Een recent rapport heeft een aantal van de werkplekbarrières benadrukt waardoor neurodiumse professionals zich niet volledig bezighouden met hun rollen.
De European Accessibility Act zal van kracht worden op 28 juni 2025 en daarmee komt een groot aantal voorschriften en richtlijnen die een gestandaardiseerde en meer toegankelijke EU -markt zullen creëren. In wezen zal het zorgen voor de bruikbaarheid van producten en diensten voor oudere personen en mensen met een handicap, waardoor gelijke kansen in alle lidstaten worden gepromoot.
Onlangs heeft Codex van de werkplekaanbodcodex de Neuro -inclusie op de werkplek Rapport, ontwikkeld in samenwerking met Braver Coaching en Consulting's Mark Scully. De studie is van plan Ierse werkgevers te adviseren over het bieden van een meer inclusieve werkomgeving in hun organisaties.
Codex verzamelde informatie van 220 neurodivergente professionals in fulltime werk, woonachtig in Ierland en het VK, om meer inzicht te krijgen in hun dagelijkse ervaringen en de specifieke uitdagingen waarmee ze op de werkplek worden geconfronteerd.
De meerderheid van de bijdragers verklaarde dat ze ADHD hebben (162), terwijl andere voorwaarden die werden bekendgemaakt, autisme zijn (137), dyslexie (80) en dyspraxia (62). 128 respondenten verklaarden dat ze meer dan één vorm van neurodivergentie ervaren.
Belangrijke bevindingen
Wat werd ontdekt, is dat er voor neurodivergente werknemers een reeks barrières zijn die hen consequent op de werkplek belemmeren. Het meest gerapporteerde probleem was ruis op de werkplek, waarbij 61 procent van de respondenten verklaarde dat dit hun topbarrière was vanwege de geluidsgevoeligheid.
Verlichting werd ook geïdentificeerd als een uitdaging voor mensen die hun neurodiversiteit navigeren in de werkomgeving. Meer dan de helft (56 procent) van medewerkers verklaarde dat problemen met helderheid, flikkeren en kunstmatige lichtbronnen in het algemeen hun comfort en concentratie beïnvloeden.
55pc noemde sociale interactie als een aanzienlijk moeilijkheidsgraad, terwijl extra barrières schriftelijke en verbale communicatie (42pc) omvatten, evenals problemen met sensorische verwerking verhoogd door omgevingsstimuli (42pc).
Slechts 4 % van de respondenten meldde geen extra barrières op de werkplek.
Bovendien waren 94pc van mening dat erkenning en waarderen Neurodiversiteit door middel van onderwijs en inclusie -initiatieven zouden een meer ondersteunende en begripvolle werkomgeving creëren.
Patrick Murphy, de CEO van Codex, zei over de bevindingen en zei: “Wij geloven dat de werkplek een ruimte moet zijn waar elk individu zich gezien, ondersteund en gemachtigd om te slagen. We begrijpen echter ook dat, voor veel mensen, traditionele werkplekstructuren en verwachtingen onnodige barrières kunnen creëren en dat is iets dat we willen veranderen.
“Dit rapport schetst het belang van 'neuro -inclusie' op de werkplek, de inzichten die we hebben geleerd van praten met mensen die neurodiverend zijn en de acties die werkgevers kunnen ondernemen om enkele van de barrières die in veel werkomgevingen bestaan te verlichten.”
Volgende stappen
Volgens Codex zijn er een aantal manieren waarop organisaties een inclusieve werkomgeving kunnen bouwen en bevorderen. Eenvoudige maatregelen, zoals het verstrekken van stille ruimtes, flexibele werkregelingen, een focus op duidelijke communicatie, alternatieve formaten voor het delen van informatie en ondersteuning op maat, kunnen een wereld van verschil maken.
Deze ondersteuning moet ook regelmatige feedback, training over onderwerpen met betrekking tot neurodiversiteit, mentorschapskansen, werknemersbronnengroepen en toegang tot geestelijke gezondheidsdiensten omvatten. Wanneer passende maatregelen worden genomen om iedereen gelijke kansen te geven, kan neurodiversiteit een grote aanwinst voor een bedrijf zijn zoals het aanmoedigt cognitieve diversiteit en open, transparante gesprekken.
“Dit rapport onderzoekt wat het echt betekent om 'neuro -influsieve' werkplekken te bouwen en waarom het ertoe doet,” lees een verklaring van Codex. “Onderweg hebben we de dagelijkse barrières ontdekt waar veel neurodivergente individuen voor worden geconfronteerd, van werving en onboarding tot communicatie, samenwerking en progressie.
“De bevindingen versterken een kritieke boodschap, er is geen one-size-fits-all-oplossing. We moeten ons concentreren op de behoeften en sterke punten van elke persoon. Echte 'neuro-inclusie' gaat verder dan bewustzijn en vereist actie, empathie en een bereidheid om traditionele werkpleknormen uit te dagen die vaak getalenteerde personen marginaliseren.”
