De afgelopen jaren is de toename van het ziekteverzuim in Spanje een van de grootste zorgen geworden van werkgevers, die herhaaldelijk de gevolgen die zij hebben voor hun activiteiten aan de kaak stellen, zowel op organisatorisch als op budgettair vlak. In deze context herinnerde advocaat Omar Molina García zich daar via LinkedIn aan Het aankondigen en vervolgens op frauduleuze wijze gebruik maken van ziekteverlof kan een reden zijn voor een disciplinair ontslag.zoals blijkt uit arrest 1397/2006 van het Hooggerechtshof van de Balearen.
De medewerker in kwestie was sinds juli 2001 werkzaam als ober bij het bedrijf en werd in december 2005 om disciplinaire redenen ontslagen. De balie baseerde zich hiervoor vooral op een drietal overtredingen. Enerzijds bleef het pakje tabak dat een klant vergat achter. Bovendien ging hij regelmatig onder invloed van alcohol naar zijn werk, waardoor hij op 26 september zijn baan moest opzeggen omdat hij zich niet lekker voelde, en zijn werkdag begon met het drinken van shots whisky.
Aan de andere kant, omdat het de relevante reden voor de zaak was, beweerde het bedrijf fraude en ontrouw nadat hij in september had aangekondigd dat hij met vakantie of dreigend ziekteverlof zou gaan, iets wat hij twee dagen later feitelijk deed. Concreet werd bewezen dat de arbeider dat aan de verkoopster van een nabijgelegen vestiging had verteld “Hij was het werk beu en zou opnieuw met ziekteverlof gaan”.
In verband hiermee was de werknemer van 21 juli tot 1 augustus met medisch verlof wegens duizeligheid. Het was op 27 september toen hij met een nieuw ziekteverlof begon tot 10 oktober, toen hij werd ontslagen vanwege “verbetering in zijn gebruikelijke werk”. Vermeldenswaard is ook dat, hoewel de bar medewerkers voorheen wel toestond om tijdens hun dienst iets te drinken, dit sinds 1 januari 2005 uitdrukkelijk verboden was, een regel die de medewerker regelmatig overtrad.
De werknemer vecht zijn ontslag aan, maar het is passend
De werknemer besloot het ontslag aan te vechten, maar de Sociale Rechtbank nr. 1 van Eivissa verklaarde het ontvankelijk. Omdat hij niet tevreden was met deze uitspraak, heeft hij beroep aangetekend bij het Hooggerechtshof van de Balearen. Hierin, Hij beweerde dat hij nooit eerder een berisping of straf had gekregen voor het nuttigen van alcohol, en vroeg om zowel de vermelding van zijn gebruikelijke “vrolijke” toestand als de verklaringen aan de verkoopster te schrappen..
Ook voerde hij aan dat de identiteit van de getuige niet in de ontslagbrief stond, aangezien haar getuigenis tijdens het proces verrassend was. Naast deze kwesties beweerde hij dat er sprake was van wetsovertredingen en deed hij een beroep op de geleidelijke theorie, waarbij hij stelde dat de feiten niet de noodzakelijke nauwkeurigheid en precisie misten, en dat ze niet ernstig genoeg waren om de maximale sanctie van ontslag te rechtvaardigen.
Ten eerste verwierp de TSJ van de Balearen de wijzigingen in het feitelijke verslag, waarbij hij uitlegde dat de ontslagbrief niet zo'n gedetailleerde beschrijving vereist dat vooraf de getuigen of de exacte plaats waar de opmerkingen zijn gemaakt, moeten worden geïdentificeerd; Het volstaat om de substantiële feiten op te nemen die tot het besluit hebben geleid, en de ingangsdatum, een wettelijke vereiste waaraan het bedrijf wel heeft voldaan.
Met betrekking tot de ernst van de te rechtvaardigen overtredingen oordeelde de rechtbank dat het laatste gedrag, nadat een ziekteverlof was aangekondigd en vervolgens op frauduleuze wijze werd gebruikt, op zichzelf 'duidelijk ernstig genoeg was om redelijkerwijs de sanctie van ontslag op te leggen'. De TSJ oordeelde dat de werknemer een “ernstige schending van de contractuele goede trouw” (artikel 54.2 d) van het werknemersstatuut), wegens het op frauduleuze wijze gebruiken van de middelen van het volksgezondheidssysteem om ziekteverlof te verkrijgen met als enig doel het bedrijf te schaden en niet meer te gaan werken, nadat dit eerder was aangekondigd.
Bovendien benadrukte de rechtbank dat deze houding een ernstige inbreuk vormde, die nog werd verergerd door het feit dat deze houding plaatsvond juist de dag nadat de werknemer zijn baan moest verlaten vanwege alcoholmisbruik. Bijgevolg hebben zij zijn beroep afgewezen en bevestigd dat het tuchtrechtelijke ontslag passend was.
