Komiek Lucie Carbone coacht een comex vanaf de zijlijn

Nieuws

Dit is zijn eerste ‘outdoor’-serie. Degenen die Lucie Carbone volgen op haar YouTube-account of op Linkedin genieten al van haar video's waarin de mensen van het bedrijf te zien zijn. Altijd bijtend, nooit gemeen, ze maakt grapjes over de absurde excessen van organisaties en dat doet duidelijk veel goeds voor degenen die eronder lijden. Zijn nieuwe serie heet “Werkdag” Er zijn al zes afleveringen beschikbaar en ze vertelt ons achter de schermen van haar conceptie.

Zijn werk aan de serie “Jour de taf”

Hoe heb je voor deze serie “Jour de taf” gewerkt?

Lucie Carbone: Ik had de thema's al lang in gedachten. Ik wilde weg van de setting die ik veel had gebruikt in mijn andere video's, namelijk mijn kantoor. Dit is mijn eerste “outdoor” serie. Ik leerde over de delegatie van vaardigheden (glimlach). Ik werkte samen met een productiebedrijf dat de regie en montage verzorgde. Ik heb veel tijd bespaard.

En voor schrijven?

LC: Ah, het schrijven is helemaal van mij.

We vinden jouw gimmicks uit de eerste aflevering…

LC: Ja, ik vond het geweldig om deze coach te spelen die een team adviseert dat tegenover een comex staat alsof het een voetbalwedstrijd is. Ze schreeuwt haar advies vanaf de zijlijn en daar vinden we mijn favoriete thema’s: processen, jargon, management…

Als je een vraag hebt Patricia, stel de vraag dan in! “Ik heb geen zicht, ik begrijp het punt” en trapt in!

Fragment uit de serie “Jour de taf” van Lucie Carbone

Er is zelfs een verkoper bij ESN die haar ‘product’ lijkt te erotiseren, een consultant…

LC: Ik was zelf consultant en had soms het gevoel dat ik een handelswaar was. Ongetwijfeld vanwege het beroemde TJM of “Gemiddeld dagtarief”, dat waarde toekent aan vaardigheden. Verkopers hebben een verleidelijke relatie met de klant en ik vond het leuk om daar een schets over te maken.

“Niet kritisch maar bijtend”

Kunnen we zeggen dat uw schetsen bepaalde infantiliserende praktijken in het bedrijfsleven aan de kaak stellen?

LC: Ik veroordeel niet omdat ik denk dat ik geen erg kritische boodschap heb, maar ik wil de absurditeit laten zien. Zo is de schets over het ‘weerproject’ nauwelijks overdreven. Het is goed dat het bedrijf inspiratie haalt uit methoden van buitenaf, maar kijken naar het weer om KPI's voor 'picto zon' en 'picto regen' te produceren is nog steeds interessant.

Er zijn kleine keuzes voor iedereen in je producties…

LC Ik ben niet kritisch, maar ik kan bijtend zijn. Normaal gesproken vind ik het leuk om ze te doen over onderwerpen op het gebied van gendergelijkheid. Elke 8 maart voel ik me ongerust.

Is het onderwerp ‘zakelijk’ niet een beetje beperkt voor een komiek als jij?

LC: Dat is wat andere cabaretiers mij vertellen… Maar ik ben het daar niet mee eens! zakendoen is in onze tijd een zeer interessant onderwerp om over te praten. Het is een kleine samenleving binnen de samenleving, waarin de ontwikkelingen tot uiting komen. Trends in het particuliere ondernemerschap zijn overal aanwezig, ik denk bijvoorbeeld aan deze stellen die hun problemen als een crisiseenheid beheren. Werk, we brengen er tijd door, is iets uiterst belangrijks in ons leven. Ik ben altijd verbaasd als ik hoor dat werk niet langer centraal staat in ons leven.

De kracht van humor in het bedrijfsleven

Wat zeggen de mensen die je komen zien optreden in het theater of degenen die je volgen op Linkedin?

LC: “Het voelt goed”. In de subtekst begrijp ik dat ik een kleine bubbel heb laten barsten met mijn onderwerpen, het dwingt me om door te gaan op deze registers. In mijn shows begin ik groepen medewerkers te hebben van bedrijven waar ik heb opgetreden, het is leuk.

Sommige bedrijven nodigen je uit om op te treden voor hun werknemers. Waarom nodigen ze een cabaretier uit?

LC: Het gemeenschappelijke punt is de zoektocht naar lichtheid bij onderwerpen die kunnen verdelen. Bijvoorbeeld de “terugkeer naar kantoor na het telewerken”… We bellen een cabaretier om het ijs te breken of onze voeten in het spel te zetten. Tijdens de show is er altijd overleg met de medewerkers. Het is op dit moment dat de dialoog tussen elkaar begint. Dat mensen er samen om kunnen lachen is enorm. Ik wil niet verdelen, maar verenigen. Nog een gevoelig onderwerp: samenwonen met jongeren en generatieconflicten. Dit is wat ik zeg in de video GenZ en GenY: de ontmoeting.

Zeg jij wel eens ‘nee’ tegen een bedrijf?

LC: Steeds vaker vanwege tijdgebrek. Omdat het schrijven van een show van 15-30 minuten over een onderwerp als feedback of cyberveiligheid veel tijd kost, documentatie, informatie verwerken, humoristisch schrijven. Ik doe het steeds minder vanwege mijn agenda: tussen de columns op France Inter, de shows en de tours zit het vol. Ik zei ook nee toen mij werd gevraagd een zakelijk bericht naar medewerkers te sturen. Ik geloof dat dat niet mijn rol is. Het is niet aan de komiek om de troepen te motiveren.

Een week schrijven voor een column

Bij France Inter gaan uw columns niet over zaken…

LC: De onderwerpen worden inderdaad opgelegd door het thema van Matthieu Noël's show die elke dag inzoomt op een nieuw woord om het beter te leren kennen. Ik hou van deze oefening, zeer intellectueel stimulerend. Voor een column van drie minuten kost het me ongeveer een week om hem te schrijven.

Lucie Carbone x Karim Duval

Is Lucie Carbone net zo beroemd als Karim Duval?

Nee, ik denk het niet. Karim is onverslaanbaar. We hebben elkaar een of twee keer ontmoet.

Wanneer zien we samen een video of schets?

Dat zou zo goed zijn!