A commercieel (verkoopagent) aan wie de telewerken door zijn bedrijf gedurende 15 jaar, stierf thuis aan een hartaanval. Om 6.35 uur zette hij de computer aan om aan het werk te gaan en anderhalf uur later vond zijn vrouw hem dood. Dat werd later bevestigd had thuis een hartaanval gehad. Dit gebeurde op 15 april 2021.
Volgens publicatie De Figaromeldde het bedrijf wat er met de was gebeurd Nationaal Ziekteverzekeringsfonds (CPAM) Frans, dat functioneert als onderdeel van het socialezekerheidsstelsel, dat de toegang tot de staatsziektekostenverzekering beheert en de betaling van de ziektekosten beheert. Al snel ontstonden er vermoedens en problemen, aangezien zowel werkgevers als de administratie zelf aangaven dat er geen bewijs was dat hij aan het werk was.
Na een eerste onderzoek heeft de CPAM herkende de dood als arbeidsongevalmaar het bedrijf betwistte deze resolutie en beweerde dat de werknemer verbinding had gemaakt vóór het begin van zijn werkdag, dat was om 8.00 uur 's ochtends, en dat hij ook al enkele jaren een behandeling voor hartproblemen had ondergaan.
Om deze reden wees hij erop dat dit overlijden niet te wijten was aan werkgerelateerde oorzaken, maar omdat hij al een ziekte had.
Justitie zei dat het aanstaan van de computer niet bewees dat de werknemer aan het werk was
In september jongstleden oordeelde de rechtbank in het voordeel van het bedrijf, omdat de CPAM geen “eerlijk en volledig” onderzoek had uitgevoerd en dat het enkele feit dat de computer aan stond geen bewijs was dat de computer aan het werk was.
Hij merkte in zijn uitspraak op dat de CPAM de eerdere rapporten en de cardioloog van de werknemer niet hadden geraadpleegd, ondanks dat hij wist dat hij regelmatig tests moest ondergaan. Maar hij wees er ook op dat er geen bewijs zou zijn dat het slachtoffer vóór acht uur aan het werk was.
Een arbeidsadvocaat licht de uitspraak toe
Arbeidsadvocaat Henri Guyot, van advocatenkantoor Aeriege in Frankrijk, legde enkele details van deze uitspraak uit aan de eerder genoemde media, waarbij hij benadrukte dat “in zaken van arbeidsongevallen, zelfs bij het werken op afstand, twee criteria worden gehanteerd. Het eerste is dat het ongeval moet plaatsvinden op het moment dat iemand aan het werk is en het tweede op de locatie. Maar in dit geval was het onmogelijk om te bewijzen dat de werknemer aan het werk was, omdat het simpele feit van inloggen op de computer niet voldoende is.”
De wet in Frankrijk vestigt een vermoeden van een arbeidsrelatie in het geval van werknemers die telewerken. Als ze zich voordoen bij de uitoefening van hun beroepstaken, worden ze automatisch als arbeidsongeval aangemerkt.
Nu kan het worden ingetrokken als wordt bewezen dat het om een reden was die ‘volledig niets met werk te maken had’. Dus bij deze gelegenheid “De rechters oordeelden dat de CPAM niet streng genoeg was door de medische doodsoorzaken niet te verifiëren, aangezien een door de computer gegenereerde tijdregistratie niet voldoende is om de aansprakelijkheid van de werkgever vast te stellen.”
