Het Hooggerechtshof wil uitleggen waarom zelfstandigen tijdens het proces de schatkist moeten betalen als ze een garantie hebben

Nieuws

Zelfstandigen en KMO’s die Ze gaan in beroep tegen een schuld bij de Schatkist ze hebben nu de steun van het Hooggerechtshof voor uw betaling opgeschort houden wanneer het conflict de rechtbank bereikt. In vonnis 1023/2026 van 21 september wordt bepaald dat de rechter de garantie moet beoordelen die het mogelijk maakte de inning administratief stop te zetten, en op een versterkte manier moet rechtvaardigen waarom hij weigert die bescherming tijdens het proces te handhaven.

De resolutie beschermt degenen die de Schatkist al hadden laten wachten met innen, omdat een bankentiteit garandeerde de betaling, op voorwaarde dat deze garantie ook de gerechtelijke fase dekt.

Voor het bedrijf “betekent dit dat ze kunnen verdedigen dat ze het besproken bedrag niet hoeven uit te betalen voordat ze de uitkomst van de rechtszaak kennen”, legt Sonsoles Rexach, een deskundige advocaat in handelszaken bij Ágora Legal & Gestión, uit aan deze krant. “Al verplicht de goedkeuring de rechter niet om in alle gevallen de schorsing toe te kennen.”

De Hoge Raad maakt onderscheid tussen het bespreken of een schuld terecht is en beslissen wanneer u moet betalen terwijl dat geschil is opgelost. Het stoppen van de incasso elimineert de schuld niet, noch anticipeert het op wie er zal winnen verhindert dat de claim doorgang vindt, zonder een garantie te waarderen die al door de Administratie was aanvaard.

  1. Rechters moeten de garanties beoordelen voordat ze tijdens het proces betaling eisen
  2. Het in beroep gaan tegen een schuld verlamt op zichzelf niet de inning ervan
  3. De garantie moet de schuld dekken en geldig blijven voor de rechter
  4. De zelfstandige moet de hulpbron meedelen en de belangen voorzien

Rechters moeten de garanties beoordelen voordat ze tijdens het proces betaling eisen

De uitspraak, gedaan door de Geschillencommissie-Administratieve Kamer in hoger beroep 3273/2024, herhaalt een doctrine die is ontwikkeld in de resoluties van 2025.

Hun criterium vereist dat rechters de eerder verkregen opschorting met voldoende garantie afwegen, “in plaats van deze te negeren wanneer de belastingbetaler verzoekt dat de inning voor de rechtbank verlamd blijft”, vervolgde Sonsoles Rexach.

De rechterlijke macht houdt toezicht de bevoegdheid om op dat verzoek te beslissen, zelfs als de omstandigheden van de belastingplichtige of de geboden garanties niet zijn veranderd. “Als u echter van mening bent dat het niet opportuun is om de schorsing te handhaven, moet u uitleggen waarom de garantie in dat geval onvoldoende is en een afweging maken van de belangen die met elkaar in strijd zijn”, verduidelijkte de deskundige.

Daarbij geldt ook dat het ministerie van Financiën dat niet heeft aangetoond wachten met het innen van een reeds gedekte schuld schaadt algemene belangen. Verbeterde bescherming heeft dus betrekking op een specifieke situatie: er is sprake van een voorafgaande schorsing, de garantie is voldoende en de gevolgen ervan strekken zich uit tot de gerechtelijke procedure.

Het in beroep gaan tegen een schuld verlamt op zichzelf niet de inning ervan

Wanneer een zelfstandige een belastingaanslag ontvangt waar hij het niet mee eens is, Klagen is niet hetzelfde als het ministerie van Financiën laten wachten om het te verzamelen.” De Algemene Belastingwet regelt een verzoek tot opschorting waarmee de uitvoering van de betwiste handeling kan worden stopgezet”, aldus Sonsoles Rexach, “als aan de voorwaarden ervan is voldaan, waaronder het bieden van bepaalde garanties.”

