje, slechts 10 of 11 konden aan de criteria voldoen verwachte solvabiliteit.
Bij Renfe wordt betoogd dat dit model het mogelijk zal maken om de efficiëntie te vergroten, de onmiddellijke beschikbaarheid van voertuigen te garanderen en de problemen te vermijden die zich voordoen wanneer het dringend nodig is om toevlucht te nemen tot eenmalige verhuur. En volgens hun standpunt zou het gemengde bedrijf, met 49% publieke deelname en 51% private deelname, de planning van vervangende diensten centraliseren en zijn eigen vloot ter dekking van incidenten, grote werken en noodsituaties.
Deze visie botst echter met die van sommige kleine en middelgrote bedrijven in de transportsector, waarvan vele vertegenwoordigd worden door werkgevers, die van mening zijn dat dit project in zekere zin de regels van het spel overtreedt. Zo gelooft Rafael Barbadillo, president van Confebus, dat de oprichting van Dit model vormt een reëel risico voor het voortbestaan van veel particuliere bedrijven in de sector. die ook actief zijn in het reguliere vervoer, maar ook in het school-, vrijetijds- en toeristenvervoer.
Een van de belangrijkste punten waarop Barbadillo specifiek wijst, is de territoriaal probleem dat dit project zou kunnen opleveren. Zoals hij zelf uitlegt, zijn er in veel delen van het land geen grote busmaatschappijen actief, dus bij een spoorwegdoorsnede in een kleine gemeente, zoals bijvoorbeeld in een landelijk gebied van Huelva kan gebeuren, is de persoon die de dienst levert de persoon die de dienst levert. plaatselijke busmaatschappij, geen multinational gevestigd in Madrid of Barcelona.
In het echte leven zouden die kleine lokale bedrijfjes nog steeds nodig zijn, maar uitbesteed door het gemengde bedrijf Renfe en in veel slechtere economische omstandigheden. “De markt zal moeten worden uitbesteed”, waarschuwt Rafael Barbadillo, “maar nu worden er regels opgelegd en is er geen echte onderhandelingscapaciteit voor kleine bedrijven.”
Een andere angst is oneerlijke concurrentie die zou kunnen ontstaan, Want als het bedrijf dat met Renfe samenwerkt, overheidssteun en verzekerde inkomsten krijgt, zou het in bepaalde diensten gratis of bijna gratis kunnen opereren, waardoor de markt wordt verstoord en particuliere exploitanten worden verdrongen die uitsluitend van hun facturering leven.
Het grootste deel van de wegvervoersector is tegen het project
Bij Confebus maken ze duidelijk dat dit nieuwe Renfe-model een structurele ongelijkheid, die al bestaat als het gaat om kleine en middelgrote bedrijven, in deze en elke andere economische sector. Grote bedrijven, zoals Alsa of Avanza, die ook deel uitmaken van de confederatie, beschikken over financiële slagkracht en enorme vloten, waardoor ze ideale kandidaten om lid te worden van Renfe zodra de vereisten komende week worden gepubliceerd.
Kleine en middelgrote busvervoerbedrijven zouden op hun beurt naar een ondergeschikte rol worden gedegradeerd of rechtstreeks worden uitgesloten. En de grootste angst is niet dat dit zal gebeuren tijdens de tien jaar die Renfe aanvankelijk voorstelde voor het project, en in de verwachting van een paar jaar met veel hervormingen in het spoorwegnet. De vraag is of dit nieuwe gemengde model hierna nog langer zal worden gehandhaafd, of dat het, naarmate de activiteit zich uitbreidt, rechtstreeks zal concurreren met particuliere exploitanten in andere transportsectoren.
De werkgevers in de sector benadrukken dat de bussector al tientallen jaren zijn waarde bewijst het vermogen om publieke diensten te dekken door middel van aanbestedingen, raamovereenkomsten en noodcontracten, Daarom is het niet nodig om door de staat een nieuw bedrijf op te richten om alle spoorwegvervangingen te garanderen die in de nabije toekomst blijkbaar het dagelijkse brood zullen zijn.
