De Thuismedewerkers Ze maken het goed Een van de meest kwetsbare groepen in termen van arbeidsrechten Het verwijst en ziet vaak inbreuk maken op de meest elementaire, zoals een schriftelijk contract hebben. Dit is het geval van Rocío, een medewerker van thuis die werkte zonder te worden geregistreerd in de sociale zekerheid en die onlangs zijn beroep heeft gezien, waarin hij het salaris van de gewerkte uren claimde.
De werknemer, zoals vermeld in oordeel 899/2025, werkte sinds 15 september 2020 voor een maandelijks brutosalaris van 1.108,33 euro, inclusief de pro rata van extra betalingen. Op 17 februari 2021 werd hij ontslagenhet oppakken van de uitspraak De werkgevers hadden het niet geregistreerd in de sociale zekerheid en betaalde 1.000 euro per maand voor bankoverdracht.
Na het ontslag besloot dit te beweren, omdat de schikking van vakanties en extra betalingen niet waren betaald, net zoals hij het overeenkomstige salaris voor verschillende excessen van de dag claimde. Dat vroeg hij ook Het ontslag werd niet -ontvankelijk verklaard. Het Sociaal Hof nr. 2 van Bilbao schatte zijn vordering gedeeltelijk en verklaarde de ontoelaatbaarheid van ontslag. Hij dwong ook zijn voormalige werkgevers om een vergoeding van 364,39 euro voor IT en 934,89 euro te betalen voor vakantiebereding en extra betalingen, toegenomen met het juridische belang van vertraging.
In dit arrest heeft de rechtbank bevestigd dat de reële dag die door de werknemer werd ontwikkeld of het gezochte salaris niet was bewezen, dus de claim van de eiser voor de becommentarieerde salarisverschillen werd niet geschat.
De Baskenland TSJ bevestigt een teveel van 39 uur per week
Niet in overeenstemming met de vorige straf, diende de werknemer een beroep in om smeekbede bij het Superior Court of Justice van het Baskenland, waarin zij om de herziening van de bewezen feiten vroeg (om te stellen dat de maandelijkse brutosalaris 2.363,04 euro was, overeenkomend met een dag van 79 uur per week) en claimde juridische censuur en wettelijke censuur en wettelijke censoratie en wettelijke censoratie en wettelijke censuur en een bevoegdheid van de procedure van de procedure van de procedure van de procedure van de procedure.
De rechtbank verwierp de eerste reden voor de bewezen feiten, waar het een wekelijkse dag van 79 weken wilde registreren, omdat het geen document of expertbewijs presenteerde dat het ondersteunde. Wat betreft de tweede, de werknemer beweerde dat De ex -werkgevers hebben de vooraf gevraagde documentatie niet bijgedragen (Arbeidskalender, tijdrecords, contract- en loonontvangst), die weerloosheid veroorzaakte en zijn recht op effectieve gerechtelijke bescherming schondte. Hij betoogde dat, met het toepassen van het principe van bewijskracht, een nieuwe zin op basis van de feiten die zij van plan was te accrediteren, zou moeten worden uitgegeven.
In die zin had de rechtbank de bijdrage van tijdregisters en arbeidskalender nodig met de waarschuwing van artikel 94.2 van de regelgeving van de Social Jurisdiction (LRJS). Dit stelt vast dat als de vereiste documenten niet zonder alleen reden worden gepresenteerd, de aantijgingen van de tegenpartij kunnen worden bewezen.
De rechtbank heeft ook rekening gehouden De belasting van de test van de dag de werkgeveromdat het zonder dit systeem “uiterst moeilijk, als het in de praktijk niet onmogelijk is”, is het dat werknemers hun rechten maken met betrekking tot werken en rusttijd worden gerespecteerd.
Dit vonnis leidde tot de wijziging van artikel 34.9 van het statuut van werknemers, dat de verplichting van bedrijven vaststelt om de dagelijkse registratie van de dag te garanderen, inclusief het start- en voltooiingsschema. Hij was ook aanwezig tot de recente zin van de tjue van 2024 (C-531/23), die dat instelt Deze verplichting is ook van toepassing op de speciale arbeidsrelatie van binnenlandse werkgelegenheiden geen administratieve of gerechtelijke interpretatie kan dit uitsluiten.
Aangezien de werkgevers de verplichting hebben overtreden om de dagelijkse dag te registreren, verhinderden de werknemer dan te bewijzen Het gebrek aan registratie van de onderneming was voldoende om dit deel van de bron te schatten (Een overmaat van 39 uur per week).
Evenzo faalde de TSJ van het Baskenland dat Er was indirecte discriminatie door seksbijwonen van Richtlijn 2006/54. “De criteria of praktijk van het uitsluiten van de eiser van het recht op een registratie van haar werkdag, plaatst haar in een situatie van openhartige nadeel tegen mannelijke werknemers in het algemeen, die het recht hebben om het record te hebben. In het geval van een werken De praktijk of het criterium om het uit te sluiten van de dagregistratie reageert niet op een legitiem doel, of een noodzakelijk algemeen belangen voorkomt dat hij objectief en betrouwbaar de dag probeert dat hij echt heeft gedaan, in tegenstelling tot mannelijke werknemers, 'faalden ze.
Op deze manier schatten ze gedeeltelijk het door de werknemer ingediende hoger beroep, gezien het schema dat hij in beroep ging in de rechtszaak geaccrediteerd en ervan uitgaande dat hij een uurlijks 39 uur per week maakte van 19 oktober 2020 tot 17 februari 2021. Het salaris van 1.108,33 euro per maand voltijd (40 uur per week), die gelijk is aan 6.92 euro per uur, per uur, per uur per uur, per uur, dat is gelijk aan 6.92 euro per uur, per uur per uur, Dit overtollige was gelijk aan een totaal van 4.183,14 eurodie nu hun ex -werkgevers moeten betalen met een belang van 10% in standaard. Tegen die uitspraak moest een beroep voor het Hooggerechtshof indienen.
