De frustratie van het niet vinden van een baan kent geen leeftijd. Hoewel er vaak sprake is van leeftijdsdiscriminatie op de arbeidsmarkt, blijven jongeren het moeilijk vinden om aangenomen te worden, ook al hebben ze al ervaring en zijn ze bereid om op welk gebied dan ook te werken. Het is het geval van Noelia Monroydie de zeer delicate situatie waarin hij verkeert, aan de kaak heeft gesteld.
“Ik heb in totaal 214 cv's gestuurd. De cv's die op mij hebben gereageerd zijn allemaal afgewezen. Hoe komt dat?”’, klaagt ze gefrustreerd, terwijl ze zich ervan verzekert dat ze zich niet heeft beperkt tot het sturen van haar cv naar grote bedrijven of naar iemand specifiek, maar dat ze ‘de horeca, de huishouding, de bakkerij… alles wat je maar kunt bedenken’ uit handen neemt.
Ze is zo gefocust op het zoeken naar een baan, wat die ook is, dat ze zelfs een Excel-document laat zien waarin ze alles opschrijft. “Elke dag zit ik aan mijn bureau, cv na cv versturen, kijken of er een nieuw aanbod is op LinkedIn, op InfoJobs, op Job Today… op elk platform dat je maar kunt bedenken”, zegt hij, waarmee hij duidelijk maakt dat hij zijn best doet, maar zonder enig geluk.
“Ben ik nu te oud? Op 28-jarige leeftijd ben ik niet meer geschikt voor werk of wat is er aan de hand?”
Noelia's werk is zo dat ze zegt dat ze voortdurend controleert of er iets mis is in haar CV, “of ik iets moet veranderen, of ik het in een andere taal kan doen…”. Maar op het moment van de video werkte niets: “Wat is er aan de hand? Ben ik nu te oud? Ben ik op 28-jarige leeftijd niet meer geschikt voor werk of wat is er aan de hand?”, stelt hij.
Wat betreft de moeilijkheid om werk te vinden, bekritiseert hij het feit dat er sprake is van rigiditeit op de arbeidsmarkt, waar je onmiddellijk wordt weggegooid vanwege het ontbreken van een specifieke opleiding, ook al is dit gemakkelijk te leren. “Ik werk al sinds mijn 16e in de horeca, maar misschien is er iets dat ik nog niet heb gedaan. Nou ja, cocktailbereiding, ja ik heb het gedaan, niet professioneel, maar ik heb het ook gedaan, oké? Ik geef een voorbeeld en aangezien ik niet gespecialiseerd ben…”, hekelt ze, waarbij ze stelt dat veel kandidaten worden uitgesloten vanwege oppervlakkige aspecten.
“Ik kan ook geen opleiding volgen voor bijvoorbeeld het huishouden in het buitenland. Weet ik niet hoe ik lakens moet wassen? Weet ik niet hoe ik een kamer moet schoonmaken? Weet ik niet hoe ik een bed moet opmaken?”Kan ik geen training krijgen? Kan ik geen kans krijgen om te werken? “Ik ben erg opgebrand”, besluit ze, waarbij ze zich richt op de frustratie waar veel werklozen dagelijks mee te maken hebben.
