Het Hooggerechtshof heeft een uitspraak gedaan in de zaak van een werknemer wiens wederzijds voordeel werd erkend tijdelijke invaliditeit als gevolg van een arbeidsongeval, waarbij enkel de bijdrage van de dag waarop het ongeval plaatsvond als referentie wordt genomen. Hierdoor steeg het bedrag van de uitkering, maar dit werd later herzien en het bedrag werd geclaimd. terugbetaling van 18.574,71 euro. Ten slotte heeft de rechtbank bevestigd dat de initiële berekening niet correct was, omdat in deze gevallen de uitkering niet op één enkele geïsoleerde dag zou moeten worden vastgesteld, maar op de bijdragen van de voorgaande maanden.
Om de zaak te begrijpen: de werknemer bevond zich in een situatie van meervoudig dienstverband. Enerzijds werkte hij voor een bedrijf als parttime vaste medewerker en anderzijds werkte hij ook fulltime voor UGT. Op 18 november 2018 kreeg hij bij zijn eerste bedrijf een arbeidsongeval. Daarom nam hij diezelfde dag ziekteverlof op wegens tijdelijke arbeidsongeschiktheid. De onderlinge waarborgmaatschappij erkende vervolgens de uitkering met een dagelijkse wettelijke basis van 89,87 euro, wat overeenkwam met de bijdrage voor die specifieke dag.
Enige tijd later stelde de onderlinge waarborgmaatschappij dat deze manier van berekenen van de uitkering niet correct was. In zijn verzoek heeft hij verzocht dat de De reguleringsgrondslag bedroeg niet 89,87 euro per dag, maar 16,03 euro per dagwanneer rekening wordt gehouden met de bijdragen van de voorgaande drie maanden. Omdat hij minder hoefde te vragen, deed hij dat Ze vroegen hem het teveel betaalde terug te geven, zijnde een totaalbedrag van 18.574,71 euro..
De Sociale Rechtbank nummer 1 van Bilbao oordeelde in het voordeel van de onderlinge vennootschap en later bevestigde het Hooggerechtshof van Baskenland datzelfde criterium. De werknemer die nog steeds niet tevreden was, besloot in beroep te gaan bij het Hooggerechtshof om dat te verdedigen de offerte van de dag van het ongeval moet worden toegepastmaar het Hooggerechtshof was het niet met hem eens.
De Hoge Raad maakt duidelijk hoe de berekening moet gebeuren
De uitspraak legt uit dat in deze gevallen niet de oude arbeidsongevallenregeling van 1956 moet worden toegepast, maar veeleer de specifieke regeling van de Algemene Sociale Zekerheidswet en Koninklijk Besluit 1131/2002 voor deeltijdse en discontinue vaste werknemers. Die regeling vereist het nemen van de som van de bijdragegrondslagen van de voorgaande maanden, met een maximum van drie, en niet alleen wat op een geïsoleerde datum is ingevoerd.
Bovendien voegt de Hoge Raad een heel helder betoog toe. Vergeet niet dat de Tijdelijke arbeidsongeschiktheid dient om het salarisinkomen te ‘vervangen’, niet om dat inkomen te ‘verbeteren’. En dat was precies wat hier gebeurde, aangezien het gebruik van alleen de bijdrage vanaf de dag van het ongeval een voordeel opleverde dat hoger was dan wat de werknemer feitelijk verdiende.
Om al deze redenen verwerpt het Hooggerechtshof het beroep en bevestigt het de uitspraak van de TSJ van Baskenland. Het laat ook de stevigheid achter verplichting om de 18.574,71 euro terug te storten aan de onderlinge waarborgmaatschappij.
De resolutie stelt een belangrijk criterium vast voor dit soort contracten. Van nu af aan is het duidelijk dat één enkele dag niet de hoeveelheid ziekteverlof als gevolg van een arbeidsongeval kan bepalen als deze geen weerspiegeling is van het reële inkomen dat de werknemer ontving.
