Er zijn veel jonge mensen die Ze voelen frustratie en teleurstelling over de huidige arbeidsmarkt. Jarenlang vormen ze zich in een discipline en verifiëren vervolgens dat deze training niet voldoende is om een baan te vinden, voor echt geworpen. Een afwijzing waardoor u zich zelfs ondergewaardeerd kunt voelen, gezien hoe hun academische inspanningen en voorbereiding zich niet vertalen in een fatsoenlijke baan.
Margot Saez, in een video die vorig jaar in de zomer werd gepubliceerd, legde zijn eigen getuigenis uit om deze realiteit bekend te maken die zoveel jonge mensen treft. “Waarom werken de jonge mensen van vandaag met voorbereiding niet? Ik ga je uit mijn ervaring vertellen. Ik heb geprobeerd de video drie keer op te nemen. Ik heb uiteindelijk gehuild als een Madalena, 'begon hij erin terug te halen.
Daarin legt hij uit dat hij journalistiek en sociale netwerken heeft bestudeerd, en dat hij een masterdiploma in advertentie en marketing heeft afgewerkt met een uitstekende. Met slechts 23 jaar heeft hij ook drie praktijken zomers, die in totaal meer dan 800 uur toevoegt, en dat al met zijn lijstopleiding werk wilde vinden. “Ik ben op zoek geweest naar werk. Onmogelijk. Omdat? 5 jaar ervaring, ik weet niet waar ze willen dat ik het eruit haal. 5 jaar ervaring. Ze vragen me bijna om te leren vliegen. Ze vragen me dingen die oprecht ik 23 jaar oud ben, ik heb een race achtergelaten, ik weet niet wat je wilt, wat wil je dat ik doe, 'zei hij gefrustreerd.
“Ik vraag niet om de beste voorwaarden, alleen het minimumloon en dat iemand me de kans geeft om te werken aan wat ik heb bestudeerd”
Tijdens de video, van meer dan 7 minuten, legt deze jonge vrouw uit dat ze “het best mogelijke” heeft voorbereid, alles in praktijken en in de race gegeven, maar dat ondanks dit het enige dat hij bereikte, een praktisch contract was. Een contract dat ze ook niet wisten hoe ze het moesten doen, omdat de studies waren beëindigd: “Hetzelfde is omdat ik in plaats van een praktisch contract een arbeidsovereenkomst heb”, zei hij.
In deze regel verdedigde ik dat ik niet om de beste baanopties heb gevraagd, maar een fatsoenlijk werk om te beginnen: “Ik vraag je niet om 2.000 euro per maand in rekening te brengen, ik vraag niet om de beste voorwaarden, ik vraag je alleen om het minimumloon en geef me alsjeblieft de mogelijkheid om te werken aan wat ik heb bestudeerd.”
Zo werden zijn ervaringen in sommige interviews, die zelfs beledigd voelden. Daarom heeft hij zich zelfs neergelegd om niet alleen op zoek te gaan naar werk van zijn beroep, maar ook in een handel, maar zorgt hij dat hij vanwege zijn voorbereiding ook in dit soort banen werd afgewezen: “Ik kan niet werken aan basisdingen zoals een supermarkt -kassier omdat ik studies en voorbereiding heb, maar ik kan niet werken voor wat ik heb bestudeerd omdat ik geen ervaring heb. Dus ik vertel je, en wat werk? Wat moet ik doen? Ik accepteer nog steeds praktijken van 300 euro per maand die je een gunst doen om je te betalen?”hij hekelde.
“Ik ben een persoon die wil werken en stabiliteit heeft,” voegde hij eraan toe, ervoor zorgend dat met het excuus dat “er geen baan is” je moet accepteren “wat komt tot jou”: “Met die zin heb je nu het recht om te exploderen, toch?”
Ten slotte gaf hij aan dat hij perfect weet dat het werk niet uit de hemel zal vallen, maar dat hij in zijn geval veel heeft gewerkt om die eerste baan te krijgen: “Het is wat ik doe, probeer het te bezwijken en te proberen mijn best te doen. Maar het is één ding om het beste van me te geven en een ander is dat ze willen doen, omdat ik het wil hebben, wat ze willen doen,” hij is wat ze willen, “hij is wat ze willen,” hij is dat alles wat ze willen doen.
