Carmen Díaz, 28 jaar, bakker: “Het is altijd gezien als een ouderwets beroep. De nieuwe generaties denken er niet aan om een ​​mbo-opleiding te volgen of het familiebedrijf te erven”

Het is waar dat veel levenslange beroepen verloren gaan als gevolg van het uitblijven van generatiewissels, en zo niet, zeg dat dan tegen Antonio, een 66-jarige tractorchauffeur die klaagt dat jonge mensen niet op het land willen werken. Dit is ook het geval bij andere beroepen zoals timmerman, smid of metselaar. Dit is deels te wijten aan het feit dat jongeren nu de voorkeur geven aan meer technologische banen die hen in staat stellen te telewerken en die meer verband houden met universitair onderwijs.

Maar niet alles is verloren: sommige traditionele banen, zoals bakken, winnen weer aan belangstelling onder jongeren. Zo is het geweest voor Carmen Díaz, een jonge vrouw van nog maar net 28 jaar Dat Hij werkt al 10 jaar in verschillende bakkerijen en patisserieën.. Toen hij nog maar 18 jaar oud was, ontdekte hij dat “Ik had geen enkele roeping voor welk beroep dan ook.. Ik was behoorlijk verdwaald in het leven.” Waar ze duidelijk over was, was dat ze zich wilde wijden aan “iets creatiefs, dynamisch en praktisch. En ik koos voor gebak”, legt hij uit in een interview voor La Vanguardia.

De jonge vrouw werd geboren in een stadje in Castellón en besloot bak-, banket- en zoetwaren te gaan studeren, iets dat ze combineerde met een andere opleiding tot maître de maître (verantwoordelijk voor een restaurant of hoteleetzaal bij evenementen). De kans bestond dat het niet zou passen. Echter,“Het bleek iets te zijn dat mij tot op de dag van vandaag is bijgebleven”Diaz herinnert zich.

Hij had geen familielid van een bakker die hem de weg kon wijzen, maar hij beseft dat snoep altijd verbonden is geweest met sleutelmomenten in zijn leven. “Bakkerij en patisserie zijn altijd onderdeel geweest van de belangrijke momenten in mijn leven: een verjaardag, als we iets te vieren hebben… Er is altijd iets zoets aanwezig”, legt hij uit. Als kind werd ze al aangemoedigd om samen met haar moeder en tantes thuis taarten te bereiden en al snel ontdekte ze dat ze er goed in was.

Een ‘ouderwets beroep’ onder de nieuwe generaties

Toen ze haar ouders vertelde dat ze een opleiding tot bakker wilde volgen, reageerden ze positief. “Mijn ouders vonden het geweldig. Ze zijn blij”, zegt hij. Hij is van mening dat bakken deel uitmaakt van het dagelijkse leven van de samenleving en grapt dat ze misschien meer verrast zouden zijn geweest als hij voor techniek had gekozen.

Toch onderkent hij dat het vak al jaren een bepaald ouderwets imago heeft. “Het werd altijd gezien als een achterhaald beroep. De nieuwe generaties denken er niet aan om een ​​mbo-opleiding te gaan volgen of het familiebedrijf te erven”wijst hij erop. Met de opkomst van de industrialisatie, zo geeft hij toe, ‘ging de essentie een beetje verloren’, hoewel hij nu een wedergeboorte waarneemt, gedreven door jonge professionals die ‘de 2.0 van de bakkerij’ creëren. In de oven waar hij momenteel werkt, is hij met 28 jaar de jongste persoon “met veel verschil”, al benadrukt hij dat dit “geen probleem is.”

De bakkerij waar hij werkt reageert niet op het moderne model dat triomfeert op sociale netwerken. “Het is niet de typische 'Gen Z'-bakkerij die we op netwerken zien, het is een meer traditionele bakkerij“, legt hij uit. Het bedrijf heeft een generatiesprong gemaakt en het doel is om “te vernieuwen en zich aan te passen aan alle generaties”, hoewel het erkent dat de meerderheid van de klantenkring voorlopig uit ouderen bestaat.

Niet al het brood dat we zien is ambachtelijk

De afgelopen tien jaar heeft de sector opmerkelijke veranderingen ondergaan, vooral als gevolg van het gewicht van industriële processen. Dat heeft ze vooral gemerkt door haar carrière tussen verschillende omgevingen: ‘Ik kom uit een klein stadje waar alles ambachtelijk is’, terwijl ze nu in een grotere stad werkt, met ‘een ander levenstempo en meer vraag.’ In hun atelier hanteren ze echter traditionele methoden: “Er wordt geen conventionele gist gebruikt, zuurdesem wordt voor alles gebruikt”, benadrukt ze, ervan overtuigd dat daar “het verschil wordt gemaakt.”

Deze verdediging van vakmanschap bracht hem er zelfs toe om zijn rol in twijfel te trekken toen hij in een industriële bakkerijketen werkte. “Ik had zelf het gevoel dat ik mijn baan verraadde.”omdat ik een geïndustrialiseerd brood verkocht waarvan de essentie volledig verloren was gegaan”, bekent hij. Hij waarschuwt ook dat “Niet alles wat in een bakkerij verkocht wordt, is ambachtelijk” en dat veel producten ‘ingevroren of voorgevroren’ zijn.

