Het statuut van de werknemers bevestigt het: als uw bedrijf u registreert met camera's zonder te voldoen aan minima, kunt u toevlucht nemen tot artikel 20

Er zijn veel bedrijven die videobewakingscamera's hebben geïnstalleerd Controle werkactiviteit van zijn werknemers. En ja, het is iets legaal dat ze kunnen doen, maar het respecteren van limieten en vereisten. Artikel 20.3 van het statuut van de werknemers stelt vast dat “de werkgever de maatregelen kan nemen die het meest geschikt zijn voor toezicht en controle om de naleving van de werknemer van zijn arbeidsverplichtingen en plichten te verifiëren.”

Nu, hetzelfde artikel voegt eraan toe dat u het kunt doen “in de goedkeuring en toepassing van de overweging vanwege de waardigheid en rekening houdend met, waar nodig, de werkelijke capaciteit van werknemers met een handicap. ”Organic Law 3/2018 over de bescherming van persoonlijke gegevensbescherming en digitale rechten (LOPDGDD) en de algemene verordening voor gegevensbescherming (GDPR), zijn degenen die deze laatste verdiepen.

Het is belangrijk om dit regelgevende kader te kennen, omdat de installatie en het gebruik van de camera's dit moeten respecteren, om ervoor te zorgen dat de fundamentele rechten van werknemers niet worden geschonden, met name hun recht op privacy en privacy. Ten eerste moeten we weten dat bedrijven verplicht zijn om werknemers te informeren over het bestaan ​​van bewakingssystemen en het doel waarvoor de afbeeldingen worden verzameld.

In die zin stelt artikel 22 van de LOPDGDD aan dat deze informatiedienst Het zal worden begrepen 'door een informatief apparaat op een voldoende zichtbare plaats te plaatsen het identificeren,, Tenminste, het bestaan ​​van de behandeling, de identiteit van de verantwoordelijke persoon en de mogelijkheid om de rechten uit te oefenen die zijn voorzien in de artikelen 15 tot 22 van de verordening (EU) 2016/679.

Verplichtingen van bedrijven met beveiligingscamera's

Zoals te zien, moeten videobewakingscamera's correct worden gemarkeerd. Maar bovendien moeten werkgevers voldoen aan de bepalingen van artikel 89 van het organische wet 3/2018 over de bescherming van persoonlijke gegevens en garantie voor digitale rechten.

Hierin is vastgesteld dat “werkgevers zullen hebben Informeer eerder, uitdrukkelijk, duidelijk en bondig, aan openbare werknemers en, waar nodig, hun vertegenwoordigers, over deze maatregel”(De installatie en het gebruik van camera's).

Hierover herhalen zij dat “in het geval dat de flagrante commissie van een illegale wet voor werknemers of openbare werknemers is vastgelegd, de plicht om te informeren wanneer er op zijn minst het apparaat is waarnaar in artikel 22.4 van deze organische wet wordt verwezen” (de poster met de eerder uitlegde informatie) zal worden begrepen.

Wanneer zou het illegaal zijn?

Vanaf al het bovenstaande zou het gebruik van de camera's illegaal zijn wanneer een informatieve poster niet eerder is geïnformeerd. Maar dit is niet de enige veronderstelling waar het illegaal zou zijn. Artikel 89 van de LOPDGDD legt uit dat “in geen geval de installatie van geluids- of videobewakingsopnamesystemen op plaatsen zal worden toegelaten voor de rest of recreatie van de werknemers of openbare werknemers, zoals kostuums, toiletten, eetkamers en analogen”.

Dat wil zeggen, dat Bedrijven kunnen in geen geval in kleedkamers, eetkamers of andere rustruimtes of toiletten opnemenomdat dit een schending van de rechten op privacy zou betekenen, op de eer en het beeld van de werknemer zelf, die zijn opgenomen in artikel 18.1 van de Spaanse grondwet.

In aanvulling, Het gebruik van de camera's kan als illegaal worden beschouwd als ze zich alleen op een werknemer concentreren, voortdurend, direct en exclusief, omdat het onevenredig gevolg kan zijn. In het geval dat het bedrijf in een van deze gevallen wordt ingelijst, waarbij de huidige wetgeving wordt overtreden, kan de werknemer het Spaanse agentschap claimen voor gegevensbescherming (AEPD). Het kan ook worden aan de kaak gesteld vóór de arbeidsinspectie of zelfs vóór de sociale jurisdictie, vooral wanneer het bedrijf is bestraft of ontslagen met behulp van opnames.

Voorbeelden en jurisprudentie

Het gebruik van videobewakingscamera's in het werkcentrum is een controversieel probleem dat veel zinnen heeft geleid. Voor het blootleggen van sommige zaken, zoals het Hooggerechtshof eerder werd uitgevoerd, oordeelde in een oordeel van 26 april 2021 dat het gebruik van camera's mogelijk was, hoewel openbare werknemers niet eerder op de hoogte waren gebracht dat ze konden worden gebruikt voor disciplinaire doeleinden, zolang er een informatieve poster was die op de hoogte was van hun bestaan.

In dit oordeel herinnerden zij eraan dat het grondwettelijke hof begreep dat het ontslag van een werknemer geldig was voor het illegaal verkopen van bedrijfsproducten, omdat hij enkele video's inbreuk had, hoewel het bestaan ​​van de camera's waarmee ze ze hebben vastgelegd alleen op de hoogte was gebracht door een informatief teken, zonder de werknemer er uitdrukkelijk over te communiceren.

Integendeel, om een ​​voorbeeld te geven waarbij werd verklaard dat het gebruik van de camera's illegaal was, gaf het Superior Court of Justice van Catalonië de reden aan een werknemer en verklaarde zijn ontslag onontvankelijk Hoewel ze haar betrapten, dankzij beveiligingscamera's, urineren in verschillende keukencontainers die bestemd waren voor producten voor menselijke consumptie. Ondanks de ernst van de feiten, erkenden ze de niet -ontvankelijkheid omdat het door het bedrijf gebruikte bewijsmateriaal illegaal was, omdat ze de werknemer niet hadden geïnformeerd over het bestaan ​​van deze camera's en dit was op een plaats waar het van kleding veranderde.

Een andere zaak is het oordeel van het nationale rechtbank van 30 november 2021, waarin zij hebben overwogen Het gebruik van videobewakingskamer die de tassen of rugzakken van de werknemers opnam, onevenredig niet verhouding toen ze werden beoordeeld bij de uitgang van een winkel waar ze eerder hadden gestolen. Ten slotte is een ander voorbeeld het oordeel van het Hof nummer 2 van Badajoz, die de eis van een werknemer schatte en de gemeenteraad dwong waar hij werkte om de richting van een videobewakingskamer te heroriënteren, omdat hij zich rechtstreeks op zijn werk en zijn computer concentreerde, die werd begrepen als een schending van zijn recht op privacy en zijn imago.