Dat heeft het Hooggerechtshof van Catalonië verklaard afkomstig het disciplinaire ontslag van een adjunct-kantoormanager van CaixaBank wegens het valideren van dubieuze loonlijsten en inkomsten voor het verstrekken van onregelmatige leningen ter waarde van 422.000 euro, waarvan 351.943 euro rechtstreeks naar een christelijke kerk ging. Naast deelname aan dit financieringsnetwerk lekte hij vertrouwelijke informatie over de deposito's en transacties van 19 klanten naar de vertegenwoordiger van de kerk.
De werknemer, adjunct-directeur van een kantoor in Barcelona, werkte sinds 2007 bij de bank. Op 15 januari 2024 werd hij op de hoogte gebracht van zijn tuchtrechtelijk ontslag wegens schending van de contractuele goede trouw en vertrouwensbreuk. De gebeurtenissen die tot het ontslag hebben geleid, zijn ontdekt tijdens een interne audit tussen september en november 2023.
Hierdoor werd ontdekt dat het kantoor tussen mei en september 2023 16 persoonlijke leningen voor een totaalbedrag van 422.000 euro aan particulieren heeft verstrekt. Deze fungeerden echter als ‘tussenpersoon’, aangezien het geld later (circa 351.943 euro) als schenking of bijdrage werd overgemaakt aan een kerk, die in de praktijk verantwoordelijk was voor het betalen van de ontvangsten voor genoemde leningen.
Bij de verwerking van deze transacties zijn ernstige onregelmatigheden geconstateerd. Bij 12 van de 14 leningen waarbij loonlijsten werden gepresenteerd, kwamen deze niet overeen met de werkelijkheid of werd een hoger inkomen dan het werkelijke bedrag in het systeem ingevoerd.. Bovendien viel het formaat van de loonlijsten met elkaar samen, ondanks dat ze van verschillende bedrijven afkomstig waren, werden eerdere betalingsverplichtingen van klanten niet opgenomen en werd in een aantal gevallen de contractuele leningpolis niet eens gelokaliseerd.
Tenslotte werd bewezen dat de adjunct-directeur minimaal 17 e-mails stuurde naar de vertegenwoordiger van bovengenoemde kerk, het verstrekken van vertrouwelijke informatie over 19 klanten, waaronder depositonummers, leningsbedragen en risicoresoluties.
Het ontslag bereikt de rechtbank
De adjunct-directeur besloot het ontslag aan te vechten, maar de 16e Sociale Rechtbank van Barcelona wees zijn claim af en verklaarde deze ontvankelijk. Omdat hij niet tevreden was met het vonnis, ging hij in beroep en ging hij in beroep bij het Hooggerechtshof van Catalonië.
De TSJ van Catalonië bevestigt de oorsprong van het ontslag
In zijn hoger beroep probeerde de werknemer verschillende punten van de oorspronkelijke uitspraak te wijzigen, onder meer door aan te voeren dat het computersysteem van de bank geautomatiseerd werkte (waardoor hij van schuld werd vrijgesproken), dat het bedrijf al lang van tevoren op de hoogte was van de feiten en dat de klanten toestemming hadden gegeven om hun gegevens te delen.
Het Hooggerechtshof van Catalonië verwierp deze wijziging, omdat deze gebaseerd was op getuigenissen (getuigenverklaringen), die juridisch niet geldig zijn om de feiten in deze beroepsfase te veranderen. Bovendien herhaalde de rechtbank dat de beoordeling van het bewijsmateriaal de exclusieve bevoegdheid van de rechter in eerste aanleg is en dat van een hogere rechtbank niet kan worden verwacht dat zij alle verstrekte documentatie opnieuw interpreteert als er geen sprake is van een duidelijke en flagrante fout.
Aan de andere kant beweerde de adjunct-directeur dat er geen sprake was van schending van de goede trouw (artikel 54.2.d van het Arbeidersstatuut), met het argument dat Er was geen sprake van kwade trouw, geen fraude, en het veroorzaakte ook geen economische schade voor het bedrijf omdat de leningen werden betaald. De TSJ antwoordde dat het accepteren van dubieuze loonbetalingen en het verstrekken van onregelmatige leningen een ernstig misdrijf is, maar benadrukt dat het verzenden van e-mails met vertrouwelijke klantgegevens bijzonder ernstig is. zeker gezien zijn functie als adjunct-directeur, die het ontslag wegens vertrouwensbreuk volledig rechtvaardigt.
Ook verdedigde de werknemer dat het bedrijf er te lang over deed om hem te ontslaan en dat de overtreding was verstreken (artikel 60.2 van het statuut), maar de rechtbank verwierp dit toen zij oordeelde dat het bedrijf sluitend bewijs had verkregen met het opmaken van het accountantsrapport op 28 november 2023 en het ontslag plaatsvond op 15 januari 2024, zodat de maximale wettelijke termijn van 60 dagen niet werd overschreden.
Ook beweerde hij dat de sanctie onevenredig was, aangezien het ontslag, na twintig jaar in het bedrijf te hebben gewerkt zonder disciplinair dossier, een buitensporige maatregel was. De rechtbank herhaalde dat De bijzondere ernst van zijn daden heeft voorrang op zijn anciënniteit, aangezien hij zich volledig bewust was van zijn verplichtingen op het gebied van vertrouwelijkheid en striktheid in het management, en deze bewust heeft geschonden..
Ten slotte hekelde hij dat de oorspronkelijke rechter bepaalde interne regelgeving en ethische codes van de bankentiteit niet adequaat had beoordeeld. Maar nogmaals, de TSJ verwierp dit ook en bevestigde dat de uitspraak van de rechtbank perfect gemotiveerd was en gebaseerd op het gepresenteerde bewijsmateriaal.
Bijgevolg heeft de TSJ van Catalonië zijn beroep afgewezen en de ontvankelijkheid van zijn tuchtrechtelijk ontslag bevestigd. Deze uitspraak was niet definitief en er kon tegen de unificatie van de leer beroep worden aangetekend bij de Hoge Raad.