Ook het profiel van haar klanten weerspiegelt een maatschappelijke realiteit. “De mensen die niet werken, zijn degenen die ‘s ochtends brood gaan kopen”wijst hij erop. 's Morgens vroeg, tussen zeven en acht uur, komen mensen van alle leeftijden voor een tussendoortje van school of werk, maar een groot deel van de ochtend hebben gepensioneerden de overhand, die 'langzaam komen'. In de middag is het publiek gevarieerder en kopen klanten brood voor het avondeten of iets anders als tussendoortje.

De prijs van brood stijgt omdat “alles omhoog gaat”

Het sterproduct is zonder twijfel brood. “Doordeweeks vooral brood”zo beschrijft hij, van kwart-en-halve broden tot boerenbrood van een halve kilo. In het weekend stijgt de verkoop van gebak, met een speciale vraag naar ‘dingen met room, vooral ambachtelijke room’.

Over de recente stijging van de broodprijslegt uit dat de vestiging in januari een verhoging heeft toegepast, nadat ze dit jarenlang niet had gedaan. “Ik dacht dat de klanten ons iets zouden vertellen”, geeft hij toe, maar niemand heeft geprotesteerd. Volgens hem zijn consumenten zich daarvan bewust “grondstoffen gaan omhoog: olie, eieren, meel… Alles gaat omhoog”. Toch is hij van mening dat ‘de waarde die het heeft, de tijd die erachter zit, niet wordt weerspiegeld in de uiteindelijke prijs van het product’ en dat ‘de winstmarge dit niet compenseert’.

Jouw werkdag begint om 7.00 uur in de ochtendwanneer hij verantwoordelijk is voor de voorbereiding van de winkel: het opzetten van de toonbank, het plaatsen van de repen, het regelen van de gebakjes en het etiketteren van de prijzen voordat de zonwering omhoog gaat. Tot halverwege de ochtend beschrijft hij een rustig tempo, gericht op klantenservice. “Ik besteed mijn tijd aan het vragen aan klanten hoe het met ze gaat, welk brood ze willen, wat ze vandaag willen…” zegt hij. Hoewel de meeste mensen weten wat ze willen, adviseren ze ook bij specifieke gevallen of allergieën.

Dat betekent niet dat de oven bij zonsopgang niet werkt. “Je slaapt nooit in de werkplaats”benadrukt hij. Heeft collega's die om 3 of 4 uur 's ochtends beginnen met werkenen zelf heeft ze in Valencia nachtdiensten gedraaid, vanaf twee uur 's ochtends om deeg en vleeswaren te bereiden. “Dit alles is iets waar mensen en klanten niet zo veel mee bezig zijn”, klaagt hij.

Het slechte is het salaris en het goede is dat er altijd werk zal zijn

Claim de waarde van echt brood en het werk erachter. “Veel mensen eten brood, maar niet iedereen eet echt brood.”stelt hij. Voor haar is een traditionele oven “je ziet het, je ruikt het. Het ruikt naar brood, hitte, deeg, meel, chocolade…”, en die beleving hoort bij het product.

Moedig jongeren aan om dit soort beroepen te overwegen. “Ik moedig alle jonge mensen aan om welk werk dan ook te doen“Omdat elke klus met liefde wordt gedaan en er altijd werk zal zijn”, beweert hij. Hij verdedigt dat kleine bedrijven en banen niet mogen worden gedevalueerd, hoewel dat universitaire opleidingen niet uitsluit.

Tussen de moeilijkste aspecten van de sector vermeldt het salarisdie hij als fundamenteel beschouwt en waarover volgens hem de vakbond moet nadenken. Ook de aangegeven data: “Als mensen vakantie hebben, als er iets te vieren is, dan moeten we werken: Drie Koningen, Goede Week, Pasen, Valentijnsdag…”. Hij omschrijft het als ‘een tweesnijdend zwaard’, omdat alles wat gevierd wordt via de bakkerij gaat.

Desondanks ziet hij zijn toekomst in het vak. “Het is iets wat ik uit roeping doe”, zegt ze, daarvan overtuigd Er zal altijd werk zijn omdat “veel mensen brood eten”. Vergeet niet dat zelfs tijdens een pandemie de sector niet stopte. Op termijn sluit hij niet uit dat hij zich zal richten op proeverijen, patisserie of catering.

Voor haar betekent bakker zijn “nabijheid en rustHij beschrijft zijn werk als een baan in de buurt, vooral met oudere mensen die soms overdag nauwelijks met iemand anders praten. Hij voelt dat hij “de morele verantwoordelijkheid, of de macht, heeft om iemands dag op te fleuren” en heeft de gewoonte om elke klant een goede dag te wensen. “Als iemand je goed van dienst is en je een goede dag wenst, verandert je chip voor de hele dag”, besluit hij.