Het ministerie van Financiën zou kunnen nagaan wie verantwoordelijk is voor de btw als er een aankoop wordt gedaan door een AI-agent

1. De BTW-aangifte is afhankelijk van het feit of de AI-agent al dan niet als tussenpersoon optreedt
2. Het debat dat ontstaat bij aankopen door AI-agenten
3. In welke gevallen zou een AI fiscale verantwoordelijkheden hebben
4. De praktische impact voor zelfstandigen en kleine bedrijven
5. Meer concurrentie en veranderingen in de manier van online winkelen

De nieuwste bewegingen van grote bedrijven wijzen op een beslissende inzet voor het gebruik van kunstmatige intelligentie voor elektronische handel. Zoals Banco Santander, met de aankondiging vorige week van de ontwikkeling van een digitaal hulpmiddel Maak het de winkels makkelijker online betalingen accepteren die deze systemen uitvoeren.

De tussenkomst van deze programma's in het aankoopproces roept echter wel zekerheid op twijfels vanuit fiscaal perspectief Dat zou van invloed zijn op zelfstandigen en kleine bedrijven die verantwoordelijk zijn voor de e-commerce in kwestie.

Concreet, en hoewel de operatie die een van deze AI-agenten kan uitvoeren een aan- en verkoop tussen een klant en een verkoper zou blijven, waarschuwen sommige experts dat de rol die technologische platforms spelen kunnen veranderen wie bepaalde fiscale verplichtingen draagt, vooral met betrekking tot de BTW.

Daarnaast, als het systeem dat de operatie beheert fouten maakt bij het berekenen van de belasting of het toepassen van het overeenkomstige tarief zou zij ook het debat kunnen openen Wie moet reageren op de Schatkist: of deze verantwoordelijkheid zou liggen bij de kleine e-commerce die het product verkoopt, of bij het technologische platform dat de transactie bemiddelt.

Voorlopig zijn de meeste specialisten van mening dat het gebruik van deze assistenten de fiscale logica van een aankoop niet verandert. onlineomdat de consument de eindontvanger van de transactie blijft en Het is nog steeds de handel die de belasting doorberekent.

“In principe zou er geen verandering moeten optreden, aangezien de koper nog steeds een persoon is, ongeacht of hij het product zelf koopt of het automatiseert met behulp van AI”, legt Raquel Jurado Ibáñez, een technicus bij de Onderzoeksdienst van de Algemene Raad van Economen, uit aan deze krant.

De ontwikkeling van systemen die in staat zijn om over prijzen te onderhandelen, betalingen te beheren of orders te centraliseren heeft echter een debat op juridisch gebied geopend over de vraag of agenten uiteindelijk zouden kunnen gaan spelen. een rol die vergelijkbaar is met die van marktplaatsen; dat is, net als Amazon, in bepaalde gevallen verplicht btw te innen. Dit zijn wat de Belastingdienst “vermoedelijke leveranciers” noemt.

Een mogelijkheid die vooral kleine bedrijven treft die via internet verkopen, waarvoor elke wijziging in de belastingstructuur van hun activiteiten gevolgen kan hebben invloed hebben op de manier waarop u belastingen factureert of indient.

Het debat dat ontstaat bij aankopen door AI-agenten

Het uitgangspunt van het debat is een fundamentele juridische vraag, Of een algoritme kan worden beschouwd als onderworpen aan fiscale verplichtingen of als het uitsluitend als hulpmiddel voor consumententechnologie fungeert.

Voor José Mateo Ruescas, partner bij het kantoor Marín y Mateo Abogados, is het antwoord vanuit het oogpunt van het belastingrecht duidelijk: “Een AI-agent heeft geen rechtspersoonlijkheid en kan ook geen passief subject zijn”wijst hij erop.

Dit houdt in dat de aankoop in de meeste gevallen zal worden geïnterpreteerd als een handeling die wordt uitgevoerd door de menselijke klant, zelfs als een geautomatiseerd systeem wordt gebruikt om het product te lokaliseren of de bestelling uit te voeren.

Mateo Ruescas legt zelf uit dat het algoritme vanuit juridisch-fiscaal perspectief fungeert als “louter een technische tussenpersoon of een geautomatiseerde agent”; dat wil zeggen, een instrument dat de instructies van de gebruiker uitvoert zonder dat de commerciële relatie tussen koper en verkoper wordt gewijzigd.

