Dat heeft de Hoge Raad bepaald Het is legaal om werknemers die geen deel meer uitmaken van het bedrijf op het moment dat de economische herziening van een overeenkomst van kracht wordt, uit te sluiten van de inning van bonussen met terugwerkende kracht.. Het Hooggerechtshof legt uit dat als deze bonus wordt gecreëerd als een “speciale en eenmalige betaling” (die niet voor altijd vast blijft zitten in het salaris), bedrijven en vakbonden toestemming hebben om af te spreken dat alleen degenen die op een bepaalde datum in het bedrijf blijven werken, deze ontvangen. Dit is zo omdat het Arbeidersstatuut de partijen de vrijheid geeft om hun eigen regels vast te stellen en te beslissen hoe ze betalingen en werk organiseren, zolang ze niemand discrimineren.
Deze leer is opgenomen in de uitspraak STS 5684/2025 (die hierin te raadplegen zijn link naar de rechterlijke macht), gaat over een conflict tussen de bingosector en de uitdaging van de CIG-vakbond. Het Hooggerechtshof heeft de beslissing van de regionale TSJ, die deze eis als discriminerend beschouwde, verworpen en bevestigd dat de maatregel geldig is omdat Het beloofde geld heeft een heel specifiek doel en verschilt van dat van een gebruikelijk salaris.
De sleutel tot deze zin is dat Deze bedragen zijn geen ‘achterstallige salarissen’. in de strikte zin van het woord, maar een compensatieformule voor de werknemers die, door in het bedrijf te blijven, degenen zijn die werkelijk “het recht verdienen” om hun beloningstabellen herzien te zien met de nieuwe overeenkomst.
Een uitzonderlijke bonus, geen loonschuld
De zin beschrijft het conflict dat ontstond na een onderhandeling die twee jaar duurde. Toen de overeenkomst werd ondertekend, werd alleen een “bonus” van 1.800 euro (900 euro voor elk vorig jaar) overeengekomen voor degenen die op 1 januari 2023 waren geregistreerd. Om deze reden beweerde de vakbond CIG dat dit een schending was van het recht op gelijkheid van degenen die in 2021 en 2022 werkten maar vóór die datum vertrokken.
Het Hooggerechtshof verwerpt dit standpunt en legt uit dat dit niet het geval is Illegale “dubbele salarisschaal” noch een schending van artikel 17 van het Arbeidersstatuut. Een “eenmalige betaling en een forfaitair bedragDat is niet verwerkt in het basissalaris, er wordt niet minder betaald voor hetzelfde werk, maar er wordt eerder een extra voordeel toegekend gekoppeld aan de inwerkingtreding van de nieuwe economische effecten van de overeenkomst.
Aan de andere kant legt het Hooggerechtshof uit dat de ‘volledig bindende clausule’ die gebruikelijk is in overeenkomsten (die zegt dat als een deel nietig wordt verklaard, de hele overeenkomst nietig wordt verklaard) rechters er niet van kan weerhouden te analyseren of een artikel legaal is. Nu concludeert de rechtbank in dit specifieke geval dat het akkoord redelijk is, omdat het compenseert voor het feit dat het akkoord pas in 2023 in reële salarisverhogingen voorzag.
Het dwingen van bedrijven om deze bonus aan voormalige werknemers te betalen zou neerkomen op het verdraaien van de onderhandelingen door de sociale agenten, die deze betaling specifiek hebben ontworpen als een “mechanisme dat is ontworpen om op de een of andere manier te compenseren voor het feit dat de onderhandelingen over de overeenkomst waren verlengd.”
Heeft het gevolgen voor alle werknemers?
Deze uitspraak verandert niets aan de arbeidsovereenkomst van alle werknemers in Spanje, hoewel dit wel het geval is in gevallen als deze. Wat het Hooggerechtshof zegt is dat, als vakbonden en bedrijven overeenkomen om een ‘speciale bonus’ in te voeren voor de jaren waarin er geen salarisverhoging heeft plaatsgevonden, zij vrij zijn om te beslissen dat alleen degenen die op een bepaalde datum in het bedrijf blijven werken, deze bonus ontvangen.
De sleutel is om dit geld te onderscheiden van normale salarisachterstanden, want als het een schuld is voor het dagelijks verrichte werk, zou iedereen het recht hebben om het te innen. Nu deze betaling wordt gedefinieerd als een buitengewone en unieke prijs om een moeilijke overeenkomst te sluiten, staat de gerechtigheid toe dat er voorwaarden voor duurzaamheid worden gesteld. Op deze manier kan iemand, als hij zijn baan heeft verlaten vóór de datum die in zijn overeenkomst is vastgelegd, geen aanspraak maken op dit soort speciale bonus, zelfs niet als hij heeft gewerkt gedurende de jaren die deze bonus compenseert.
