Het statuut van de werknemers verzamelt in zijn artikelen 34 en 37 de minimale pauzes die alle gebruikte mensen moeten hebben Tijdens uw werkdag, wekelijks of tussen dagen. Deze zijn verplicht, dus het bedrijf kan ze niet ontkennen. In elk geval zou de collectieve overeenkomst hen kunnen verbeteren, maar ze nooit verminderen of onderdrukken.
In werkelijkheid, Onlangs lanceerde de inspectie van arbeid en sociale zekerheid een herinnering van deze pauzes. Hierin begonnen ze te onthouden dat er een minimale rust is tussen 12 -uur dagen “en moet altijd worden gerespecteerd”, zoals vermeld in artikel 34 van het bovengenoemde statuut. Dus, Omdat we de ene dag klaar waren en de volgende begonnen, moeten minimaal 12 uur zijn verstreken.
Nu zijn er een paar “Minimale uitzonderingen”dat is in het geval dat extra overmachturen moeten worden uitgevoerd en in het geval van verandering van verschuivingen in ploegendienst, gereguleerd in RD 1561/1995 op speciale dagen. In het bijzonder stelt artikel 19 van dit koninklijk besluit vast dat “bij het wijzigen van de werknemer op de werkverschuiving niet kan genieten van de minimale rust tussen conferenties die zijn vastgesteld in sectie 3 van artikel 34 van het bovengenoemde statuut (12 uur), kan het worden verminderd, op de dag dat het tot minimaal zeven uur wordt gecompenseerd, tot de twaalf uur in het algemeen in de volgende dagen”.
De rest van de minimale werknemers van de werknemers
Artikel 34 van het statuut van de werknemers stelt ook de rest vast die tijdens de werkdag moet worden verkregen. “Wanneer de duur van de continue dagelijkse dag langer is dan zes uur, moet een rustperiode worden vastgesteld gedurende de duur van niet minder dan vijftien minuten.”
Met andere woorden, Als we meer dan 6 uur werken, hebben we het recht op een pauze van 15 minutenHoewel sommige overeenkomsten het kunnen verbeteren. In het geval van werknemers die jonger zijn dan 18 jaar, zal deze pauze 30 minuten duren en moet worden genoten wanneer de dag groter is dan 4 en een half uur.
Van zijn kant omvat artikel 37 van het statuut de Minimale wekelijkse rust, die anderhalve dag ononderbroken zal zijn Dat, “als algemene regel, zul je zaterdagmiddag begrijpen of, waar nodig, op maandagochtend en de volledige dag van zondag.” In gedachten houden is wat rust is Cumuleerbaar voor periodes van maximaal 14 dagen.
Werknemers moeten dus tenminste anderhalve week bevrijden, hoewel het zich in periodes van 14 dagen kan verzamelen. Dat wil zeggen, het is mogelijk om een hele week zonder rust te werken en tot de volgende te genieten van de rest van beide, die 3 dagen vrij zou zijn gevolgd. In het geval van kinderen jonger dan 18 jaar zou deze wekelijkse pauze toenemen tot 2 ononderbroken dagen.
Boete van maximaal 7.500 euro voor het weigeren of breken van pauzes
De wet op overtredingen en sancties in de sociale orde (Lemos), die kan worden geraadpleegd In deze officiële staat Gazette (BOE)stabiel als ernstige inbreuk in zijn artikel 7.5 “De overtreding van de wettelijke normen en limieten of overeengekomen in zaken van dag, nachtwerk, overuren, complementaire uren, pauzes, vakanties, vergunningen, registratie van dag en in het algemeen de werktijd verwezen in artikelen 12, 23 en 34 tot 38 van de statute van de werknemers”.
Dus, in het geval dat de arbeidsinspectie stelt dat het bedrijf deze pauzes heeft ontkend of geschonden (als dat zo, een klacht in dit lichaam kunnen indienen), zou dat kunnen geconfronteerd met een boete van tussen 751 en 7.500 euroafhankelijk van de ernst van de feiten, zoals vermeld in artikel 40 van dezelfde soepel.
In het bijzonder zal de sanctie tussen 751 en 1500 euro tot de minimale graad liggen; tussen 1.501 en 3.750 euro in de middenklasse; en tussen 3.751 en 7.500 euro tot de maximale graad. Ten slotte moet worden herinnerd dat, in het geval dat de rekening voor de vermindering van de dag vertrekt (zal voor het eerst in september worden besproken), Het bedrag van sancties voor inbreuken in de werktijd, waar de pauzes binnenkomen, zal naar de maximale graad stijgen tot 10.000 euro.
