We hebben allemaal wel eens ruzie gehad met een automaat. We voegen de munten toe, we selecteren het product, maar niets: het item dat we hebben gekocht valt niet, of de machine heeft de munten ingeslikt zonder ons het wisselgeld te geven. Een alledaags tafereel, maar wel eentje dat hem voor deze medewerker zijn baan kostte.
Hij werkte in een bedrijf in Brescia (Italië) en ging in juni 2024 koffie halen uit de automaat. Na het afhalen van zijn ‘espresso’ ontving hij niet het wisselgeld dat bij hem hoorde, ongeveer 1,60 euro. De volgende dag, Toen de technicus arriveerde, pakte hij het aan en vertrok. Een collega zag hem echter de munten afpakken en omdat hij niet zeker wist of hij de technicus om toestemming had gevraagd, ontstond er een gevecht tussen de twee, dat in handen van de personeelsmanager terechtkwam.
De arbeider besloot uiteindelijk de munten terug te geven, omdat hij betwijfelde of de technicus zich hiervan had bewust gemaakt toen hij zijn toestemming gaf. Ik dacht dus dat het conflict opgelost was. Echter, Twee weken later ontving hij een ontslagbrief “omdat hij gebruik had gemaakt van de afleiding van de in het bedrijf aanwezige automaatbediener om een deel van het geld verduisterendoor het af te trekken van de respectieve collecties”.
Een ontslag dat hem als een emmer koud water trof, aangezien hij al veertien jaar voor het bedrijf werkte, zo melden de lokale media.Corriere della sera'.
Hij klaagt en justitie is het met hem eens: de maatregel was “volkomen disproportioneel”
Na de aanvankelijke verrassing besloot de werknemer zijn ontslag aan te vechten, waarbij de rechtbank van Brescia het met hem eens was, die erop wees dat de maatregel om de arbeidsrelatie te beëindigen ‘volkomen onevenredig’ was. Vervolgens, bij het erkennen van de niet-ontvankelijkheidEnDeze rechtbank veroordeelde het bedrijf tot betaling van een schadevergoeding gelijk aan 18 maanden salaris.
Het bedrijf beschuldigde hem er ook van dat hij de collega die hem de munten had zien afpakken, had geduwd en bedreigd. Rechter Natalia Pala, van de burgerlijke rechtbank van Brescia, reconstrueerde de hele zaak en legde in de uitspraak, gerapporteerd door de bovengenoemde media, alle redenen uit die ertoe leidden dat het bedrijf werd veroordeeld om haar die schadevergoeding te betalen.
Concreet stelt de uitspraak dat “met betrekking tot de dreigingshypothese, zowel verbaal als fysiek, we eerst moeten wijzen op de generieke aard van de beschuldiging, zonder enige specifieke verwijzing“De collega die door de rechter werd gehoord, had onder meer verklaard dat de medewerker die de munten had meegenomen “Hij was onbeleefd, maar niet bedreigend.”.
Met betrekking tot de verandering van de machine wees de rechter erop dat het niet mogelijk was om vast te stellen of er al dan niet toestemming was van de kant van de technicus, en dat het in de civiele procedure aan het bedrijf was om dit te bewijzen. Desondanks concludeerde de rechtbank van Brescia dat, met het oog op ontslag, Het was niet zozeer van belang om vast te stellen of de medewerker de munten verduisterde of dit met toestemming deed, maar veeleer of er negatieve gevolgen voor het bedrijf waren..
Dit overwegende, overwogen zij dat het ontslag was “objectief niet in verhouding tot de ernst van het algehele gedrag van de werknemer”. Om deze reden hebben ze het bedrijf gedwongen hem 18 maanden compensatie te betalen, hoewel ze hem niet opnieuw in dienst hoeven te nemen (de werknemer heeft er ook niet om gevraagd).
