Er zijn situaties op het werk die als tijdelijke ergernis worden ervaren en die in werkelijkheid de stappen vóór ontslag zijn. De arbeidsadvocaat Juanma Lorente heeft uitgelegd welke de drie tekenen zijn die, volgens zijn ervaring met echte gevallen, onmiskenbaar zijn. ‘Luister naar mij, want Ik heb heel veel ontslagen gezien en dit is onmiskenbaar”, waarschuwt hij in het begin.
De eerste waarschuwing die Lorente vertelt, is de verandering van bestemming. “Als je meerdere werkplekken hebt, bijvoorbeeld als je in een kledingwinkel werkt en ze je naar een werkplek sturen die niet zo goed werkt, wees dan heel voorzichtig”, legt hij uit. “Het is goed mogelijk dat het bedrijf al de eerste stap heeft gezet om u te ontslaan”.
Overplaatsing naar een centrum met slechtere resultaten kan een dubbele logica inhouden. In de eerste plaats plaatst u de werknemer in een omgeving die de rechtvaardiging van a objectief ontslag om economische of productieve redenen (geregeld in artikel 52 van het Arbeidersstatuut). De tweede is het blootstellen aan grotere druk en een grotere kans op het maken van documenteerbare fouten. “Ik raad u dus aan advies in te winnen”, adviseert de advocaat in deze situatie.
De tweede indicator is subtieler, maar net zo relevant. ‘Als je dat ziet ze zijn te veel voor joumet aandacht voor alles wat je doet, terwijl niemand ooit zo goed naar je werk heeft gekeken, is het normaal dat ze op zoek zijn naar fouten”, zegt Lorente. “Mislukkingen die blijken uit een ontslagbrief”.
De advocaat geeft de sleutel om te onderscheiden wanneer dit toezicht een echt signaal is: “als je nauwer met je meerdere, je baas of de manager voelt, terwijl je hem nog nooit zo hebt gezien, is het normaal dat het bedrijf je wil ontslaan.” Plotseling en ongewoon toezicht is in de meeste gevallen die Lorente heeft behandeld een antwoord op de doelbewuste zoektocht naar contractuele overtredingen die een disciplinair ontslag rechtvaardigen (artikel 54 van het Arbeidersstatuut). Maar om geldig te zijn, heeft dit ontslag gedocumenteerd bewijs nodig. En dat is wat het bedrijf begint te verzamelen.
Het derde teken is het meest misleidende van de drie. “Als hij u een schriftelijke waarschuwing geeft“, dat het je portemonnee niet schaadt, dat je geen dagen doorbrengt zonder naar je werk te gaan. Het normaalste is dat het bedrijf de grond aan het voorbereiden is”, legt Lorente uit. En hij voegt er de waarschuwing aan toe die veel werknemers negeren: “omdat een sanctie misschien geen enkel effect heeft, maar als je twee of drie keer een sanctie krijgt, is het al heel moeilijk om deze ongedaan te maken, en het normale is dat het ontslag wordt disciplinair zonder compensatie”.
De schriftelijke waarschuwing Het is de lichtste arbeidssanctie van het tuchtregime van artikel 58 van het Arbeidersstatuut, omdat er geen loon ingehouden wordt en het contract niet opgeschort wordt en daarom onopgemerkt blijft. Maar de echte functie ervan is om een geschiedenis van schriftelijke sancties creëren, zodat het bedrijf dit voor de rechtbank kan bewijzen een patroon van niet-naleving dat de toelaatbaarheid van een disciplinair ontslag ondersteunt, dat wil zeggen het enige type ontslag dat geen recht geeft op een schadevergoeding (noch 20 dagen per jaar van het objectieve ontslag, noch 33 dagen van het onredelijk ontslag).
Ten slotte geeft de advocaat advies waarin “als u last heeft van een van deze drie situaties, ik u adviseer advies in te winnen.”
