Veel werknemers hebben twijfels over hun werktijden en wat het Arbeidersstatuut inhoudt. Een van de meest voorkomende vragen is of het bedrijf moet betalen of niet etenstijd, een onderwerp dat regelmatig tot conflicten en klachten tussen werknemers en werkgevers leidt.
Het antwoord is zojuist verduidelijkt door het Hooggerechtshof met uitspraak 4159/2025, waarin een voor en een na wordt aangegeven. Volgens de uitspraak is Elke maaltijdpauze moet als effectieve werktijd worden beschouwd. wanneer de medewerker de verbinding niet kan verbreken of niet beschikbaar kan zijn.
Met andere woorden: als de medewerker tijdens de maaltijd oproepen moet beantwoorden, berichten moet beantwoorden en bereikbaar moet blijven, is er geen sprake van een echte pauze. En als het geen echte pauze is, die tijd moet worden betaald als onderdeel van de werkdag. Dit volgt op wat al is vastgelegd in het Arbeidersstatuut, dat het recht op ontkoppeling en effectieve rust erkent.
Wat de wet zegt: rust ja, maar echt
Artikel 34.4 van het Arbeidersstatuut bepaalt dat, wanneer de werkdag langer duurt dan zes aaneengesloten uren, de werknemer recht heeft op een minimale pauze van 15 minuten. Als algemene regel geldt dat deze pauze niet wordt uitbetaald, tenzij de CAO of arbeidsovereenkomst anders vermelden.
De uitspraak van het Hooggerechtshof introduceert echter een belangrijke nuance: Het volstaat niet dat het akkoord zegt dat er een pauze ishet maakt uit wat er in de praktijk gebeurt. Als de werknemer die tijd niet vrijelijk kan gebruiken, omdat hij zijn mobiele telefoon in de gaten moet houden of op elk moment een waarschuwing kan krijgen, wordt die periode wordt beschouwd als effectieve werktijd.
De zaak die aanleiding gaf tot de straf heeft te maken met medewerkers van het ziekenvervoer die tijdens de maaltijd beschikbaar moeten blijven voor het geval er zich een noodsituatie voordoet. Voor het Hof verhindert deze constante beschikbaarheid het praten over ‘eigen tijd’, aldus het bedrijf Die minuten moet je compenseren of in de dag opnemen.
Digitale ontkoppeling, sleutel tot de mislukking
De uitspraak van het Hooggerechtshof versterkt ook een beginsel dat voor alle sectoren geldt: de recht op digitale ontkoppeling. Artikel 20 bis van het Statuut beschermt de privacy van de werknemer en staat hem toe de verbinding buiten zijn werktijd te verbreken. Naar de praktijk vertaald: als het bedrijf tijdens de lunch e-mails moet beantwoorden of telefoontjes moet beantwoorden, die tijd wordt automatisch omgezet in werk.
Het Hof verduidelijkt dat rust alleen rust is als er sprake is van a echte ontkoppelingiets wat veel bedrijven nog steeds niet toepassen. Om deze reden kunnen werknemers die dienst doen of tekenen terwijl ze de mobiele telefoon van het bedrijf in de gaten houden, dit wel doen vergoeding claimen van die tijd.
Sectoren zoals gezondheidszorg, transport, beveiliging, hotels en zelfs kantoren Ze leven elke dag in deze situatie. Rust wordt in veel gevallen gereduceerd tot eten met de laptop open of de telefoon in de hand. Nu kunnen werknemers dat, met juridische ondersteuning, wel eis dat deze breekt tel binnen uw dag en worden vergoed.
