Na tientallen jaren als verpleegkundige voor anderen zorgenVandaag wordt Paqui Flores geconfronteerd met een economische realiteit die de realiteit van veel Spanjaarden schokt. Woonachtig in Castelldefels, net 26 kilometer van BarcelonaPaqui bestemming 1.100 euro per maand alleen huur, een cijfer dat elke gezinseconomie verstikt.
“Ik werk niet meer als verpleegkundige omdat mijn kinderen, hoewel ze werken, niet onafhankelijk hebben kunnen worden. “Ik blijf het dak en het eten voor iedereen behouden”, bekende hij onlangs in het programma De zesde Xplicnaar. Zijn getuigenis geeft een gezicht aan de statistieken van de INE en het Ministerie van Volkshuisvesting, die weerspiegelen hoe de kosten van levensonderhoud de salarissen van de professionele middenklasse vernietigen.
In Spanje ligt het gemiddelde salaris van een verpleegkundige in 2026 er tussen 28.000 en 32.000 euro bruto per jaar Na de laatste stijgingen in de publieke sector is dit cijfer misleidend. Na de personenbelasting en socialezekerheidsinhoudingen ligt het maandelijkse nettosalaris meestal rond 1.900 – 2.100 euro. Voor Paqui, wie ondersteunt een huishouden van drie volwassenende huur verbruikt meer dan 50% van uw inkomen, veel meer dan de 30% die financiële experts aanbevelen.
Castelldefels: een “gespannen gebied”
De vastgoedmarkt in Spanje is het afgelopen jaar afgesloten met een stijging op jaarbasis bijna 9%waardoor de gemiddelde prijs per vierkante meter op historische hoogtepunten ligt. Catalonië, en specifiek het grootstedelijk gebied van Barcelona, leidt deze escalatie.
“Castelldefels is een extreem gespannen gebied; daarom hebben we de beslissing genomen om Catalonië te verlaten. Waar moet ik heen om te overleven? Naar een afgelegen stad? Ik overweeg om de gemeenschap te verlaten, zodat mijn kinderen kunnen studeren en een dak boven hun hoofd kunnen hebben.“, legt hij uit. Zijn zaak weerspiegelt het fenomeen van 'interne ballingschap': gekwalificeerde professionals die bepaalde gebieden verlaten omdat hun salarissen niet concurreren met de prijzen op de vastgoedmarkt.
Ondanks zijn kritieke situatie wijst Paqui rechtstreeks op het systeem, niet op individuen. “Mijn moeder is huisbaas en ik ben niet tegen huren. Maar een jongeman die 1.000 euro verdient, kan geen huur betalen”, zegt hij.
Hoewel zijn huisbaas ‘redelijk’ is geweest door hem in zes jaar tijd slechts 42 euro op te halen, is het milieu onbetaalbaar geworden. Volgens de laatste gegevens van de Generalitat is de huurprijs in de provincie Barcelona gestegen drie keer zo snel gegroeid dan de salarissen van de afgelopen tien jaar. Voor vrouwen als Paqui is verpleging niet langer synoniem met economische stabiliteit, maar eerder een dagelijkse strijd om te voorkomen dat ze in uitsluiting vervallen.
