Dat heeft het Hooggerechtshof van Madrid bepaald Herhaaldelijk verzuim op het werk kan, als het bedrijf daar niet op reageert of er niet op reageert, worden geïnterpreteerd als vrijwillig verlof.. De resolutie, uitgevaardigd op 26 januari 2026 door de Sociale Kamer, verwerpt het beroep van een medewerker van een pizzeria, het bedrijf dat het merk Papa John's exploiteert, en onderschrijft de criteria van de lagere rechtbank, die al had uitgesloten dat het om een ontslag gingvolgens de verzamelde informatie Confilegal.
De centrale gedachte van de uitspraak is dat de Ontslag hoeft niet altijd uitdrukkelijk te worden geformuleerd. Het kan ook worden afgeleid uit sluitende feiten wanneer deze duidelijk de wens onthullen om de functie te verlaten. In dit geval begrijpt de rechtbank dat het gedrag van de werkneemster was voldoende eenduidig om te begrijpen dat zij niet verder wilde in het bedrijfen daarom bevestigt zij de beëindiging wegens vrijwillige intrekking.
Volgens het verhaal in de zin had de werknemer er meerdere meegemaakt tijdelijke arbeidsongeschiktheidsprocessen begin 2024. Na een nieuw medisch verlof dat tot 15 februari duurde, ging hij op 16 februari weer aan het werk en verleende hij normaal zijn diensten. Toch ging hij op 17 en 18 februari niet naar zijn post, daarna ging hij tussen 19 en 25 februari op vakantie en na afloop van die periode keerde hij ook niet meer terug naar het centrum.
Het bedrijf stuurde hem op 6 maart een aangetekende e-mail om de afwezigheden te rechtvaardigen. Er kwam geen reactie. Dagen later, op 12 maart, stuurde hij hem twee berichten waarin hij enerzijds daarvoor waarschuwde zijn gedrag kan worden opgevat als vrijwillige terugtrekking en anderzijds heeft zij kennis gegeven van a disciplinair ontslag wegens gebrek aan aanwezigheid. Ten slotte werd het verlof bij de Sociale Zekerheid verwerkt als het ontslag van de werknemer.
Er was geen contact of rechtvaardiging voor de afwezigheden
De Kamer herinnert eraan dat het beroep niet dient om de bewezen feiten vrijelijk te herhalen, behalve als er sprake is van een duidelijke fout, en gaat vervolgens in op de merites van de zaak in het licht van de artikelen 49 en 54 van het Verdrag. Arbeidersstatuut. Op basis daarvan concludeert hij dat “Het niet terugkeren na de vakantie, het niet contacteren van het bedrijf en het niet reageren op het verzoek om afwezigheid te rechtvaardigen zijn handelingen waaruit een duidelijke wens tot beëindiging blijkt.”.
Als het vertrek als vrijwillig ontslag wordt beschouwd, ontstaat er dus in principe geen juridische situatie van werkloosheid, in tegenstelling tot wat er gebeurt bij een ontslag. Daarom legt de uitspraak een jurisprudentiële lijn uit die volgt Het langdurige stilzwijgen van de werknemer kan ook juridische gevolgen hebben als dit gepaard gaat met een ongerechtvaardigde en aanhoudende afwezigheid in de loop van de tijd.. Ten slotte moet worden opgemerkt dat tegen het besluit tot unificatie van de doctrine beroep mogelijk is bij de Hoge Raad.
