De baanonzekerheid en aanwervingsfraude blijven de arbeidsmarkt in Spanje kenmerken, vooral onder de jongsten. Ondanks juridische hervormingen en vooruitgang op het gebied van de inspectie is de misbruikpraktijkenzoals onbetaalde werkdagen, betalingen in het zwart of de eis van totale beschikbaarheid van minimumlonen blijven in veel sectoren gebruikelijk.
In die zin heeft een jonge vrouw de debat over de arbeidsomstandigheden in Spanje en het voortbestaan van de ondergrondse economie, door de publicatie van een video op haar TikTok-account (@una_morgana_salvaje) die zich ophoopt bijna 100.000 keer bekeken.
Hij weigert onder slechte omstandigheden te werken en bekritiseert de positie van de meerderheid van de bazen
“Ik werk niet voor rechtse mensen. Ik werk niet voor iemand die mij 20 uur betaalt, wil dat ik 50 uur doe en mij vervolgens betaalt voor de extra's in B of op vrije dagen of zelfs dat niet', begint de jonge vrouw de opname en beschrijft een situatie die niet nieuw is. Ze hekelt het misbruik van werkgevers die, zoals ze zegt, 'het maximale eisen' van hun werknemers terwijl ze het minimumloon betalen.
De werknemer bekritiseert ook het gebrek aan empathie en organisatie van sommige managers. “Ze luisteren niet naar de arbeiders die op het slagveld staan… en dan verwachten ze dat ik het oplos vanuit mijn contract en mijn assistent-positie, alsof ik als manager werk”, benadrukt hij, terwijl hij werkgevers aanvalt die “geen idee hebben wat ze van mij vragen, ze weten alleen dat dit bedrijf hen geld moet geven”, en die economische voordelen boven de gezondheid en het welzijn van hun werknemers stellen.
“Hij eist het maximale van mij en betaalt mij het minimum, en waarom kan hij mij niet minder betalen, anders zou hij dat wel doen?”
Claimt de gezondheid en het welzijn van werknemers
De jonge vrouw richt zich ook op de minachting voor de gezondheid en welzijn van de werknemer die volgens klachten nog steeds aanwezig is in veel werkomgevingen. “Ik werk ook niet voor mensen die denken dat mijn gezondheid of die van mijn collega’s een gril is”, zegt hij in de video, verwijzend naar de weinige aandacht die sommige werkgevers tonen voor het ziekteverlof of de persoonlijke behoeften van het personeel. Maar “omdat hij de baas is, heeft hij het recht om om persoonlijke redenen afwezig te zijn”, klaagt hij.
Hoewel de werknemer de rol van de werkgever respecteert en het risico dat hij aanneemt bij het starten van een project, verwerpt hij dat deze verantwoordelijkheid zich vertaalt in onhoudbare arbeidsomstandigheden. “Hij doet het om winst te maken, maar niet ten koste van mijn gezondheid, niet ten koste van mijn economie”, zegt hij en benadrukt dat “Als je werknemers inhuurt, komt dat omdat je al dat werk niet alleen kunt doen, toch?”.
Voor de jonge vrouw is het van belang dat de ondernemer over de nodige middelen beschikt voordat hij een bedrijf start. “Misschien zou je pas aan dat project moeten beginnen als je er voldoende buffer voor hebt”, besluit hij, in een beschouwing waarin vraagtekens worden geplaatst bij de levensvatbaarheid van sommige bedrijven die afhankelijk zijn van de onzekerheid van hun werknemers.
