Het ministerie van Financiën verduidelijkt dat zelfstandigen hun fiscale stimuleringsmaatregelen kunnen verliezen als ze een termijn te laat betalen

Zelfstandigen kunnen een schuldvermindering van 40% verliezen wegens laattijdige betaling
De aanklagers verduidelijken dat deze veronderstelling niet “resterend” is
De Raad stelt een alternatieve interpretatie of wijziging van de regel voor

Het portaal van het ministerie van Belastingdienst heeft rapport 1/2026 gepubliceerd, opgesteld door de Council for the Defense of Taxpayers (CDC), waarin dit orgaan verzoekt dat zelfstandigen de toepasselijke korting niet verliezen bepaalde belastingboetes wanneer ze ervoor kiezen om ze te betalen, zelfs door uitstel of fractionering.

Wanneer een zzp’er of kmo uitstel of termijn krijgt voor het betalen van de boetes opgelegd door de Belastingdienst, korting krijgen ter hoogte van de te betalen boete tussen 30 en 40%, waardoor de eindschuld aanzienlijk afneemt.

Zoals Luis Miguel Larriba, advocaat en partner van het advocatenkantoor gespecialiseerd in belastingen LRB Tax and Legal, aan dit medium uitlegde, is deze fiscale stimulans is van toepassing in het geval van elke vorm van belastingboete, als een formule om de betaling van schulden aan te moedigen.

Echter, te laat zijn met één enkele betaling van de termijn, iets wat in deze gevallen niet ongebruikelijk is – juist vanwege de moeilijkheden bij het doen van betalingen –, brengt verlies van reductie met zich mee.

Hierdoor is de Raad voor de verdediging van de belastingbetaler (CDC) heeft het ministerie zelf verzocht een alternatieve interpretatie van de norm, dat haalbaar zou zijn om te voorkomen dat de reductie verloren gaat, of, als dat niet lukt, een hervorming van de regelgeving waardoor het behouden kan blijven.

Zelfstandigen kunnen een schuldvermindering van 40% verliezen wegens laattijdige betaling

Deze vermindering, vastgelegd in artikel 188.3 van de Algemene Belastingwet, is niet van toepassing op verrekeningen die op een bepaald tijdstip te laat betaald kunnen worden, waar de belastingheffing plus de overeenkomstige rente wordt betaald (kortingen zijn hier niet bij inbegrepen)”.

Het is een belastingvoordeel dat wordt toegepast zodra de Belastingdienst al een boete heeft opgelegd, over het bedrag daarvan, ongeacht het te betalen bedrag, de interesten en de opcenten ervan. Dit alles komt neer op de uiteindelijke schuld. “Het is van toepassing op de sanctie die voortvloeit uit de sanctieprocedure, Dat kan bijvoorbeeld voortkomen uit een aanvankelijke onregelmatige actie, zoals het indienen van een zelfbeoordeling zonder betaling na de deadline”, verduidelijkt Larriba.

In die zin, zoals uiteengezet door de CDC, leidt de letterlijke interpretatie van de huidige regelgeving, wanneer een van de termijnen niet op de geplande datum wordt betaald en in de uitvoerende periode terechtkomt, tot de mogelijkheid dat de verlaging verloren gaat. “Niet op tijd die deadline halen betekent dat deze periode naar de bestuursperiode gaat (druktoeslag) en bovendien kan het leiden tot het verlies van die verlaging van de straf die zij hebben gekregen.” voegde de advocaat toe.

Het collegiale orgaan benadrukt echter ook een zeer belangrijke kwestie waarop haar verzoek is gebaseerd: de Algemene Inningsverordening Het bepaalt al een specifiek gevolg voor het geval er vertraging optreedt bij een splitsing of uitstel.

En dat is het ook Bij betaling van de breuk na de termijn zijn al de bijbehorende toeslagen en rente verschuldigd. Bovendien leidt een sporadische vertraging niet tot de nietigverklaring van de splitsings- of uitstelovereenkomst. Daarom overweegt de CDC in hoeverre het consistent is om het volledige verlies van de verlaging toe te passen.

Op dezelfde manier, vergeleken met de letterlijke interpretatie van de regel, die het verlies van de fiscale stimulans met zich meebrengt, De administratieve doctrine zelf hanteert wel een interpretatie die gunstig is voor het handhaven van de reductie, cZoals het geval is met de TEAC-resolutie van 16 februari 2021.

