De Hoge Raad heeft een uitspraak gedaan die dat verduidelijkt Belastingdienst U moet eerst proberen schulden te innen bij het hoofddebiteurenbedrijf en als het land niet kan betalen, zullen de bedrijven die hebben ingegrepen bij het ontstaan van de schulden gezamenlijk verantwoordelijk moeten worden gehouden. Pas als die mogelijkheden zijn uitgeput kan worden gericht tegen de bewindvoerder als medeverantwoordelijke. En in geen geval eerder.
Volgens deskundigen is dit een relatief veel voorkomende veronderstelling voor bestuurders die aan het hoofd van bedrijven staan wanneer hun bedrijf (hoofdbedrijf) wordt verantwoordelijk voor de schulden van een onderaannemer, als hij zijn fiscale verplichtingen niet nakomt.
De subsidiaire aansprakelijkheid komt voor in situaties waarin een bedrijf verantwoordelijk is voor het betalen van schulden indien “de andere partij” de betaling van dit bedrag aan de Schatkist niet heeft nageleefd. In die zin betekent de uitspraak een nieuwigheid over de behandeling die het Hooggerechtshof in deze zaak heeft gegeven. Zoals Pablo G. Vázquez, een advocaat gespecialiseerd in belastingrecht, aan dit medium uitlegde, deze uitspraak “corrigeert de eigen doctrine van het Hooggerechtshof en kwalificeert deze”.
- De uitspraak van het Hooggerechtshof maakt van de medeverantwoordelijken hoofdschuldenaars
- De kennisgeving van de verantwoordelijkheidsverklaring verplicht tot betaling van de schuld
- In de uitspraak heeft de subverantwoordelijke solide gegevens over de medeverantwoordelijke partijen aangeboden.
De uitspraak van het Hooggerechtshof maakt van de medeverantwoordelijken hoofdschuldenaars
Om een eenvoudig voorbeeld te geven: een bedrijf waar Uno SL werkt en activiteiten uitvoert met Dos SL. Dat wil zeggen dat ze elkaar factureren voor de levering van diensten. Er ontstaat echter een schuld voor Eén bij de Schatkist, waarin Twee ook als schuldenaar deelneemt (die ook verantwoordelijk is, mits aan bepaalde wettelijke vereisten wordt voldaan).
Het ministerie van Financiën besluit de schuld van Uno te innen, maar aangezien hij geen bezittingen heeft, kan hij de subsidiaire verantwoordelijkheid aan zijn beheerder overdragen om de betaling uit te voeren. De uitspraak van het Hooggerechtshof bepaalt echter dat het ministerie van Financiën eerst zowel vennootschap Eén als vennootschap Twee (hoofdelijk aansprakelijk) zal moeten onderzoeken. alvorens uitbetaling van het bedrag te verzoeken aan de administrateur van Uno.
Zoals Vázquez uiteenzette, heeft het Hooggerechtshof de mogelijkheden van degenen die verantwoordelijk zijn voor solidariteit uitgeput. “De TS oordeelt dat, alvorens achter de verantwoordelijke dochteronderneming aan te gaan, het ministerie van Financiën moet onderzoeken of gezamenlijk verantwoordelijke partijen hebben kunnen ingrijpen en als je bewijs hebt dat het bestaan ervan bevestigt, Je moet eerst voor hen gaan. Als het voor hen niet mogelijk is om de betaling uit te voeren, dan verklaar je ze mislukt en kun je nu uitbetaling aanvragen bij de verantwoordelijke dochteronderneming”.
De uitspraak veroorzaakt volgens de officier van justitie twee opmerkelijke gevolgen:
- De absolute erkenning dat een medeverantwoordelijke persoon is nog een hoofddebiteur.
- Er wordt voorkomen dat dit aan het oordeel van het ministerie van Financiën wordt overgelaten de keuze van welk specifiek onderwerp de belastingplicht wordt afgeleid.
Voorheen heeft de High Court begrepen dat om een derde partij als subsidiair belastingplichtig te verklaren het niet nodig was om eerst alle mogelijkheden voor het verklaren van hoofdelijke aansprakelijkheid uit te putten. zonder dat de Administratie de basis voor haar besluit hoeft te rechtvaardigen (STS, 22 april 2024). “Nu staat er dat als er elementen in het dossier staan die erop wijzen dat er mogelijk solidariteitspartijen zijn, je eerst de schuld bij hen moet opvragen en ze eventueel failliet moet verklaren, voordat je betaling kunt gaan vorderen van de dochteronderneming.”
De kennisgeving van de verantwoordelijkheidsverklaring verplicht tot betaling van de schuld
De veronderstellingen inzake subsidiaire aansprakelijkheid zijn opgenomen in Artikel 43 van de Algemene Belastingwetwaarbij frequente gevallen de beheerders van het bedrijf treffen vanwege onbetaalde belastingschulden, maar ook die van aannemers en onderaannemers, of de echte eigenaren van het bedrijf, die de effectieve controle over het bedrijf hebben.
Wanneer de Schatkist besluit de schuld van de hoofdelijk aansprakelijke persoon te vorderen, stelt zij hem in kennis van een aansprakelijkheidsverklaring, waartegen beroep kan worden ingesteld, maar die Het verplicht u in beginsel tot het betalen, splitsen of opschorten van de schuld.
Met de uitspraak van het Hooggerechtshof zal het voor het ministerie van Financiën noodzakelijk zijn om eerst onderzoek te doen naar de gezamenlijk verantwoordelijke partijen en, indien deze bestaan, hen eerst een kennisgeving van de verantwoordelijkheidsverklaring te sturen.
In de zin bood de bewindvoerder informatie over de medeverantwoordelijken
In de betreffende uitspraak van 5 november 2025 is de dochtermaatschappij verantwoordelijk bood duidelijke gegevens die duidden op het bestaan van gezamenlijk verantwoordelijke partijen.
In dit verband heeft de Kamer vastgesteld dat als deze natuurlijke of rechtspersoon, voor wie de Belastingdienst een aangiftedossier subsidiaire aansprakelijkheid gaat aanleggen, gegevens aandraagt die het “redelijkerwijs” mogelijk maken om gezamenlijk verantwoordelijke partijen te identificeren en die de relatie met de hoofdschuldenaar aangeven, De Schatkist is verplicht de waarheidsgetrouwheid van deze informatie te onderzoeken en te verifiëren.
Deze procedure moet worden uitgevoerd voordat de verklaring van subsidiaire aansprakelijkheid wordt afgegeven en bovendien motiveer de basis voor uw beslissing wanneer de tekenen niet verschijnen.
