Hij huishoudelijke werkgelegenheid Het is een van de belangrijkste toegangsdeuren tot de arbeidsmarkt geworden voor duizenden immigranten die naar Spanje komen op zoek naar kansen. Het gemak van toegang tot deze banen, samen met de grote vraag naar zorg- en huishoudelijke taken, betekent dat deze sector een groot aantal buitenlandse werknemers concentreert, vooral vrouwen, die daarin een eerste manier van bestaan en integratie vinden, hoewel in veel gevallen gekenmerkt door onzekerheid en het gebrek aan arbeidsrechten.
Abby Mendez is een van deze vrouwen die bij aankomst in Spanje een baan kreeg als intern. Een beroep dat hij al enkele jaren heeft ontwikkeld en daarom wilde hij nu zijn ervaring vertellen, voor al die mensen die erover denken om dit soort werk te zoeken.
“Voor degenen die geen idee hebben wat een inwonende baan in Spanje is, zoals het woord zegt: je gaat naar een huis, een familie huurt je in, of je nu moet schoonmaken, voor kinderen moet zorgen, voor ouderen moet zorgen… Je woont daar, je slaapt daar, je eet daar, je brengt er het grootste deel van je tijd door”, begint hij uit te leggen, om ruimte te maken voor de voor- en nadelen.
‘Je tijd zal behoorlijk beperkt zijn.’
Het eerste nadeel dat Abby noemt, is de weinig vrije tijd die gedetineerden hebben, die vrijwel de hele dag thuis moeten doorbrengen om in de behoeften van hun werkgever te voorzien. ‘Je tijd zal vrij beperkt zijn. Volgens de wet moet je dagelijks twee uur vrij hebben, maar niet alle huizen bieden dit aan. Als ze je die uren doordeweeks niet geven, kun je dus geen persoonlijke plannen maken.alleen als je toestemming vraagt, maar in sommige huizen is dat erg lastig. Het is niet zoals bij andere banen waarbij je een begin- en eindtijd hebt”, legt hij uit.
Een ander nadeel is het salaris, waarschuw daarvoor “Het is een heel slecht betaalde baan voor alles wat je doet”hoewel het kan afhangen van elk huis en het geluk dat je hebt. “Volgens de wet, Ze zouden je het minimumloon moeten geven, maar niet alle huizen geven dat. Als je geen papieren hebt, heeft elk huis normaal gesproken zijn salaris”, voegt hij eraan toe.
“Ik raad ze aan om in therapie te gaan, omdat ze te maken krijgen met isolatie en eenzaamheid.”
Eén aspect waar alle gedetineerden het over eens zijn, is de impact op de gezondheid, zowel fysiek als mentaal, aangezien het een baan is die veel energie vergt en die zelfs je eigen identiteit lijkt uit te wissen. “In het algemeen raad ik alle mensen, maar vooral degenen die als stagiair werken, altijd aan om in therapie te gaan, omdat ze ook last zullen hebben van isolatie en eenzaamheid, omdat ze somsZelfs als u hier in Spanje familie of vrienden heeft, kunt u ze alleen op uw vrije dag zien. Of als u in uw geval alleen bent, zult u zich nog meer alleen voelen omdat u geen tijd zult hebben om te socialiseren of mensen te ontmoeten.”, vertelt hij.
Het laatstgenoemde en voor haar het moeilijkste nadeel is persoonlijke stagnatie. “Je zult altijd dat gevoel van stagnatie in je leven hebben, dat je het gevoel hebt dat je geen vooruitgang boekt, dat omdat je beperkt bent in de tijd, er veel cursussen zijn die persoonlijk plaatsvinden en je niet kunt bijwonen, of in ieder geval, omdat het een baan is die te veel energie en te veel tijd in huis vergt, zul je je heel erg uitgeput voelen en erg moe om te kunnen studeren. In sommige huizen zal de behandeling niet de beste zijn”, zegt ze.
“Bij de meeste stagebanen nemen ze je aan zonder papieren en helpen ze je aan een contract zodat je jezelf kunt regulariseren”
Een groot voordeel voor Abby, na haar jaren als stagiaire, is dat je geen huur hoeft te betalen. Of hoogstens alleen in het weekend. Dus, U kunt een groot deel van uw salaris sparen. “Je bespaart in sommige gevallen ook op eten”, voegt hij eraan toe, al moet er met elke werkgever over het maaltijdplan worden onderhandeld.
Een ander pluspunt voor haar is dat ze meestal de vrijheid hebben als het gaat om het bepalen van het werktempo: “Er zijn huizen waar je het werk op jouw manier en in jouw tijd doet, zolang je het maar goed doet”, benadrukt ze, en benadrukt ook dat je geen tijd verspilt met het openbaar vervoer.
Ten derde, en heel belangrijk, is dat hij het als een goede baan ziet om bepaalde doelstellingen te gaan verwezenlijken. “In de meeste interne banen Ze huren je in zonder papieren en helpen je aan een contract zodat je jezelf hier kunt regulariseren. Dat is een groot voordeel, want je toekomst in dit land hangt ervan af.“, benadrukt hij. Ook verzekert hij dat het in de winter een geweldige baan is, omdat het in deze tijd veel draaglijker is om intern te werken dan de rest van het jaar.
“Het is niet voor iedereen een baan en dat zou het ook niet voor het leven moeten zijn”
Na de voor- en nadelen te hebben geanalyseerd, geeft Abby aan dat je naar haar mening alleen op tijdelijke basis intern zou moeten werken. “Ik raad het slechts voor een tijdje aan, ongeveer drie, vier of vijf jaar. Alleen als je hele grote doelstellingen hebt en heel duidelijk wat je wilt bereiken.. Het is niet een baan voor iedereen en het mag ook geen baan voor het leven zijn”, zegt hij.
Om deze reden stuurt hij een boodschap naar mensen die in deze baan gaan werken: “Neem geen genoegen, voel je niet op je gemak, want hoewel je de goede voordelen hebt, is er echt veel van de wereld te zien en je moet je door een baan er niet van weerhouden te zien wat er allemaal te zien is”, zegt hij. In deze zin concludeert hij dat dit werk alleen ““een brug om de dingen te bereiken die je hebt, om schulden af te betalen, om je gezin te helpen.”dus herhaalt hij dat hij altijd zeer duidelijke doelen heeft.
