Het Hooggerechtshof van Castilië en León heeft dit verklaard afkomstig het disciplinaire ontslag van een kantoormanager van CaixaBank die fictieve aankopen deed om te profiteren van objectieve beloningen. De rechtbank legt uit dat zijn gedrag een “overtreding van de contractuele goede trouw” en een “misbruik van vertrouwen” vertegenwoordigde, zoals opgenomen in artikel 54.2 d) van het Arbeidersstatuut, aangezien hij persoonlijk gewin zocht door de entiteit zelf te misleiden.
De werknemer verrichtte sinds november 2000 diensten voor CaixaBank en behoorde tot de beroepscategorie van groep 1 niveau VI. Hij ontving een jaarsalaris van 64.016,65 euro bruto, wat neerkwam op een maandsalaris van 5.334,71 euro (met een reglementair dagsalaris van 175,39 euro).
Na een interne audit uit september 2024 ontdekte de bank verschillende onregelmatigheden in de bedrijfsvoering van de medewerker. In dit rapport is vastgesteld dat de beheerder tussen eind 2023 en medio 2024 drie vormen van verboden gedrag heeft gepleegd, te weten: klanten in rekening brengen voor het indienen van hun aangifte inkomstenbelastingHij Massaverzending van vertrouwelijke informatie naar uw persoonlijke e-mail en, wat naar de mening van de entiteit het ernstigst was, de onregelmatige registratie van bedrijven om economische prikkels te verkrijgen.
De meest kritische operatie had volgens de uitspraak betrekking op de commerciële uitdaging ‘MyCommerce’. De medewerker heeft er vier geregistreerd bedrijven die aan point-of-sale (POS)-terminals zijn gekoppeld, zodat deze meetellen voor hun doelstellingen. Om de schijn van activiteit te wekken, fictieve aankopen waarbij in twee van de gevallen gebruik werd gemaakt van de kaart van de eigen vrouw van de werknemer en, in een andere, de kaart van een klant van dezelfde werknemer was geregistreerd op de dag van de vermeende aankoop. Dankzij deze fraude is de werknemer ontving een prijs van 800 euro op kosten van het bedrijf.
Verder bleek uit de audit dat de beheerder dit had uitgevoerd 15 kosten aan negen klanten voor een totaal van 1.550 euro onder het “IRPF”-concept. Deze bedragen waren in werkelijkheid persoonlijke kosten die de werknemer maakte voor het verwerken van de inkomstenbelastingaangiften van de gebruikers, een praktijk die werd uitgevoerd met behulp van de apparatuur en IP van het kantoor. Op dezelfde manier wisselde hij 544 e-mails uit van zijn bedrijfsaccount naar zijn eigen persoonlijke adres, waarbij hij documenten met gevoelige gegevens zoals IBAN-codes, facturen en klantafschriften overbracht.
Hoewel de arbeider beweerde dat deze praktijken bij zijn superieuren bekend waren sinds de tijd van de spaarbank, of dat ze probeerden “procedures te vergemakkelijken” voor cliënten in plattelandsgebieden, was de rechtbank categorisch.
De rechtbank past striktheid toe op persoonlijk gewin
Hoewel de Sociale Rechtbank aanvankelijk de ontslag als onredelijk gezien het feit dat er een “enige tolerantie'business en dat de geleidelijke theorie moet worden toegepast vanwege de anciënniteit van de werknemer, de THet Hooggerechtshof heeft dit besluit ingetrokkendat wil zeggen dat het passend was en dat CaixaBank correct heeft gehandeld.
De Kamer baseert haar besluit op het feit dat, hoewel sommige gedragingen getolereerd kunnen worden, de Simulatie van aankopen om een economische winst van 800 euro te behalen, schendt het vertrouwen volledig. De rechtbank stelt dat het zoeken naar particuliere winst door middel van het simuleren van commerciële activiteiten een schending van de goede trouw vormt die niet kan worden verzacht door het ontbreken van voorafgaande sancties.
De zin eindigt met de mededeling dat deDe situatie met betrekking tot de kassa is ernstig genoeg om de belangrijkste sanctie op te leggen in de arbeidswetgeving wordt overwogen, met andere woorden: ontslag. Voor dit alles is de ontslag wordt definitief als passend aangemerktwaardoor de beëindiging van het contract wordt bekrachtigd zonder recht op compensatie of salarisverwerking.
