Dat heeft het Hooggerechtshof van Navarra verklaard Het ontslag van een verpleegster die al meer dan dertig jaar contracten aan elkaar vastlegde, is ontoelaatbaar. Volgens deze rechtbank was de administratieve aanwerving van de werknemer frauduleus, omdat deze werd gebruikt om permanente behoeften te dekken zonder een behoorlijke juridische rechtvaardiging, waardoor een niet-vaste, onbepaalde arbeidsrelatie werd verborgen. De sleutel tot deze zin is dat bekrachtigt de bevoegdheid van de sociale orde om over deze gevallen te oordelen.
De vrouw werkte sinds 2 februari 1993 als verpleegster voor de Navarrese gezondheidsdienst, via een reeks contracten. Dit conflict richt zich specifiek op de aanwerving ervan vanaf 2019, toen beide partijen een administratief contract formaliseerden voor “aandacht voor andere personeelsbehoeften”, aanvankelijk gerechtvaardigd door de opening van een radiologie-eenheid, maar zonder het gebrek aan vast personeel naar behoren te bewijzen.
In mei 2022 werd dit contract omgezet in een contract voor “vacaturedekking” en uiteindelijk, op 27 februari 2024, bracht de Navarrese dienst hem op de hoogte van zijn beëindiging, nadat de functie die hij bekleedde via een selectief proces werd toegekend. Na haar ontslag besloot de werkneemster een klacht in te dienen en een rechtszaak aan te spannen bij de Sociale Rechtbank.
Frauduleuze werving leidt tot onredelijk ontslag
De Sociale Rechtbank nr. 2 van Pamplona heeft de claim van de verpleegster toegewezen en daarbij twee belangrijke punten vastgesteld. In de eerste plaats verwierp het het argument van de Navarrese gezondheidsdienst dat de jurisdictie om de zaak te behandelen van de controversiële administratieve orde was, en stelde dat de sociale orde de juiste was.
En ten tweede erkenden ze de niet-permanente permanente status van de werknemer en verklaarden haar ontslag als onredelijk ontslag. waarbij de Navarrese dienst werd veroordeeld om haar over te nemen of haar een schadevergoeding van 6.180,81 euro te betalenonverminderd de reeds eerder ontvangen bedragen.
De Navarra Health Service besloot in beroep te gaan tegen deze uitspraak en diende een beroep in bij het Hooggerechtshof van Navarra, dat zij uitsluitend baseerde op de incompetentie van de sociale orde. In deze zin, Zij voerden aan dat, aangezien dit administratieve contracten waren, het geschil moest worden opgelost door de controversiële-administratieve jurisdictie, waarbij zij beweerden dat er geen “ernstige onregelmatigheid” was die de tussenkomst van de Sociale Rechtbank rechtvaardigde..
De TSJ van Navarra bevestigt de uitspraak van de lagere rechtbank volledig
Het Hooggerechtshof van Navarra heeft het beroep van de Navarrese gezondheidsdienst afgewezen, waarbij de uitspraak van de lagere rechtbank volledig werd bevestigd en bijgevolg werd bekrachtigd dat het om een oneerlijk ontslag ging. In de eerste plaats heeft deze rechtbank bevestigd dat het bestuurscontract van 2019 niet voldeed aan de wettelijke vereisten van de gewestelijke regelgeving. Noch de werkelijke behoefte, noch het gebrek aan vast personeel werd bewezen, hetgeen een ernstige onregelmatigheid vormt waarachter een arbeidsrelatie schuilgaat.
Wat betreft de jurisdictie heeft de TSJ de leer van de Hoge Raad toegepast, die dat vaststelt Wanneer ze arbeidsvoorzieningen ontwijken door middel van frauduleuze administratieve contracten om een arbeidsrelatie te verbergen, zoals in dit geval, is de bevoegdheid van de sociale orde ‘onbetwistbaar en onvervreemdbaar’..
In verband hiermee heeft de rechtbank ook verduidelijkt dat, zodra de relatie door de aanvankelijke fraude een arbeidskarakter krijgt, bijvoorbeeld van onbepaalde duur, niet vaststaat, daaropvolgende vernieuwingen van vacante administratieve contracten de reeds verworven arbeidsvoorwaarde niet wegnemen. In dit verband gaven zij aan dat het aan de Navarrese dienst was om de geldigheid van de vereisten van het administratieve contract aan te tonen, iets wat zij tijdens het proces niet deed.
Concluderend stelt deze uitspraak vast dat wanneer administratieve regels worden gebruikt om de arbeidswetgeving te omzeilen en de ware aard van de arbeidsrelatie verborgen blijft, de jurisdictie bij de sociale orde ligt.
