Het Hooggerechtshof van Galicië heeft de dhet recht van een werknemer om haar contract te beëindigen (met het recht om een schadevergoeding te innen en om werkloosheid aan te vragen) als gevolg van de herhaalde vertragingen van het bedrijf bij de betaling van haar salaris, evenals het oneigenlijk gebruik van uw biometrische gegevens. Sterker nog, de rechtbank wijst ook op de schending van hun fundamentele recht op eigen imago, omdat zij zonder toestemming van de werknemer een tijdcontrolesysteem hadden geïmplementeerd via gezichtsherkenning.
Bijgevolg zal deze werknemer enerzijds een vergoeding van 46.266,90 euro ontvangen voor de beëindiging van het contract (wat overeenkomt met die van onrechtmatig ontslag, zoals bepaald in de artikelen 50 en 56 van het Arbeidsstatuut). En anderzijds een schadevergoeding van 7.501 euro voor morele schade.
De vrouw werkte sinds augustus 2007 voor het bedrijf en werd in 2020 vervangen door een ander bedrijf. In 2025 verzocht hij om twee belangrijke redenen om de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst. De eerste daarvan was te wijten aan de aanhoudende vertragingen bij de betaling van hun loonbetalingen. Hoewel het bedrijf de werknemersvertegenwoordigers had beloofd vóór de vijfde van elke maand te betalen, Tussen januari 2024 en maart 2025 liep de werkneemster voortdurend vertragingen op van 5 tot 29 dagen bij het ontvangen van haar salaris..
De tweede reden was te wijten aan de implementatie van een handtekeningsysteem met gezichtsherkenning. Het was maart 2023 toen het bedrijf dit tijdcontrolesysteem installeerde zonder toestemming van de arbeiders en hij handhaafde het ondanks het uitdrukkelijke verzet van hun juridische vertegenwoordiging, die had gevraagd het te vervangen door gepersonaliseerde kaarten.
De werkneemster eist ontbinding van haar contract
Aanvankelijk heeft de Sociale Rechtbank nr. 1 van Vigo de vordering van de werknemer slechts gedeeltelijk toegewezen. Hoewel hij verklaarde dat de installatie van het gezichtsherkenningssysteem zijn recht op privacy en zijn eigen imago schond, waarbij hij beide bedrijven gezamenlijk veroordeelde tot het betalen van een schadevergoeding van 7.501 euro, wees hij hun verzoek om het contract te beëindigen af.
Zowel de werknemer als de bedrijven besloten tegen het vonnis in beroep te gaan, waarbij elke partij een verzoekschrift indiende bij het Hooggerechtshof van Galicië. Wat de werkneemster betreft, verzocht zij opnieuw om een compensatie voor de beëindiging van haar arbeidsovereenkomst (artikel 50 van het Arbeidersstatuut), op basis van de ernst van de zakelijke inbreuken.
Wat de bedrijven betreft, voerden zij aan dat het gebruik van biometrische technologie niet altijd illegaal is, dat er geen gegevens werden opgeslagen, dat de compensatie onevenredig was en dat het recht op privacy niet was geschonden.
De TSJ van Galicië verleent hem de vrijwillige beëindiging van zijn contract
Het Hooggerechtshof van Galicië heeft het beroep van de werknemer en gedeeltelijk dat van de bedrijven toegewezen. Te beginnen met de werknemer overweegt de rechtbank dat er ernstige redenen zijn om de vrijwillige beëindiging van de arbeidsrelatie te rechtvaardigen, aangezien er naast elkaar sprake is geweest van twee ernstige overtredingen van de onderneming.
Allereerst, de vertragingen bij de salarisbetaling waren ernstig en aanhoudend, aangezien zij meer dan een jaar duurden, met vertragingen van soms wel bijna een maandwat een ernstige en significante inbreuk vormde, vooral wanneer er vooraf een afspraak was om stipt te betalen.
Toegevoegd aan deze salarisvertraging was het opleggen van het biometrische systeem. De TSJ benadrukte dat Het bedrijf implementeerde het systeem niet alleen zonder aan de eisen van de AVG te voldoen, maar toonde ook passiviteit en volhardde in de overtreding van rechten gedurende meer dan een jaar, zelfs nadat werknemersvertegenwoordigers de intrekking ervan hadden geëist.
De TSJ van Galicië heeft op zijn beurt het beroep van de bedrijven gedeeltelijk toegewezen en vastgesteld dat het recht op privacy in de strikte zin van het woord niet is geschonden, aangezien het gezicht geen ruimte vormt die is gereserveerd voor de kennis van anderen. Het bevestigde echter dat het fundamentele recht op het eigen imago en het recht op de bescherming van persoonsgegevens (RGPD) werden geschonden, aangezien het bedrijf biometrische gegevens gebruikte zonder toestemming van de werknemer en zonder dat daar een noodzaak voor bestond, aangezien Er waren alternatieve, minder ingrijpende middelen om het schema te controleren (zoals kaarten).
Daarom handhaafde de TSJ de veroordeling en de schadevergoeding van 7.501 euro zoals vastgelegd in de uitspraak van de lagere rechtbank; de arbeidsovereenkomst ontbonden verklaard; en veroordeelde het eerste bedrijf om de werknemer een schadevergoeding te betalen die gelijk was aan die van het onrechtmatig ontslag, wat in haar geval gelijk was aan 46.266,90 euro.
Het is de moeite waard eraan te denken dat, zolang zij aan de vereisten voldoet, de vrouw ook een premievrije werkloosheidsuitkering kan aanvragen (werkloosheid), aangezien na deze beëindiging wordt erkend dat zij juridisch werkloos is (wat een van de voorwaarden is om deze te kunnen ontvangen).
Deze uitspraak (STSJ GAL 613/2026) was niet definitief en er kon tegen de unificatie van de leer beroep worden aangetekend bij het Hooggerechtshof.
