Het Minimum Interprofessioneel Loon (SMI) blijft stijgen, maar de omstandigheden van de werknemers verbeteren verre van. Het brengt duizenden kleine en middelgrote ondernemingen en zelfstandigen, en ook veel van hun werknemers, in de problemen.aldus economen.
Een nieuw rapport van het Juan de Mariana Instituut (IJM) waarschuwt dat dit beleid, gepresenteerd als een sociale vooruitgang, precies het tegenovergestelde genereert: minder werkgelegenheid, meer kosten en een zorgwekkende “onder”-egalisatie van de salarissen in heel Spanje.
Het onderzoek benadrukt ook de vergelijkende klachten die voorkomen tussen collega's in hetzelfde bedrijf, waarin Werknemers met meer ervaring of opleiding ontvangen uiteindelijk salarissen die sterk lijken op die van degenen die net zijn toegetreden. Deze ‘salariscompressie’, zo waarschuwen zij, erodeert de motivatie, productiviteit en interne cohesie van de beroepsbevolking.
- Volgens economen is de SMI in duizenden kleine en middelgrote bedrijven gelijk aan het minimumloon
- Het MKB, dat het meest getroffen wordt door de verhogingen van de SMI
- Er gingen 270.000 banen verloren en 350.000 konden niet worden gecreëerd
- Het gelijkstellen van het gemiddelde salaris aan de SMI ontmoedigt werknemers
- Lage lonen hebben negatieve gevolgen voor de hele economie
- De SMI is een ‘verarmend plafond’ dat de productiviteit beperkt
Volgens economen is de SMI in duizenden kleine en middelgrote bedrijven gelijk aan het minimumloon
Het Juan de Mariana Instituut heeft onlangs het rapport ‘Loongelijkheid en economische verarming’ gepubliceerd, een onderzoek dat de gevolgen van de verhogingen van het interprofessioneel minimumloon tussen 2018 en 2023.
Volgens de auteurs is het minimumloon in reële termen met 26% gestegen Het meest voorkomende salaris is gedaald van bijna 16.000 naar minder dan 14.000 euro.
“Ongeveer tien jaar geleden De afstand tussen het modale loon en het minimumloon bedroeg ongeveer 8.000 euro. Vandaag is er echter amper 400 euro verschil”legde Diego Sánchez de la Cruz uit, opleidingsdirecteur aan het IJM.
‘We zijn geëgaliseerd. De salarisstructuur is in neerwaartse richting afgevlakt. Iedereen gelijk in armoede'voegde hij eraan toe.
Het MKB, dat het meest getroffen wordt door de verhogingen van de SMI
In het rapport staat dat de SMI overschrijdt al 60% van het gemiddelde salaris in 42 provincies en 75% in 34en waarschuwt dat de druk op kleine en middelgrote bedrijven nog groter is.
“In kmo’s vertegenwoordigt het tot 90,8% van het gemiddelde salaris in Ávila en meer dan 85% in provincies als Murcia of Alicante”, zo wordt in het onderzoek beschreven. Deze situatie zorgt ervoor dat kleine bedrijven een steeds kleinere marge hebben om te concurreren en personeel aan te werven.
In gesprek met dit medium legde Fernando Pinto, co-auteur van het rapport, uit dat “in bedrijven en vooral in de zakelijke omgeving zelfstandigen en MKB-ers, uiteindelijk zijn er minder marges om werknemers veel te betalen”.
Deze hoogleraar toegepaste economie aan de Rey Juan Carlos Universiteit (URJC) benadrukte dat het minimumloon een verplichte kostenpost is geworden die veel eigenaren van kleine bedrijven moeten betalen. “Ze kunnen niet absorberen zonder andere items te schrappen of de aanwerving op te geven”.
Er gingen 270.000 banen verloren en 350.000 konden niet worden gecreëerd
Pinto benadrukte dat voor zelfstandigen en kleine bedrijven “de arbeidskosten doorslaggevend zijn”, en dat ook “Het wordt direct weerspiegeld in de bedrijfsresultaten naarmate deze toenemen, waardoor velen niet meer vooruit kunnen komen”.
