Artikel 20.1 van het Arbeidsstatuut bepaalt dat de werknemer de overeengekomen werkzaamheden moet verrichten onder leiding van de werkgever of de persoon aan wie hij delegeert. Bij het nakomen van deze verplichting is de werknemer aan de werkgever de toewijding en medewerking verschuldigd die voortvloeien uit de wettelijke bepalingen en besluiten die zijn aangenomen bij de regelmatige uitoefening van bestuursbevoegdheden. Binnen dit organisatorisch vermogen kan de Rustperioden zijn niet altijd een optie beschikbaar voor de werknemer, maar deze dienen als preventienormen van beroepsrisico’s om hun gezondheid en integriteit te beschermen.
Het niet naleven van deze bevelen kan resulteren in disciplinair ontslag als er sprake is van ernstige en verwijtbare ongehoorzaamheid. In die zin heeft een uitspraak van het Hooggerechtshof van La Rioja dit kunnen verklaren oorzaak van contractbeëindiging, waarbij wordt vastgesteld dat de systematische weigering van een exploitant om de verplichte pauze van 15 minuten te nemen om zijn vertrektijd te vervroegen. Dit alles ondanks het feit dat het bedrijf hem meerdere keren had gewaarschuwd, dus de ontslag is terechtdat wil zeggen dat het niet tot compensatie leidt.
Het geval: herhaalde insubordinatie tijdens de ‘snacktijd’
De werknemer verrichtte sinds 12 juni 2002 zijn diensten voor een bedrijf in de metallurgische sector met een contract voor onbepaalde tijd. In de organisatie bestond sinds 2008 een overeenkomst die bepaalde dat de Pauzetijd voor een tussendoortje telde niet mee als effectieve werktijd.. Daarom is de Medewerkers moesten die 15 minuten recupereren om hun volledige dag te voltooien.
Na het beëindigen van een periode van arbeidstijdverkorting voor de kinderopvangheeft de werknemer het bedrijf hiervan op de hoogte gesteld De bedoeling is om de genoemde tijd niet in te halen en om eenzijdig hun schema te wijzigen om eerder te vertrekken dan vastgesteld. Het bedrijf reageerde geleidelijk en probeerde zijn gedrag te veranderen. In eerste instantie was hij dat ook schriftelijk herinnerd aan de pauze van 15 minuten voor dagen langer dan zes uur Het is een minimumrechtsnorm volgens artikel 34.4 van het Arbeidersstatuut (te raadplegen in deze BOE).
Later, vanwege zijn volharding, werd hij dat wel gesanctioneerd met een schriftelijke waarschuwing en later met een schorsing van dienstverband en loon van tien dagen. Toch zal de exploitant bij terugkeer uit de sanctie Hij handhaafde zijn houding van insubordinatie voor nog eens negen opeenvolgende dagen, wat de zijne veroorzaakte disciplinair ontslag op 24 november 2023.
Het antwoord van de gerechtigheid: rust is een onbereikbare norm
Het Hooggerechtshof van La Rioja gaf aan dat het gedrag van de werknemer volkomen subsidiabel was in de zaak ongehoorzaamheid en gebrek aan discipline voorzien in artikel 54.2.b) van het Arbeidersstatuut. Voor de rechtbank is de dagelijkse rust geen voordeel waar de werknemer afstand van kan doen om zijn dag te verkorten, aangezien werknemers volgens artikel 3.5 van de arbeidswet niet op geldige wijze gebruik kunnen maken van de rechten die worden erkend door wettelijke bepalingen van noodzakelijk recht.
Wat de rechtvaardiging van de maatregel betreft, concludeert de rechtbank dat deze voldoende ernstig is, aangezien de werknemer eerder werd gewaarschuwd en bestraft zonder dat zijn gedrag werd gecorrigeerd. De uitspraak benadrukt dat in de Het principe van ‘oplossen en herhalen’ is van toepassing op de werkplek.waarbij u eerst het zakelijke bevel moet opvolgen en vervolgens een klacht moet indienen bij de bevoegde instanties als dit als ongepast wordt beschouwd. Op deze manier doorbrak de arbeider, toen hij het recht in eigen handen nam en optrad als bepaler van zijn eigen verplichtingen, de discipline en de contractuele goede trouw.
Het relevante aan deze uitspraak is dat het dat weerspiegelt Het naleven van schema's en veiligheidspauzes is een basisplicht van de werknemeren dat de vrijwillige en herhaalde verwaarlozing ervan de werkgever legitimeert om het contract op passende wijze te beëindigen.
