Het Arbeidersstatuut regelt en omvat de arbeidsrechten die alle werknemers in Spanje hebben, ongeacht de sector of het bedrijf waarvoor de diensten worden verleend. Dit omvat vakanties, soorten ontslagen en hun procedures, overuren… Of de pauzes. Enkele minima die in alle gevallen moeten worden gerespecteerd: collectieve overeenkomsten, of de arbeidsovereenkomst, kunnen deze verbeteren, maar nooit verminderen.
De minimale pauzesConcreet zijn ze opgenomen in de artikelen 34 en 37 van de statuten en zoals gezegd, zijn verplicht. Dat wil zeggen, het bedrijf kan ze niet ontkennen. De eerste daarvan is de rust waarop men recht heeft tijdens de werkdag, dat wil zeggen tijdens het werken.
“Wanneer de duur van de ononderbroken dagelijkse dienst meer dan zes uur bedraagt, moet tijdens deze dienst een rusttijd van niet minder dan vijftien minuten worden ingesteld”, aldus artikel 34 van de Arbeidersstatuut. Het betekent dat, Wanneer u langer dan 6 uur heeft gewerkt, heeft u recht op 15 minuten rust. Daarin wordt toegevoegd dat “deze rusttijd als effectieve werktijd wordt beschouwd wanneer deze is vastgelegd of vastgelegd bij collectieve overeenkomst of arbeidsovereenkomst.”
Met andere woorden: dat Het wordt alleen als effectieve werktijd beschouwd als dit is vastgelegd in de op ons van toepassing zijnde collectieve overeenkomst of de arbeidsovereenkomst.. Als dat het geval is, wordt de pauze uitbetaald (tijdens de pauze worden kosten in rekening gebracht). Houd er rekening mee dat personen onder de 18 jaar recht hebben op deze pauze na 4,5 uur werken en dat deze pauze 30 minuten bedraagt (dubbel).
Rust tussen de dag en de week
Artikel 34 van het statuut omvat ook de rust die tussen dagen moet bestaan. Dat wil zeggen de tijd die moet verstrijken tussen het einde van de ene werkdag en het begin van de volgende. “Tussen het einde van de ene dag en het begin van de volgende zullen er minstens twaalf uur zitten”, staat er. Dus, verplicht tussen de ene werkdag en de andere, er moeten minstens 12 uur zijn verstreken (met minimale uitzonderingen). Als we bijvoorbeeld om 20.00 uur klaar zijn met werken, kunnen we dit pas de volgende dag om 08.00 uur opnieuw doen.
Wat de wekelijkse rust betreft, wordt dit geregeld in artikel 37 van het Arbeidersstatuut, waarin staat dat “werknemers recht hebben op een minimale wekelijkse rust, cumulatief voor periodes van maximaal veertien dagen, van anderhalve dag ononderbroken, die als algemene regel de middag van zaterdag of, indien van toepassing, de ochtend van maandag en de volledige dag van zondag omvat.”
Dit betekent dat, Je hebt tenminste recht op anderhalve dag rust per week. Nu kan dit worden verzameld in perioden van maximaal 14 dagenzodat men een hele week zou kunnen werken, zonder rust, en de week daarop de rest van beide weken samen zou kunnen genieten; Het komt neer op 12 dagen onafgebroken werken als u na 3 dagen op rij rust neemt.
Ook in het geval van minderjarigen wordt de wekelijkse rusttijd verlengd en moet deze twee ononderbroken dagen per week bedragen.
Boetes voor het niet respecteren van de minimale pauzes
Als het bedrijf eerdere pauzes ontkent, kunt u dit melden bij de Arbeids- en Sociale Inspectie. In het geval dat deze instantie constateert dat het recht op een van deze pauzes feitelijk wordt geschonden, het bedrijf riskeert een boete van tussen de 751 en 7.500 euro.
Dit komt omdat in de Wet inzake inbreuken en sancties in de sociale orde (LISOS) hier beschikbaarwordt in artikel 7.5 als een ernstige overtreding opgenomen “de overtreding van de regels en wettelijke of overeengekomen grenzen met betrekking tot werkuren, nachtarbeid, overwerk, aanvullende uren, pauzes, vakanties, vergunningen, registratie van werkuren en, in het algemeen, de werktijd bedoeld in de artikelen 12, 23 en 34 tot 38 van het Arbeidersstatuut.”
Deze overtreding kan een financiële boete van minimaal 751 tot 1.500 euro met zich meebrengen; tussen 1.501 en 3.750 euro in de middenklasse; en tussen 3.751 en 7.500 euro op het maximale niveau, afhankelijk van de feiten.
