- Arbeid scherpt de verplichtingen van zzp’ers jegens werknemers aan en verhoogt boetes tot 7.500 euro
- Contracten moeten meer informatie bevatten over werktijden, meeruren en proefperioden.
De Ministerraad heeft een koninklijk wetsbesluit goedgekeurd dat de verplichtingen van werkgevers wijzigt op het gebied van aanwerving, arbeidsinformatie en salaristransparantie. De norm, gepromoot door het Ministerie van Arbeid, omvat nieuwe eisen voor zelfstandigen en bedrijven verscherpt de straffen voor niet-naleving. Sommige overtredingen die tot nu toe als klein werden beschouwd, zullen ernstig worden en kunnen worden bestraft met boetes tot 7.500 euro.
De wijzigingen hebben rechtstreeks invloed op de zelfstandigen met personeel en kleine bedrijven. Zij zullen meer informatie moeten verstrekken over de arbeidsomstandigheden, hun vacatures moeten aanpassen, de nieuwe regels inzake overwerk moeten respecteren en ervoor moeten zorgen dat hun werknemers zich bewust zijn van de loonverschillen binnen de beroepsbevolking. Ook wordt de bescherming tegen mogelijke represailles voor het claimen van arbeidsrechten versterkt.
De hervorming zet twee Europese richtlijnen over arbeidsomstandigheden om transparant en voorspelbaar en op de transparantie van beloningen. Om de geldigheid ervan te behouden moet het Koninklijk Wetsbesluit echter nog steeds worden gevalideerd door de Permanente Afvaardiging van het Congres.
Arbeid scherpt de verplichtingen van zzp’ers jegens werknemers aan en verhoogt boetes tot 7.500 euro
Een van de belangrijkste veranderingen heeft betrekking op de informatie die werkgevers aan hun werknemers moeten verstrekken. Het niet communiceren van de essentiële elementen van het contract zal van een kleine overtreding veranderen in een ernstige overtreding. De maximale boete voor deze overtreding wordt verhoogd van 750 naar 7.500 euro.
De hervorming verscherpt ook de gevolgen van het niet naleven van de verplichtingen met betrekking tot gelijkheidsplannen en -maatregelen en het niet verstrekken van de vereiste informatie aan sollicitanten. Bovendien worden als zeer ernstige overtredingen aangemerkt bepaalde discriminerende zakelijke beslissingen of beslissingen die zijn genomen als vergelding tegen degenen die hun arbeidsrechten opeisen.
Voor zelfstandigen met werknemers is dit wel vereist besteed meer aandacht aan de documentatie die zij verstrekken bij het aannemen van personeelde informatie die zij in hun aanbiedingen opnemen en de manier waarop zij omgaan met klachten van hun personeel.
Zelfstandigen zullen hun salaris moeten doorgeven en kunnen niet vragen naar hun vroegere salaris.
Salaristransparantie introduceert nieuwe verplichtingen vanuit het selectieproces zelf. Vacatures moeten informatie verstrekken over het verwachte aanvangssalaris voor de functie en sekseneutrale namen gebruiken. Bovendien zullen bedrijven kandidaten niet kunnen vragen hoeveel ze in hun vorige banen hebben verdiend, of hun salarisgeschiedenis kunnen gebruiken om aanwervingsvoorwaarden vast te stellen.
Zodra de werknemer is opgericht, heeft hij of zij het recht om dit schriftelijk aan te vragen informatie over uw eigen vergoeding en op de gemiddelde salarissen, uitgesplitst naar geslacht, van mensen die dezelfde of een gelijkwaardige baan uitoefenen. De onderneming moet binnen maximaal twee maanden reageren en haar medewerkers er jaarlijks aan herinneren dat zij van dit recht gebruik kunnen maken.
De norm verklaart tevens de contractuele clausules nietig die werknemers ervan weerhouden hun eigen salaris bekend te maken. Daarom zullen werkgevers geen algemeen verbod op beloningsbesprekingen in hun contracten kunnen opnemen.
Contracten moeten meer informatie bevatten over werktijden, meeruren en proefperioden.
De De hervorming wijzigt ook de arbeidsomstandigheden die aan de werknemers moeten worden meegedeeld. Het recht op informatie over arbeidsvoorwaarden strekt zich uit tot alle arbeidsrelaties, ongeacht de duur van het contract. Tot nu toe koppelde het Arbeidersstatuut een deel van deze verplichtingen aan contracten van meer dan vier weken.
Een andere wijziging heeft betrekking op complementaire uren. Bij deeltijdcontracten geldt de Het bedrijf moet de werknemer op de hoogte stellen van de dag en het tijdstip waarop hij deze moet uitvoeren. met een minimale opzegtermijn van drie dagen. Bij niet-naleving van deze termijn kan de werknemer de toegekende uren weigeren, zonder dat daar nadelige gevolgen aan verbonden zijn. Bovendien behoudt de werknemer, indien de onderneming de extra uren geheel of gedeeltelijk annuleert, het recht om het loon te innen dat overeenstemt met de niet gepresteerde uren.
Hij Ook voor de proefperiode gelden nieuwe regels. De norm bepaalt in het algemeen een duur van drie of zes maanden, tenzij de cao een andere duur rechtvaardigt vanwege de kenmerken van de functie of de te verwachten omstandigheden. Bij tijdelijke contracten van zes maanden mag de proefperiode niet langer zijn dan één maand en moet deze naar evenredigheid worden verkort als het contract een kortere duur heeft.
Werknemers zullen op stabielere functies kunnen solliciteren en op vacatures van hogere categorieën kunnen solliciteren
De nieuwe regelgeving erkent het recht van werknemers om te solliciteren naar een meer voorspelbare en veilige functie. Zij zullen ook het recht hebben om te weten welke vacatures er in hun bedrijf beschikbaar zijn en om onder gelijke voorwaarden te solliciteren naar functies van een hogere categorie of met een hogere verantwoordelijkheid.
De hervorming beperkt ook de beperkingen op maanlicht. Bedrijven mogen hun werknemers niet beletten diensten te verlenen aan andere werkgevers of hen daarvoor straffen, tenzij er objectieve redenen zijn die een onverenigbaarheid rechtvaardigen, zoals gezondheids- en veiligheidsredenen, vertrouwelijkheid of belangenconflicten. Volledige toewijdingsovereenkomsten worden gehandhaafd als er sprake is van een financiële compensatie.
Een andere relevante wijziging is de uitdrukkelijke opname van de garantie van schadeloosstelling aan het Arbeidersstatuut. Dit betekent dat bedrijven geen ongunstige besluiten tegen een werknemer zullen kunnen nemen als vergelding voor het claimen van arbeidsrechten, hetzij via buitengerechtelijke, administratieve of gerechtelijke middelen. Bevelen tot discriminatie en zakelijke beslissingen die als reactie op dergelijke claims worden genomen, zijn nietig.