Het Superior Court of Justice van Catalonië heeft verklaard oneerlijk Het objectieve ontslag Uitgevoerd per post aan een werknemer die tot 84 contracten heeft gemaakt in een periode van 20 jaar. Aanvankelijk erkende de Social Court slechts een vergoeding van 949,51 euro, maar wanneer dit voor de rechtbank claimt, is dit eindelijk bijna 10.000 euro.
De contractketen begon op 5 december 2003 en, zoals vermeld in oordeel 3241/2025, in totaal 84, “de overgrote meerderheid” werden gemaakt om “de agentpositie in de plaatsen van Barcelona en Sant Cugat te dekken”. Hierover werd erop gewezen dat “het kan worden gevonden dat tijdelijke contracten voor ziekteverzuim en accumulatie van verkeer een structureel en in geen geval conjunctureel karakter hebben”, dus “”Het is te zien Een opeenvolging van tijdelijke contracten gesloten in wetsfraude“.
Om rekening mee te houden, is het ook dat op 8 mei 2021 de zoon van de werknemer werd geboren. Op 21 januari 2022 communiceerde deze aan Correos dat hij een baby had gekregen en 's ochtends een contract nodig had om de deeltijd voor gezinsverzoening. Na een uitwisseling van e -mail liet Correos hem op 25 januari 2022 weten dat er morgen op zijn beurt geen deel was.
Gedurende de volgende maanden meldde de werknemer dat ze niet beschikbaar was om middagcontracten te maken, omdat ze voor haar zoon moest zorgen, waardoor Correos het zou markeren als “niet beschikbaar voor een jaar” in de tas. Op 25 januari 2022 vroegen twee vakbondsafgevaardigden in hun een tijdaanpassing Volgens artikel 34.8 van het uitbreken van de werknemers en een vermindering van de dag “om de wettelijke bewaker te kunnen uitvoeren.”
Einde van de arbeidsrelatie
De beëindiging van het contract (of de contractketen) vond plaats op 18 mei 2023, voor “vervaldatum van de contractperiode”. In datzelfde jaar tekende de werknemer echter twee nieuwe tijdelijke contracten met e -mails, van 25-10-2023 tot 10/31/2023 en van 8/01/2024 tot 18/01/2024.
CORREOS, zoals vereist in de uitspraak, verklaarde dat vacatures die in mei en juni 2023 vallen, aan kandidaten werden toegekend met een betere bestelling dan wordt gebruikt, behalve een persoon op zijn beurt 's nachts, die ze niet in de tas had gemarkeerd.
Beweert nietig of niet -ontvankelijk te zijn
De werknemer besloot na het uitsterven van de arbeidsrelatie om te beweren dat het ontslag nietig werd verklaard of, subsidieer, niet -ontvankelijk. Het Sociaal Hof nr. 2 van Terrassa schatte de claim gedeeltelijk en erkende de ontoelaatbaarheid. Daarom veroordeelde hij Correos om het onder dezelfde voorwaarden over te dragen of een vergoeding van 949,41 euro te betalen.
Niet in overeenstemming met de zin, De werknemer besloot opnieuw te claimeneen beroep op smeekbede voor het Superior Court of Justice van Catalonië. Eerst vroeg hij om toe te voegen dat het bedrijf de contracten van morgen in 2023 aan werknemers had gemaakt, toen het niet werd aangeboden, en dat Hij was ontslagen vanwege het zwangerschapsrisico van september 2021 tot mei 2022. De rechtbank schatte deze reden gedeeltelijk en voegde zijn werkdaling toe.
Ten tweede beweerde hij een overtreding van artikel 96 van het basisstatuut van de openbare werknemer, Richtlijn 1999/70/EC en wetten 20/2021, met het argument dat het recht van optie in een ontoelaatbaar ontslag zou moeten overeenkomen. In dit geval heeft de rechtbank de reden afgewezen, met de doctrine van het Hooggerechtshof respect voor overheidsbedrijven zoals Correos.
In hetzelfde beroep, als een derde reden, beweerde hij een overtreding van artikel 56 van het statuut van werknemers, met betrekking tot de richtlijn van 1999/70 en constitutionele artikelen, die de startdatum van de startdatum van Zijn leeftijd voor vergoeding buiten 5 december 2003 (Datum van zijn eerste contract), in plaats van 12 december 2022 vastgesteld door het Court of Instant, verdedigend dat de onderbreking van deze arbeidsrelatie vanwege zijn moederschap was.
De TSJ van Catalonië schatte de reden gedeeltelijk en erkende dat het inhuren van de werknemer werd uitgevoerd als fraude van de wet, omdat de tijdelijke contracten een structureel en niet -contacuste karakter hadden. Op de pauzes waren ze ook van mening dat de laatste, van 30 september 2020 tot 12 december 2022, niet moet worden opgevat als een “scheurist” van de link, omdat er een medisch verlof was vanwege het risico tijdens de zwangerschap (die het contract zou opschorten) en een situatie die analoog is aan het verlof vanwege de zorg van een kind, die ook berekenbaar is voor senioriteiten.
Dus, De rechtbank heeft zijn leeftijd vastgesteld voor compensatiedoeleinden vanaf 3 april 2018. Ten slotte was de vierde reden die in het beroep beweerde een overtreding was van artikel 55.5 van het statuut van de werknemers, en zei dat hun ontslag discriminerend was omdat ze een gevolg was van de aanvraag voor de aanpassing van de dag (ochtenddienst) om het gezinsleven te verzoenen.
De rechtbank heeft deze laatste reden afgewezen, omdat het geen aanwijzingen heeft gevonden voor een causaal verband tussen het verzoek tot bemiddeling en ontslag, omdat het meer dan een jaar had besteed waartussen hij vroeg en afgewezen. Bovendien werd de werknemer aangenomen, zou u na hun aanvraag zijn geweest en zelfs na het ontslag op zich.
Het is niet ontvankelijk, maar met een grotere vergoeding
Het Hooggerechtshof van Justitie van Catalonië schatte ten slotte een deel van het door de werknemer ingediende hoger beroep, waarbij het oordeel alleen het deel van de compensatie inhaalde. Dat wil zeggen, het bedrag was de enige wijziging die ze hebben aangebracht voor de beslissing van de Sociale rechtbank.
Met de nieuwe oudheid erkend, De vergoeding voor zijn ontoelaatbare ontslag werd 9.810,57 euro. Tegen deze zin zou een beroep op de eenwording van de doctrine kunnen worden ingediend voordat het Hooggerechtshof zou kunnen worden ingediend.
