De afgelopen jaren wordt Spanje geconfronteerd met een paradigmaverschuiving in de economie arbeidsmarkt. Terwijl de jeugdwerkloosheid blijft stijgen en veel universitair afgestudeerden alleen toegang hebben tot onzekere banen, sectoren zoals sanitairelektriciteit of timmerwerk Ze maken een echte herwaardering mee. Het tekort aan gekwalificeerde professionals in deze beroepen, verergerd door de gebrek aan generatiewisselingheeft de vraag en de salarissen in deze sectoren omhooggeschoten.
Dit wordt krachtig aan de kaak gesteld door Joan, een loodgieter met meer dan 15 jaar ervaring, die via een video op zijn Instagram-profiel (@elfontajoan) de waardigheid van zijn werk claimt en het stigma betreurt dat traditioneel drukt op degenen die voor een beroepsopleiding kiezen. “Weet je nog dat ze tegen ons zeiden: 'Als je niet studeert, ga je aan het werk?' Want werken op de bouwplaats werd afgekeurd. Het was voor mensen zonder opleiding, slecht betaald en zonder toekomst”, begint hij.
Waarom jonge mensen geen loodgieter willen worden
De boodschap van de loodgieter, die al duizenden keren is bekeken, weerspiegelt een gevoel dat door veel werknemers in de sector wordt gedeeld. “Zoek een loodgieter, een elektricien, een timmerman, een chauffeur. Die zijn er niet. En degenen die er zijn, hebben een volle agenda en brengen je veel kosten in rekening, want nu blijkt dat wij de toekomst zijn”, zegt Joan.
Deskundigen zijn het erover eens dat het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod gedeeltelijk te wijten is aan het sociale diskrediet van de beroepsopleiding en de voorkeur voor universitaire studies, zelfs in vakgebieden met minder kansen op werk. De loodgieter herinnert zich zelfs nog dat hij tegen een van zijn leraren zei dat hij zich aan dit beroep wilde wijden.
“De natuurkundeleraar noemde mij een sociale verspilling toen hij erachter kwam dat hij loodgieter wilde worden, en nu blijkt dat wij de toekomst zijn.”
Bovendien wordt de impact van deze professionele kloof weerspiegeld in de economie. Van de stijging van de kosten van renovaties en reparaties tot de vertraging van grote infrastructuurprojecten. Bedrijfsorganisaties en vakbonden eisen dus een institutionele inspanning om het imago van de beroepsopleiding te verbeteren en het onderwijsaanbod aan te passen aan de werkelijke behoeften van de markt.
Ondertussen weerspiegelt Joans reflectie de mentaliteitsverandering die de Spaanse samenleving doormaakt. “Nu wil iedereen zijn zoals ik, iedereen wil zijn zoals jij. Maar om hier te komen hebben ze achttien jaar lang gestudeerd, gewerkt en geleerd', verzekert hij. Nu sluit hij met ironie en een zekere voldoening de video af met een knipoog naar de leraar die geen verwachtingen had voorspeld. 'Gegroet, Mamen,' besluit hij.
