Het publieke imago van Almu Carrión is dat van een beïnvloeder leuk en ongeremd, met 350 duizend volgers op Instagram en meer dan 500 duizend in Tiktok, maar er is een verhaal over Precaire werken En veel zweet. Dit is wat ze zichzelf vertelde in de podcast 'The Influence of Nacho Pla', waar ze duidelijk heeft gemaakt dat haar werkende leven vóór Instagram allesbehalve glamoureus was.
“Ik ben veel dingen geweest in dit leven,” herinnert Almu Carrión zich. “Wat ik het meest heb gedaan, is van serveerster. Ik ben in bruiloften geweest, in catering, maar wat ik nam was de doos”, vat de content -maker samen, waar ze zegt dat ze haar slechtste werkdagen heeft geleefd tijdens het werken als een supermarkt -kassier in Alcampo.
Wat wordt niet achter de doos gezien
Zijn ervaring in Alcampo beschrijft haar als “vreselijk”gekenmerkt door haast, stress en gebrek aan empathie. “In die supermarkt keken ze naar productiviteit, de dozen waren oud, je nam veel gewicht en ik kon niet veel tijd besteden aan het staan.” Hij zorgt ervoor dat hij 's nachts een slaapwandelaar heeft opgeheven, het dekbed vouwde, op zoek naar labels en codes, alsof hij niet kon verbreken of thuis kon koppelen.
Het besturingssysteem was verstikkend, omdat volgens Almu, Het bedrijf heeft de tweede gemeten Sinds het eerste product is doorgegeven tot het laatste. “Ze maakten wiskundige bewegingen en ik ging altijd de laatste, omdat ik het niet meer kon”, bekent hij. De druk vermenigvuldigd door de behandeling van het publiek: “Klanten waren Superbords. Je wordt geconfronteerd met het publiek en, als je twee keer iets hebt uitgegeven, vechten ze tegen je. Als er een korting ontbreekt, vechten ze tegen je. ”
De beïnvloeder hekelt ook een totale depersonalisatie. Volgens veel klanten Noch in haar ogen gekekenen voelde dat voor hen “het niet bestond”: “Je had een geest kunnen zijn en niemand zou het hebben gemerkt. Ze willen gewoon de aankoop doen en vertrekken,” klaagt hij. Hieraan worden de arbeidsomstandigheden toegevoegd: “Bovendien waren ze roterende verschuivingen, je had geen leven, verschrikkelijk.”
Niet alleen had het ritme en de druk hem getroffen, maar ook het gevoel van onzichtbaarheid, waardoor hij van zijn manier van handelen is veranderd met wie hij voor het publiek werkt: “Nu ga ik veel bewuster wanneer ik de aankoop doe. Ik kijk in de ogen en groet, want achter de doos zijn er mensen zoals jij zoals ik en leuk.”
Van serveerster tot teleoperadora
Almu herinnert zich ook haar werk als serveerster: “Er zullen mensen zijn die zeggen Serveerster zijn is veel erger“, Maar ze verdedigt dat haar ervaring als een supermarktkassier haar grootste nachtmerrie was. Deze handel was echter ook moeilijk:” Ik heb een terug probleem En ik kan het niet lang uitstaan, dus het is wat me het meest is overkomen. ”
Maar zijn slechte ervaringen gedurende zijn korte werkcarrière eindigen daar niet. Almu vertelt dat als teleopeora, het geven van slecht nieuws over gasbesparingen, Hij ontving schreeuwen en beledigingen: “Het was verschrikkelijk. Maar ik voelde dat het niet voor mij was, ik was gewoon een messenger -duif.” Bovendien zegt hij dat hij probeerde degenen te helpen die hem nodig hadden en probeerde de afspraken in meer dringende gevallen van kwetsbare gezinnen te bevorderen.