De aanklagers verduidelijken dat deze veronderstelling niet “resterend” is

Zoals Larriba verduidelijkte, is het niet ongebruikelijk dat er vertragingen in de betalingen optreden tijdens de termijnen; hoe groter de incidentie, hoe kleiner het bedrijf is. “Hoewel het misschien resterend lijkt, is het iets heel gebruikelijks. Na verificatie is het voor elke belastingbetaler weggelegd, maar vooral voor zelfstandigen en MKB-bedrijven, Dat “Zij zijn degenen die op dat moment de meeste moeite hebben met het doen van betalingen.”

Ten eerste worden ze geconfronteerd met de situatie waarin ze moeten beslissen:

Hoger beroep. En hiermee hoeft u alleen nog maar de betaling van de schikking onder ogen te zien, aangezien de sanctie, zonder enige korting, automatisch wordt opgeschort wanneer er beroep wordt ingesteld tegen wat door de Schatkist is meegedeeld.
Of accepteren wat ze zijn geliquideerd. In dat geval kunnen zij uitstel of termijnbetaling aanvragen en binnen de gestelde termijnen de afrekening (honorarium en rente) en de boete betalen met deze korting, die oploopt tot 40%.

Zelfstandigen verliezen hun korting voor het betalen van openstaande schulden als ze te laat zijn met het betalen van de termijn.

Zoals de deskundige eraan toevoegde, kiest de meerderheid ervoor om niet in beroep te gaan vanwege het hoge bedrag van de verlaging Als ze niet over liquiditeit beschikken, wat “vrij vaak voorkomt”, kunnen ze de betaling in termijnen uitstellen.

In deze gevallen is er doorgaans sprake van financiële druk op het bedrijf, en dit is een buitengewone en onverwachte betaling. “Ze vragen om uitstel van de liquidatie en/of sanctie, tot het maximum dat hen toestaat geen onderpand te hoeven overleggen (50.000 euro) en dat wordt meestal toegekend. Maar ze geven meestal korte deadlines van zes tot twaalf maanden, en er komt een moment dat een van de deadlines niet op tijd kan worden gehaald.”

Hierdoor verzekerde de deskundige in veel gevallen dat zelfstandigen die niet over de liquiditeit beschikken om op tijd te betalen en die uiteindelijk ook de korting zullen verliezen, hen adviseren hun toevlucht te nemen. “Ze gaan ook de bezuinigingen verliezen, maar Ze winnen “tijd” om de boete te betalen, omdat deze wordt opgeschort met het beroep en zonder garanties. En met de mogelijkheid om het hoger beroep te winnen en liquidatie en sancties te vermijden.”

Zo verduidelijkte Larriba dat hij het doel van het voorstel, dat streeft, positief waardeert vermijd “dubbele straf” ook de boetevermindering te verliezen, terwijl de gevolgen van het te laat betalen van de termijn al onder ogen worden gezien.

De Raad stelt een alternatieve interpretatie of wijziging van de regel voor

Als manieren om het verlies van de fiscale prikkel te voorkomen, stelt de CDC twee opties voor. Eén ervan is wijzig de normatieve interpretatie tot een ‘finalist’. De organisatie verdedigt dat het mogelijk is om deze interpretatie gegeven dat uit te voeren Er doen zich meerdere relevante omstandigheden voor gezamenlijk:

De belastingplichtige aanvaardt de schikking.
Heeft geen beroep of claims hiertegen ingediend.
Uiteindelijk heeft hij het volledige bedrag betaald.
De uitstel van betaling is beperkt tot een bepaalde termijn.
U heeft de bijbehorende toeslag betaald.
De splitsings- of uitstelovereenkomst blijft van kracht.

Vanuit dit perspectief is de CDC van mening dat het verlies aan reductie buitensporig zou kunnen zijn, wat gunstiger is voor het organisme het verlies van de korting vaststellen wanneer de schending van de verplichtingen voldoende ernstig is om de splitsing of het uitstel ongedaan te maken.

Of, als alternatief, stelt zij ook een mogelijke wijziging van de regel voor. Als het ministerie van Financiën inderdaad van mening is dat de letterlijke interpretatie van de regel onvermijdelijk tot het verlies van de korting leidt, stelt een juridische hervorming voor. Daarin beschrijft de CDC dat de belastingstimulans zou kunnen worden toegestaan wanneer: