Er zijn gevallen waarin werk zo’n belangrijk deel van ons leven in beslag neemt dat het uiteindelijk onze gezondheid beïnvloedt. Zowel mentaal als fysiek. Of het nu komt door een giftige werkomgeving, werkdruk of werkomstandigheden, het vervullen van elke dag wordt een uitdaging. In deze situatie kunnen loopbaanadviseurs, en zelfs enkele advocatenze zijn duidelijk: het is beter om het te verlaten dan uiteindelijk belangrijke jaren van ons leven te verliezen.
Een beslissing die echter voor sommige bazen of werkgevers verrassend blijft, zoals onlangs bleek uit loopbaanadviseur Simon Ingari, die een echte casus deelde via zijn sociale netwerken (en waaronder ook 'De economische tijden').
Deze arbeider stelde zijn persoonlijk welzijn boven de eisen van zijn bedrijf en daarom kondigde hij zijn ontslag aan. Waar ze bij was, vroeg haar baas haar om tijd, aangezien ze een belangrijke klant beheerden. Desondanks gaf hij niet toe: “Ik begrijp het, maar ik ben totaal uitgeput.” Opnieuw vroegen ze hem om in zijn baan te blijven totdat ze een vervanger hadden gevonden, waarbij ze hem verwijten dat vertrek het project zou schaden, maar de medewerker was vastberaden: “Blijven doet mij al pijn.””.
Uw gezondheid, vóór de behoeften van het bedrijf
In een poging hem te behouden, die wederom niet succesvol was, spoorde het bedrijf hem aan om na te denken over zijn verantwoordelijkheden. “Ik doe het, en dat geldt ook voor mijn gezondheid”, was de nieuwe zin van de arbeider. Als laatste redmiddel verzekerde het bedrijf hem dat ze zijn werklast zouden verminderen, zodat hij zich niet zo overweldigd zou voelen.
Een aanbod dat te laat kwam, omdat het de medewerker niet op andere gedachten bracht. Deze liet echter een laatste zin achter om over na te denken: “Het bedrijf kan binnen drie dagen een vervanger vinden als ik vertrek. Maar als ik mijn gezondheid verlies, krijg ik die misschien nooit meer terug.”. Een antwoord waar het hele kantoor stil van werd.
De zaak legt een ongemakkelijke maar uiterst belangrijke waarheid bloot op de huidige arbeidsmarkt: geen enkele baan, hoe belangrijk ook, rechtvaardigt het opofferen van onze fysieke of mentale gezondheid. Het verhaal van deze werknemer is niet zomaar een anekdote, maar een weerspiegeling van een bedrijfscultuur die maar al te vaak prioriteit geeft aan productiviteit boven welzijn.