Dit wettelijke kader houdt in dat, in principe, de werking van de BTW verandert niet voor de elektronische handelinclusief die beheerd door freelancers. In die zin herinnert Jurado eraan dat de belastingbetaler van de BTW, “dat wil zeggen de persoon die verantwoordelijk is voor het afdragen van de belasting, de zakenman of professional is die het product verkoopt, ongeacht de middelen die de consument gebruikt om de aankoop te doen.”

In welke gevallen zou een AI fiscale verantwoordelijkheden hebben

Het debat ontstaat wanneer de technologie zich niet langer beperkt tot het uitvoeren van klantorders en zich actief gaat bemoeien met de transactie. In dat geval zijn sommige juristen van mening dat bepaalde autonome systemen zouden in de buurt kunnen komen de figuur van de “vermoedelijke leverancier”, voorzien in de Europese BTW-regelgeving voor digitale platforms.

Dit concept wordt in bepaalde gevallen al gebruikt om, zoals gezegd, te forceren marktplaatsen en bemiddelingsplatforms innen van de belasting in plaats van de verkoper, met als doel de fiscale controle op grensoverschrijdende activiteiten of importen met een lage waarde te garanderen.

Volgens Mateo Ruescas is de belangrijkste criterium om te bepalen of een AI-agent die rol op zich kan nemen is gerelateerd aan de mate van controle die u uitoefent over de operatie: “Als het door de agent ontwikkelde platform de betaling beheert, de aankoopvoorwaarden vaststelt of actief onderhandelt via het algoritme, kan het als een vermoedelijke leverancier worden beschouwd”, verduidelijkt hij.

In dat geval zou het technologische platform verplicht zijn de bijbehorende BTW te berekenen, in rekening te brengen en in te voeren Het zou een relevante verandering in de bedrijfsketen betekenen. “De verantwoordelijkheid verschuift naar het platform naarmate de controle en interventie in de transactie toeneemt”, vatte de advocaat samen.

De praktische impact voor zelfstandigen en kleine bedrijven

Hoewel het debat nog steeds een theoretisch debat is en de huidige regelgeving niet uitdrukkelijk rekening houdt met de handel door kunstmatige intelligentieagenten, wijzen sommige deskundigen op mogelijke indirecte effecten voor kleine bedrijven die online verkopen. Eén ervan heeft te maken met de identificatie van de koper en het beheer van de gegevens die nodig zijn voor het correct uitreiken van facturen.

Mateo Ruescas waarschuwt in dit verband dat directe interactie met een algoritme het moeilijk kan maken om de identiteit van de eindklant te verifiëren, iets wat essentieel om te voldoen aan de fiscale en boekhoudkundige verplichtingen van elk digitaal bedrijf. De gegevensverwerking moet volgens hem dan ook zeer strikt zijn het zal moeilijker zijn om de cliënt betrouwbaar te identificeren einde.

Een ander mogelijk effect zou verband houden met de toenemende automatisering van transacties en de noodzaak daarvoor factureringssystemen aanpassen en orderbeheer. De advocaat wijst er zelf op dat handelsplatforms en managementprogramma's geïntegreerd zouden moeten worden met de technische protocollen die deze agenten gebruiken om operaties te verwerken en automatisch facturen uit te schrijven in overeenstemming met de belastingregels.

Meer concurrentie en veranderingen in de manier van online winkelen

Naast het strikt begrotingsdebat zijn sommige deskundigen van mening dat het wijdverbreide gebruik van deze assistenten relevante economische gevolgen zou kunnen hebben in de elektronische handel. Raquel Jurado wijst erop dat het belangrijkste effect zou kunnen zijn: toenemende druk voor verkopers.

“Misschien zal de markt competitiever zijn, net als de consumenten een hulpmiddel waarmee ze het goedkoopste product kunnen vinden”, legde de deskundige van de Algemene Raad van Economen uit aan dit medium. En het vermogen van kunstmatige-intelligentieagenten om binnen enkele seconden duizenden aanbiedingen te analyseren, zou de prijstransparantie kunnen bevorderen en de concurrentie tussen onlinewinkels kunnen versnellen.

Dat is het verwachte scenario en wat het betekent wijziging de manier waarop consumenten op internet naar producten zoeken. In plaats van op verschillende websites te surfen, zouden ze die taak kunnen delegeren aan geautomatiseerde systemen die prijzen, verzendingsvoorwaarden of beoordelingen van andere kopers kunnen vergelijken. Naast het automatisch uitvoeren van de aankoop wanneer aan bepaalde criteria wordt voldaan.