Een bankgarantie betekent dat de entiteit is verantwoordelijk voor de betaling in de voorwaarden van het document, waarbij de Schatkist een incassogarantie wordt geboden terwijl de claim wordt afgehandeld. Het besproken geld wordt dan niet afgeleverd bij de Administratie, maar de onderneming blijft onderworpen aan de voorwaarden van de schorsing en de verbintenis die met de bank is geformaliseerd.

Te verkrijgen de automatische schorsing op economisch-bestuurlijke wijze, Artikel 233 betreft onder andere garanties, het deponeren van geld of publieke effecten en de gezamenlijke garantie van een kredietinstelling. “Het staat ook garanties toe van onderlinge waarborgmaatschappijen en verzekeringscertificaten,” verduidelijkte de aanklager, “modaliteiten die aan de toepasselijke eisen moeten voldoen.”

De garantie moet de schuld dekken en geldig blijven voor de rechter

Economische dekking kan niet beperkt worden tot een gekozen figuur voor het bedrijf zonder op het gevorderde bedrag te letten en de aanvullende concepten ervan. Het besluit van de Rijksbelastingdienst van 24 september 2025 vereist dat de garanties de schuld dekken, de rente die tijdens de schorsing wordt gegenereerd en de toeslagen die van toepassing zouden zijn als ze moesten worden uitgevoerd.

Het Hooggerechtshof wil uitleggen waarom zelfstandigen tijdens het proces de schatkist moeten betalen als ze een garantie hebben.

Naast het bedrag moet dit worden herzien welke fasen van de procedure het document bestrijkt, omdat een garantie die beperkt is tot de administratieve vordering bij aanvang van het proces mogelijk onvoldoende is. “De leer van het Hooggerechtshof overweegt garanties waarvan de gevolgen zich uitstrekken tot gerechtelijke middelen”, aldus Sonsoles Rexach. “Deze dekking moet dus worden geverifieerd voordat wordt gevraagd om de inzameling stop te zetten.”

Een gang naar de rechter vereist ook naleving een communicatieverplichting waaronder artikel 233.11 van de Algemene Belastingwet valt. De belanghebbende moet binnen de termijn voor het instellen van het gerechtelijk beroep aan de Schatkist meedelen dat hij het beroep heeft ingediend en de schorsing ervan heeft aangevraagd, waarbij de verstrekte garantie van kracht en effectief blijft.

De zelfstandige moet de hulpbron meedelen en de belangen voorzien

Zodra aan deze voorwaarden is voldaan, De administratieve schorsing duurt voort totdat de rechterlijke instantie op het verzoek beslist, waardoor wordt voorkomen dat de doorreis tussen beide routes de belastingbetaler onbeschermd achterlaat.

“Als er beroep wordt aangetekend tegen een uitdrukkelijk besluit dat een einde maakt aan de administratieve procedure, bedraagt ​​de algemene termijn om naar de rechter te stappen twee maanden vanaf de dag na de kennisgeving ervan, met de bijbehorende rekenregels.”

Als de schuld uiteindelijk geheel of gedeeltelijk moet worden betaald, bepaalt de wet rente over de schorsingsperiode verrekenen, met de overeenkomstige wettelijke uitzonderingen. Met dit economische gevolg moet de zelfstandige rekening houden bij de beslissing om de incasso stop te zetten. Het stilzetten van de incasso leidt namelijk niet tot een renteloze periode van wachten.

Als een definitieve administratieve uitspraak of resolutie de schuld niet-ontvankelijk verklaart, wordt dit in artikel 33 erkend het recht op terugbetaling van de kosten van garanties, voorafgaande accreditatie van het bedrag.

“Als de annulering gedeeltelijk is, bedraagt ​​de terugbetaling het overeenkomstige deel van de kosten”, concludeerde de deskundige. En de Schatkist moet ook “de wettelijke rente betalen die voor deze terugbetaling is voorzien, waarvoor zij een specifieke procedure heeft op haar elektronische hoofdkantoor.”

Om de kosten te bewijzen, is het raadzaam bewaar de garantiedocumenten en de bewijsstukken voor de bedragen die zijn betaald gedurende de periode dat de overeenkomst van kracht is gebleven.