Het IJM-rapport schat dat sinds 2019 210.000 banen zijn vernietigd als direct gevolg van de stijging van de SMI, en schat dat dit aantal in 2024 de 270.000 zou kunnen bereiken.
Hieraan wordt de CEPYME-schatting toegevoegd, die dat berekent Kleinere bedrijven “stopten met het creëren van 350.000 banen” vanwege de geaccumuleerde stijgingen van het minimumloon en die ook in dit document is opgenomen.
Het gelijkstellen van het gemiddelde salaris aan de SMI ontmoedigt werknemers
De econoom verwees ook naar een ander intern fenomeen dat zich verspreidt in het MKB: looncompressie tussen ervaren en nieuw aangeworven werknemers.
“In een bedrijf krijgt iemand met een hogere opleiding of met een carrière die al langer in hetzelfde bedrijf werkt uiteindelijk een salaris dat sterk lijkt op dat van iemand die net is gearriveerd. en heeft mogelijk minder training of ervaring”, zei Pinto.
Deze situatie, zo voegde hij eraan toe, leidt tot ongemakkelijke vergelijkingen tussen collega’s omdat “Degenen die het minimumloon verdienen, kunnen met 30% worden verhoogd, maar degenen die één euro meer verdienen, kunnen dat niet.. Die extra euro’s verliezen dus koopkracht.”
Volgens deze deskundige in de toegepaste economie voedt dit a klimaat van werkfrustratie en vermindert de prikkels om vooruitgang te boeken en de productiviteit op peil te houden. “Het nieuwe type aanwerving zorgt ervoor dat de meest voorkomende salarissen omlaag gaan”, waarschuwde hij.
Een situatie die volgens Pinto ook tot uiting komt in de gegevens van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van de afgelopen dertig jaar, aangezien in Spanje “In reële termen zijn de salarissen met 2,76% gestegen, terwijl de stijging in het OESO-gemiddelde 30% bedraagt”waaruit blijkt dat “in Spanje de salarissen stagneren.”
Lage lonen hebben negatieve gevolgen voor de hele economie
De impact van de SMI beperkt zich niet tot de arbeidsmarkt. Pinto waarschuwde dat dit ook contraproductieve effecten heeft op de consumptie en de economische stabiliteit sinds “Als u een lager betaalde werknemer heeft, zal deze een minder gelukkige werknemer zijn.en dat heeft gevolgen voor de consumptie en het inkomen. Je verdient minder en de kosten van levensonderhoud gaan omhoog; Dit heeft gevolgen voor bedrijven en de particuliere consumptie. Laten we de particuliere consumptie in Spanje analyseren en we hebben veel antwoorden: bijna alle groei komt van de overheidsconsumptie.”
Het IJM-rapport hekelt ook a grotere afhankelijkheid van de staatwaarbij ruim zeven miljoen mensen subsidies ontvangen en jaarlijks 28,5 miljard euro uitgeven aan sociale programma's.
Sánchez de la Cruz is van mening dat het probleem verder gaat dan de werkgelegenheid, omdat “we een Spanje hebben waar de salarissen dalen en de staatssteun en subsidies stijgen” en stelde dat “de slechtst mogelijke situatie wordt gecreëerd: een afhankelijkheidsval”.
De SMI is een ‘verarmend plafond’ dat de productiviteit beperkt
Dat concludeert het Juan de Mariana Instituut Het bij wet opleggen van een minimumloon aan alle bedrijven is “een verarmingsplafond” geworden dat verbetert de levensomstandigheden niet, maar beperkt ze eerder.
“Spanje moet zijn salarissen verbeteren, maar proberen dit via een ‘decreet’ te bereiken is een grote vergissing”, aldus het rapport. De oplossing omvat volgens de auteurs: een model dat productiviteit en concurrentie beloont, en niet door kosten op te leggen aan de overheid.
Volgens deze economen De verhoging van de SMI is blijkbaar alleen ten goede gekomen aan werknemers met lagere inkomens, maar heeft ook een onzekerder en minder dynamisch klimaat gecreëerd voor het MKB, zelfstandigen en de reële economie als geheel.
