Rachel Murphy bespreekt het belang van weten dat nieuwe en verschillende ondernemingen vaak out-of-the-box denken vereisen.
We zijn geen monoliet. Dat wil zeggen dat de 8 miljard mensen die deze aarde bewonen een divers en kleurrijk tapijt vormen dat het beste als uniek kan worden omschreven. Hoewel we vaak waarden, geloofssystemen en ambities hebben die overlappen, is iedereen op deze planeet zijn eigen persoon en moet we een identiteit voor zichzelf uitharden.
Waarom houden we ons dan zo gemakkelijk aan traditionele systemen en manieren om dingen te doen als het gaat om onderwijs en representatie op de werkplek, zelfs met het risico getalenteerde en bekwame mensen uit het personeelsbestand uit te sluiten? Vaak beginnend al in de kindertijd, wanneer het tijd is om na te denken over de toekomst.
“Ik denk dat ik een beetje worstelde met formeel onderwijs,” zei Rachel Murphy, de oprichter van Business Consultancy en adviesbureau The Grafter. “Ik werd gediagnosticeerd ADHD Veel later in het leven en ik vond theoretische dingen, zoals ik nog steeds doe, hard werken, dus ik denk dat de school op het moment dat ik was, het was niet zo opwindend als het vandaag zou zijn. ”
Murphy heeft meer dan 25 jaar ervaring onder haar riem in de publieke en particuliere sectoren in het Verenigd Koninkrijk, die is gediend als interim -chief information officer voor het ministerie van Onderwijs en heeft ook de “patiënt geconfronteerd met transformatie” van de NHS geleid. Ze bouwde en verkocht ook professioneel dienstenbedrijf DiFrent voor £ 13,2 miljoen.
Maar DiFrent was het eerste bedrijf van Murphy niet. Toen ze pas 13 jaar oud was, was ze niet alleen opgericht en runde ze haar eigen auto -wassbedrijf, ze huurde ook haar vrienden in om samen met haar te werken. “Als ik terugkijk, was ik erg ondernemend,” zei ze.
Maar het werd duidelijk dat ondanks het tonen van grote aanleg voor werk op dit gebied, de traditionele volgende stap, die opleiding op het derde niveau was, niet paste bij hoe haar geest opereerde.
Speel naar je sterke punten
Murphy legde uit dat destijds kwalificaties in ondernemerschap niet echt bestonden en de enige andere route, zakelijke studies, voor haar was, extreem saai en niet gericht op wat ze uit het onderwijs wilde. “Je leerde over het opzetten van een beperkt bedrijf en het niet daadwerkelijk runnen van een bedrijf.
“Dus ik ging niet naar Uni en ik weet dat als ik het had gedaan, ik net pissig zou zijn geworden en nooit een diploma had behaald. Ik realiseerde me dat ik relatief vroeg op dat adviesbureau was wat ik wilde doen.”
Ze werkte uit, als de onderwerpen waar ze in geïnteresseerd was, tot leven werden gebracht op een manier die logisch was en als ze de kans kreeg om in te gaan op innovatief projectgebaseerd werk, dan was het misschien een ander verhaal. Maar toen zou de traditionele cursus zoals het was, haar niet hebben geholpen om persoonlijk of professioneel vooruit te komen.
Ze zei: “Als iemand op 18 -jarige leeftijd een beetje tegen me zou zeggen, een bedrijf zou bouwen, zou ik het geweldig vinden. Weet je, dat zou natuurlijk zijn (geklikt). Ik bedoel, ik weet niet hoe succesvol het zou zijn geweest, maar het zou veel realistischer zijn geweest in plaats van theorie.”
Maar onderwijs is, zoals bijna alles, veranderd met de tijd. Murphy merkte op dat toen ze op school zat, bedrijfsstudies buitengewoon rigide waren en omvatten ze niet de onderwerpen die het sindsdien hebben gemoderniseerd, zoals het ontwikkelen van uw eigen bedrijf, of hoe toegang te krijgen tot belangrijke ondersteuning en middelen.
Ze herinnerde zich een grappig verhaal waarin ze begon bij haar eerste baan, waar ze nog steeds gebruik maakten van internet en computersystemen waren minder geavanceerd, wat betekent dat de verkoopdirecteur van het bedrijf e -mails op kantoor zou oproepen. “Ik bedoel, nu voel ik me oud,” lachte ze, “maar dat was de realiteit.”
Investeren in jezelf
In haar jaren '20 lanceerde Murphy haar eerste (post-carwash) bedrijf, dat ze uiteindelijk verkocht. Ze verhuisde naar consultancy, de ruimte waarin ze altijd al wilde zijn, om de ervaring op te doen die ze wist dat ze nodig was en vijftien jaar later, toen ze meer vertrouwen had in haar capaciteiten, bouwde en verkocht een andere organisatie.
In die tijd werd ze een veelheid van rollen en met dat vertrouwen en ervaring kwam het vermogen om beter te herkennen hoe en waar ze misschien in een organisatie past, of het nu de oprichter, de CEO of als de persoon achter het gordijn die de raders houdt in beweging houdt.
“Ik was wanhopig in mijn jonge jaren om door de gelederen te gaan en een geassocieerd directeur en een regisseur te zijn en ik dacht, ik ga lid worden van een bord. Ik word weggeblazen door de magie die zich voordoet. En toen kwam ik bij mijn eerste bord, en ik dacht:” Oh mijn god, wat hel “.
Maar dat hoort bij het groeien als ondernemer en een oprichter. Een begrip ontwikkelen van wat Echt leiderschap Ziet eruit en hoe uw ambities overeenkomen met het traject waarin het bedrijf gaat.
Over het bedrijf dat ze heeft opgericht, de Grafter, zegt Murphy: “Ik zal de komende 12 maanden niet CEO zijn, omdat ik niet wil zijn”, en legt uit dat dit geen positie is waarvan ze denkt dat het het beste bij haar past. “Ik zou volledig van plan zijn om een CEO binnen te halen en ik ga doen waar ik briljant in ben, niet CEO en ik denk dat dat het verschil is,” zei Murphy.
Een gelovige in dienend leiderschap, dat is een methode waarmee u zich inzet voor de groei en ontwikkeling van uw teams, in plaats van naleving van een meer traditionele hiërarchie, verklaarde Murphy dat mensen vaak op hun eigen manier komen door aan te nemen dat omdat ze iets hebben gebouwd, ze het zeker moeten leiden.
Maar er is altijd meer dan één manier om te leiden en door beter te begrijpen hoe je een team uit individuen kunt motiveren, je ontwikkelt een stijl in de loop van de tijd en vertegenwoordigt je je organisatie, zijn werknemers en inderdaad jezelf, in de juiste capaciteit.
