Het Hooggerechtshof van Murcia heeft dat gedaan verklaard nul het disciplinair ontslag van een werknemer omdat het bedrijf zijn recht op privacy heeft geschonden en hem heeft gediscrimineerd omdat hij met psychiatrisch medisch verlof was. Concreet huurde het bedrijf een privédetective in om hem te onderzoeken en beraamde het een valse bijeenkomst om hem te onderwerpen aan een ondervraging over de oorzaken en de duur van zijn ziekte, terwijl zijn contract werd opgeschort. Diezelfde dag ontsloegen ze hem. Nu moeten ze hem niet alleen herstellen, maar ook de salarisadministratie betalen en hem een schadevergoeding van 7.501 euro betalen voor de veroorzaakte morele schade.
De betreffende medewerker was sinds 6 mei 2013 werkzaam bij het bedrijf als Technisch Prepress Specialist Officer. Op 3 mei 2023 begon een periode van tijdelijke arbeidsongeschiktheid (medisch verlof) om psychiatrische redenen, met name als gevolg van reactieve werkstress en een depressieve aandoening.
Op 17 juli van datzelfde jaar, terwijl hij nog met ziekteverlof was, Ze ontboden hem zonder voorafgaande kennisgeving naar het hoofdkantoor van het bedrijf onder de valse veronderstelling dat er een informatiebijeenkomst over zijn vakantie zou plaatsvinden. In werkelijkheid gebruikte het bedrijf de bijeenkomst om hem te ondervragen over de duur en de redenen van zijn verlof. Diezelfde dag, Zij brachten hem op de hoogte van zijn disciplinair ontslag wegens het uitvoeren van ‘professionele activiteiten die onverenigbaar zijn’ met zijn ontslag.
Om dit te ondersteunen vertrouwden ze op het rapport van een privédetective die zich voordeed als een klant die geïnteresseerd was in het ontwerpen van t-shirts om met de werknemer te communiceren. Er werd echter bewezen dat de activiteit van de werknemer beperkt was tot bemiddeling en incidenteel ontwerp dat niet betaald of gebruikelijk was, en dat de Facebook-pagina die als bewijs werd verstrekt, sinds 2019 geen activiteit meer registreerde.
Het ontslag bereikt de rechtbank
Omdat de werknemer niet tevreden was met het ontslag, besloot hij het aan te vechten, waarbij de Sociale Rechtbank nr. 8 van Murcia zijn claim gedeeltelijk toewees en deze niet-ontvankelijk verklaarde. Deze rechtbank oordeelde dat de vermeende feiten een disciplinair ontslag niet rechtvaardigden, maar weigerde de nietigverklaring van het ontslag uit te vaardigen en weigerde schadevergoeding voor morele schade, met dien verstande dat een daadwerkelijke aantasting van hun fundamentele rechten niet was bewezen.
Zowel het bedrijf als de werknemer gingen tegen deze eerste uitspraak in beroep. Enerzijds probeerde het bedrijf de bewezen feiten (op basis van de rechercherapporten en medische voorschriften) te wijzigen, zodat het ontslag passend kon worden verklaard. Aan de andere kant vorderde de werknemer nietigverklaring van het ontslag wegens schending van fundamentele rechten en het bestaan van discriminatie.
De TSJ van Murcia verklaart het ontslag nietig
Het Hooggerechtshof van Murcia oordeelde in het voordeel van de werknemer. Hij voerde aan dat de rechercheur had gehandeld als een ‘agent provocateur’, wat het bewijsmateriaal voor het overtreden van het verbod op dwangmaatregelen ongeldig zou maken. De rechtbank oordeelde dat de acties van de rechercheur op zichzelf onwettig waren, waarbij werd verduidelijkt dat het gedrag paste in het beeld van “bewezen onwettigheid” en niet was uitgelokt, aangezien de rechercheur zich voordeed als een cliënt en een sociale interactie promootte, maar de werknemer op geen enkel moment dwong of dwong om tegen zijn wil een illegale actie uit te voeren. Om deze specifieke reden heeft zij geen nietigverklaring uitgesproken.
Aan de andere kant oordeelde zij wel dat er sprake was van schending van de privacy en van discriminatie wegens ziekte. De TSJ benadrukte in de uitspraak (STSJ MU 493/2026) dat tijdens een medisch verlof het contract wordt opgeschort, dus De werknemer is niet verplicht naar het bedrijf te gaan of werkvergaderingen bij te wonen. Door hem op grond van ‘misleiding’ op te roepen om hem te onderwerpen aan een verhoor over zijn diagnose en de duur van zijn verlof, heeft het bedrijf zijn recht op waardigheid ernstig geschonden. (artikel 10 van de Grondwet) en persoonlijke intimiteit (artikel 18 van de Grondwet).
Bovendien bepaalt de rechtbank, in toepassing van de recente wet 15/2022, dat er sprake was van ontslag discriminerend op basis van ziekte. De prestaties van het bedrijf laten dat zien “de arbeidsongeschiktheid van de werknemer was vervelend voor het bedrijf”en het feit dat hij op dezelfde dag van het verhoor werd ontslagen, toont aan dat het echte motief zijn gezondheidssituatie was. Als u geen redelijke grond voor het ontslag geeft, is het ontslag nietig en moet u opnieuw in dienst komen.
Vergoeding van 7.501 euro
Naast de nietigverklaring kende de rechtbank de werknemer een schadevergoeding toe voor morele schade van 7.501 euro, op basis van de criteria van de Wet op overtredingen en sancties in de sociale orde (LISOS), die discriminatie en ongunstige behandeling vanwege een gezondheidstoestand als een zeer ernstig misdrijf classificeert.
