De Justitie heeft het akkoord goedgekeurd grens van 200.000 euro een van de belangrijkste AIDS van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). Wat een maatregel consolideert die rechtstreeks van invloed is op de verdeling van de middelen onder boeren zelfstandig ondernemer en boerderijen, sindsdien Er zal niet meer geld zijn, maar er zal een andere verdeling van de hulp plaatsvinden. Het Hooggerechtshof heeft de beroepen afgewezen die zijn ingediend tegen dit plafond, dat Spanje toepast op de basisinkomensbijstand voor duurzaamheid, en bevestigt dat het legaal is en dat het kan worden gehandhaafd binnen het landbouwsubsidiesysteem.
Deze limiet, die grote ontvangers treft, betekent een aanpassing van ongeveer 6,5 miljoen euro. zodat verhoogt het beschikbare budget niet, maar als wijzigt de distributie ervan. Dat wil zeggen: er is geen geld meer voor de sector, maar er is wel een andere verdeling, waardoor de concentratie op grote boerenbedrijven afneemt en versterkt de toegang van andere boeren tot hulp.
Voor zelfstandigen en kleine familieboerderijen heeft de verandering plaatsgevonden een indirecte maar relevante impact, omdat het consolideert een model dat prioriteit geeft aan steun voor kleinere landbouwbedrijven tegenover grote productieve structuren. Daarnaast, Spanje is het enige land in de Europese Unie dat een vaste limiet hanteert van dit type, dat een differentieel element introduceert in de manier waarop overheidssubsidies binnen de sector worden verdeeld.
- De steunlimiet heropent het debat over de verdeling van publieke middelen op het platteland
- Grote boerenbedrijven waarschuwen voor een rem op investeringen en werkgelegenheid
- Het Spaanse model slaat een gat in vergelijking met de rest van de Europese landen
De steunlimiet heropent het debat over de verdeling van publieke middelen op het platteland
De rechterlijke goedkeuring sluit het inhoudelijke debat niet af, maar brengt het in beweging op economisch en sectoraal gebied. Welnu, landbouworganisaties hebben verschillende standpunten over de manier waarop de fondsen moeten worden verdeeld. Terwijl Sommigen beweren dat het noodzakelijk is de steun te beperken om concentratie ervan te voorkomen. Anderen waarschuwen voor de gevolgen die deze beperkingen kunnen hebben voor investeringen en werkgelegenheid op het platteland.
In de Unie van Kleine Boeren (UPA) merkte de algemeen secretaris, Cristóbal Cano, tegen deze krant op dat de limiet beantwoordt tot een duidelijke noodzaak tot herverdeling. “We hebben het over steun met publieke middelen die op de juiste manier moeten worden ingezet en die in geen geval onbeperkt mag zijn. Grote boerenbedrijven, die dit bedrag in rekening kunnen brengen van de hulp, ze moeten efficiënt zijn in de productiekosten niet afhankelijk zijn van overheidssteun”, legt uit.
Cano benadrukt ook dat de concentratie van de hulp in A klein aantal begunstigden poseert twijfels over de rechtvaardiging ervan. “In Spanje zijn er slechts 800 begunstigden die meer dan dit niveau aan hulp ontvangen, die elk jaar meer dan 272 miljoen euro aan overheidsgeld verdelen. Is dit niveau van overheidssteun gerechtvaardigd? Het is ons duidelijk dat dit niet het geval is”, zegt hij, terwijl hij verdedigt dat het doel een evenwichtiger verdeling moet zijn.
Langs deze lijnen benadrukt de agrarische leider dat het huidige model zou moeten dienen om de rol te versterken van familieboerderijen en kleiner van formaat binnen het productieve weefsel. “Wat we nodig hebben is een eerlijkere en evenwichtigere verdeling, waarbij kleine en middelgrote boerderijen meer steun krijgen om de plattelandsomgeving levend te houden”, voegt hij eraan toe.
Grote boerenbedrijven waarschuwen voor een rem op investeringen en werkgelegenheid
Geconfronteerd met deze visie blijft de Agrarische Vereniging van Jonge Boeren (Asaja) vasthouden een kritische positie met het maatregelenpakket die de rechtstreekse betalingen beperken, en niet alleen met de limiet van 200.000 euro. Zijn coach Ignacio López benadrukte tegenover deze media dat de directe impact van de limiet klein is, maar waarschuwt voor de implicaties ervan binnen het systeem.
“In werkelijkheid is het effect van deze beperking is zeer beperkt geweest, waarbij zo'n 56 landbouwbedrijven betrokken zijn en waar zo'n 6,5 miljoen euro mee gemoeid is”, benadrukt hij, erop wijzend dat de maatregel een kleinere reikwijdte heeft als hij afzonderlijk wordt geanalyseerd. beschouwd als onderdeel van een bredere reeks beperkingen.
In die zin beweert López dat de limiet is nog maar een stukje erin van een model dat een groter aantal landbouwbedrijven treft professionals. “Deze betalingslimiet is niets meer dan de ‘kers op de taart’ die een hele reeks beperkingen op de rechtstreekse betalingen bekroont die een veel groter aantal professionele boeren treffen, die productie, investeringen en werkgelegenheid genereren”, zegt hij.
Deze agrarische organisatie richt zich bijzonder in de economische gevolgen hiervan benadering, zowel op de korte als de middellange termijn. “Er bestaat geen twijfel over dat deze beperkingen in feite een rem vormen op investeringen, modernisering en de juiste omvang van landbouwbedrijven”, waarschuwt López, die deze maatregelen in verband brengt met een mogelijk verlies aan concurrentievermogen.
Het Spaanse model slaat een gat in vergelijking met de rest van de Europese landen
Het feit dat Spanje heeft gekozen voor een vaste limiet, Terwijl andere landen flexibelere systemen hanteren of dit soort beperkingen niet toepassen, introduceren Ook een discussie-element in het Europese niveau. Voor Asaja kan dit verschil gevolgen hebben voor de positionering van Spaanse boerderijen ten opzichte van hun concurrenten.
“Het herverdelende effect van GLB-betalingen Het heeft veel meer dan ideologisch hoe zuinig en nog minder agronomisch en marktgericht”, zegt López, die de logica van deze maatregelen in twijfel trekt in een context van concurrentie binnen de interne markt.
In UPA wordt dit echter betoogd herverdeling moet een prioriteit worden voor de EU als geheel, buiten het huidige vrijwillige karakter. Cano waarschuwt dat, als er geen duidelijke grenzen worden gesteld, de druk van grootgrondbezitters de beslissingen van de overheid kan bepalen.
“De herverdeling van de publieke steun zou zo moeten zijn een fundamentele en dringende vraag voor alle landen, en we moeten niet in de val lopen van grootgrondbezitters als het gaat om een oneerlijke straf”, concludeerde de algemeen secretaris van UPA.
