Een plaatsvervangend officemanager bij CaixaBank, die ongeveer 4.580 euro per maand verdiende, wordt ontslagen omdat hij 1,7 miljoen euro tussen klanten heeft doorgesluisd om incentives te innen: het is passend

Het Hooggerechtshof van Andalusië heeft dit verklaard disciplinair ontslag passend van een adjunct-kantoordirecteur van CaixaBank die een enorme operatie orkestreerde om geld tussen klanten om te leiden. De rechtbank legt uit dat zijn gedrag een “overtreding van de contractuele goede trouw” vertegenwoordigde, zoals opgenomen in artikel 54 van het Arbeidersstatuut, door op onregelmatige wijze geld te verplaatsen om rekening-courantkredieten te dekken en zonder toestemming producten af ​​te sluiten.

De werkneemster bekleedde ruim 30 jaar de functie van adjunct-directeur bij CaixaBank en ontving een dagsalaris van 152,67 euro bruto, waarvoor zij een maandsalaris van 4.580 euro. Net als de rest van het personeel ontving zij productiviteitssupplementen in de vorm van doelstellingen, afhankelijk van het aantal verzekeringen of leningen dat zij voor de klanten van het filiaal wist af te sluiten.

Na verschillende klachten te hebben ontvangen, startte de bankentiteit een interne audit die een structuur van systematische onregelmatigheden aan het licht bracht. In het eindrapport werd vastgesteld dat de adjunct-directeur tussen 2013 en 2020 heeft uitgevoerd onregelmatige lasten ter waarde van 1.463.550 euro en tegoeden voor nog eens 615.510 euro in gebruikersdeposito's. De totale geschatte impact van deze operatie bereikte het cijfer van 1.733.050 euro, rechtstreeks van invloed op 53 klanten van de entiteit.

De medewerkster maakte misbruik van het vertrouwen dat klanten in haar stelden het maken van overdrachten van de ene persoon naar de andere zonder dat een van de partijen het weet. Het doel van deze bewegingen was dat “er waren geen roodstanden of wanbetalingen' op rekeningen waar ze zelf over beschikte verzekeringsbewijzen of ongeautoriseerde leningen geüpload om hun verkoopresultaten op te blazen. Om de documenten de schijn van wettigheid te geven, bleek uit de audit dat handtekeningen waren vervalst met streken die ‘zeer vergelijkbaar bleken te zijn met de handtekeningen die door de aanklager waren gebruikt’.

Een van de ernstigste situaties die in de straf is opgenomen, is die van een cliënt die een klacht heeft ingediend bij de Guardia Civil wegens fraude. Deze gebruiker heeft een overdracht van 25.000 euro aan een onbekende derde dezelfde dag dat de adjunct-directeur hem een ​​televisie cadeau had beloofd voor het aannemen van een vaste termijn die hij nooit had ondertekend. Toen de kantoordirecteur de zaak begon te onderzoeken, belde de vrouw de cliënt op om hem te vertellen dat “zij het zou repareren” en dat zij hem het geld “in de hand” zou geven zolang hij niet naar de bank ging om opheldering te vragen.

Andere klanten verschenen in de database als houders van een ongelooflijk aantal financiële producten onder direct beheer van de adjunct-directeur. Eén van de betrokken partijen bleek 27 verzekeringen en 18 leningen te hebben afgesloten, terwijl een andere cliënt 24 verzekeringen en twee creditcards had opgebouwd waarvan zij geen echte kennis had.

Ondanks dit alles werd de werkneemster ontslagen via een ontslagbrief van vijf pagina’s en ondanks de bewering dat ze geen geld had gereserveerd voor haar persoonlijk gebruik en de overdrachten rechtvaardigde als “specifieke problemen” onder cliënten waar ze niet bij betrokken wilde raken.

Justitie wijst ongelijke behandeling af

De adjunct-directeur besloot haar ontslag aan te vechten, omdat het beginsel van gelijke behandeling was geschonden omdat acht andere kantoormedewerkers zonder sancties ook aan de evenementen hadden deelgenomen of toegangscodes hadden uitgewisseld. Toch heeft het Hooggerechtshof van Andalusië deze beweringen afgewezen, op grond daarvan Er kan geen sprake zijn van discriminatie als niet bewezen is dat de andere werknemers precies dezelfde onregelmatigheden hebben begaan met dezelfde ernst.

De rechtbank baseert haar beslissing op het feit dat het gedrag van de eiser een duidelijke schending van de contractuele goede trouw inhoudt, zoals beschreven in artikel 54.2 d) van het Arbeidersstatuut (die in deze BOE te raadplegen zijn). Volgens de arbeidswet kan de arbeidsovereenkomst worden beëindigd bij besluit van de werkgever via een ontslag wegens ernstige en verwijtbare overtredingzoals misbruik van vertrouwen in de uitvoering van het werk.

In de uitspraak wordt uitgelegd dat de werkneemster zich heeft beperkt tot het ondersteunen van de deelname van anderen, zonder te verzoeken om een ​​herziening van de bewezen feiten die haar in staat zouden stellen haar eigen verantwoordelijkheid in de vele gedetailleerde onregelmatigheden te weerleggen. Voor dit alles is de ontslag wordt als passend aangemerktzonder recht op compensatie of verwerking van salarissen.