Dat heeft het Hooggerechtshof van Catalonië bepaald Het acute hartinfarct dat een winkelbediende heeft opgelopen nadat ze tijdens haar werkdag symptomen vertoonde, is dat wel arbeidsongeval. Aanvankelijk classificeerde de sociale zekerheid het als een veel voorkomende ziekte, maar de rechtbank corrigeerde dit door het vermoeden van werk toe te passen en vast te stellen dat de hartcrisis begon op het tijdstip en de plaats van het werk.
Op deze manier erkende de rechtbank dat het ziekteverlof van de werkneemster voortvloeide uit een arbeidsongeval, zoals zij had gevraagd. Hoewel de zaak meer problemen oproept. Het begint allemaal in november 2021, toen de verkoopster, die een gedeelde dienst had, zich 's ochtends slecht begon te voelen. Om 14.00 uur voelde hij “drukkende pijn op de borst”, maar desondanks keerde hij in de middag terug naar zijn post.
Om 18.00 uur hij voelde zich zo beroerd dat hij toestemming vroeg om de winkel te sluiten en naar huis te gaan. Kort daarna belde ze een ambulance en om 19.57 uur werd ze gebeld. bij haar werd in het medisch centrum een acuut hartinfarct vastgesteld. Als gevolg van deze gebeurtenis begon hij met ziekteverlof en op 13 januari 2022 Ongeveer twee maanden nadat ze de hartaanval had gekregen, bracht het bedrijf haar op de hoogte van haar ontslag, dat eveneens enkele dagen daarna plaatsvond een klacht indienen bij de Arbeidsinspectie wegens niet-betaling.
Vervolgens heeft de Sociale Rechtbank nr. 14 van Barcelona in een uitspraak van 26 januari 2023 verklaard dat het ontslag onredelijk was. Maar deze werkneemster had nog een ander probleem: ervoor zorgen dat haar ziekteverlof als een arbeidsongeval zou worden beschouwd en niet als een veel voorkomende ziekte. Aanvankelijk hadden zowel de INSS als de Sociale Rechtbank nr. 18 van Barcelona dit verzoek afgewezen en verklaard dat de onvoorziene gebeurtenis een “veelvoorkomende ziekte” was, omdat de omstandigheden van “tijd en werkplek” niet bestonden als aanleiding voor de hartaanval.
De werknemer beweert dat het een arbeidsongeval is
De vrouw besloot in beroep te gaan tegen de uitspraak van de lagere rechtbank en een verzoekschrift in te dienen bij het Hooggerechtshof van Catalonië. Hierin meldde hij dat de wettelijke voorschriften waren overtreden (artikelen 156, 157 en 158 van de Algemene Sociale Zekerheidswet), waarbij hij beweerde dat het proces als een arbeidsongeval moest worden aangemerkt omdat de gebeurtenissen tijdens de werkdag plaatsvonden.
De TSJ van Catalonië verklaart de hartaanval als een werkgerelateerd ongeval
Het Hooggerechtshof van Catalonië oordeelde in het voordeel van de werknemer op basis van de doctrine van het Hooggerechtshof over het ‘vermoeden van werkgelegenheid’. Volgens artikel 156.3 van de Algemene Sociale Zekerheidswet, Er wordt aangenomen dat een hart- en vaatziekten (zoals een hartaanval) een werkgerelateerde oorsprong hebben als deze optreedt of ontstaat tijdens de tijd en plaats van het werk..
Dit wettelijke vermoeden ten gunste van een arbeidsongeval Het wordt niet teniet gedaan door het simpele feit dat de werknemer zich ongemakkelijk voelde voordat hij aan de dag begon, zelfs niet als hij een voorgeschiedenis van hartziekten of eerdere risicofactoren had.. Om dit vermoeden te doorbreken is het de onderlinge verzekeraar of de maatschappij die onomstotelijk moet aantonen dat er geen verband bestaat tussen werk en het hartinfarct, iets wat beide partijen in dit geval niet zijn gelukt.
De rechtbank past deze jurisprudentie toe op de feiten van de werkneemster en wijst erop dat het medisch rapport bevestigde dat zij rond 14.30 uur pijn op de borst had (een duidelijk symptoom van het begin van een hartaanval). en dat deze symptomen aanhielden tijdens haar middagwerkdag, waardoor ze uiteindelijk om 18.00 uur haar baan moest verlaten. vanwege een onwel gevoel.
Daarom komt de rechtbank tot de logische conclusie dat het hartinfarct inderdaad begon op de ‘tijd en plaats van het werk’. Op deze manier heeft de TSJ van Catalonië het beroep van de afhankelijke persoon volledig toegewezen en officieel verklaard dat het ziekteverlof van de werknemer het gevolg was van een arbeidsongeval. Deze uitspraak (STSJ CAT 4694/2024) was niet definitief en er kon tegen de unificatie van de doctrine beroep worden ingesteld bij het Hooggerechtshof.
