De huisvestingscrisis Het treft niet langer alleen mensen die op zoek zijn naar een appartement om te wonen. Het begint ook de activiteit van duizenden mensen te bepalen zelfstandig ondernemer, die te maken krijgen met de kosten van hun huisvesting en, in veel gevallen, van een pand, kantoor of vestiging waar ze kunnen werken.
Concreet, en volgens ATA-gegevens, verklaren vier op de tien zelfstandigen (40,5%) dat ze behoorlijk of zeer getroffen zijn door de kosten van huur- of hypotheekbetalingen.
Maar het probleem wordt ook groter als de zzp’er behoefte heeft aan een ruimte die openstaat voor het publiek om zijn activiteiten uit te oefenen. Huur wordt dan een bedrijfskostenpost die al moet worden gedragen voordat het bedrijf inkomsten begint te genereren.
Waaraan wordt toegevoegd de traagheid van sommigen administratieve procedures, waardoor de opstart van een vestiging maanden kan duren.
Vier op de tien zelfstandigen heeft nu al last van de kosten van huur of hypotheek
Volgens de ATA-barometer die overeenkomt met het vierde kwartaal van 2025, beweert 40,5% van de zelfstandigen behoorlijk of zeer getroffen te worden door de kosten van huur- of hypotheekbetalingen.
Het is het laagste percentage van de belangrijkste kosten dat de organisatie heeft geanalyseerd, maar het betekent dat vier op de tien zelfstandigen deze kosten al als kostenpost hebben. relevante bron van economische druk.
Voor degenen die hun activiteit in een vestiging uitoefenen, is huisvesting bovendien niet de enige ruimte waarvoor betaald moet worden. Een winkel, een restaurant, een werkplaats, een adviesbureau of een kantoor heeft een pand nodig en staat daarom bloot aan de evolutie van de vastgoedmarkt.
Het probleem kan al beginnen voordat het metalen rolgordijn omhoog gaat
Alberto Ara, president van ATA in de Valenciaanse Gemeenschap, waarschuwt dat een zelfstandige de huur en BTW voor een pand kan gaan betalen vanaf het moment dat hij het huurt, maar dat Het zal ongeveer een jaar duren om te openen en binnen te komen voor de activiteit. De leider roept juist op tot het stroomlijnen van de bouw en het openen van licenties om deze periode te verkorten.
Voor een klein bedrijf betekent het maandenlang onderhouden van een gehuurd pand zonder dat het kan worden geëxploiteerd, dat het vaste kosten moet aannemen zonder dat er nog een factuur is die deze kosten moet dekken. Het probleem beperkt zich daarom niet tot de prijs van het onroerend goed: het maakt ook uit hoeveel tijd er verstrijkt vanaf het moment dat het kosten begint te genereren totdat het inkomsten kan gaan genereren.
En in die zin heeft de ATA dat zelf ook aangegeven de bureaucratie vormt een ander belangrijk obstakel voor zelfstandigen. In het geval van de Valenciaanse Gemeenschap schat Ara de bureaucratische kosten voor de groep op 1.166 miljoen euro per jaar en verzekert zij dat 389.000 zelfstandigen ongeveer 200 uur per jaar aan administratieve procedures besteden.
De stijging van de kosten van de werkruimte vermengt zich dus uiteindelijk met andere kosten en de moeilijkheid om een activiteit te starten. En voor een zelfstandige die overweegt een bedrijf te openen, van pand te veranderen of zijn activiteit uit te breiden, is de prijs van het onroerend goed niet langer een exclusieve vastgoedkwestie, maar wordt deze onderdeel van de zakelijke beslissing zelf.
Maar bovendien, terwijl degenen die al een bedrijf hebben deze kosten moeten dragen, stuiten bedrijven die deelnemen aan de bouw van nieuwe woningen op een ander probleem: de tijd die projecten nodig hebben om het stedelijke en administratieve labyrint te overwinnen waaraan zij ondanks de urgentie worden onderworpen.
Het bureaucratische labyrint houdt ook degenen tegen die meer woningen zouden moeten bouwen
Dakloosheid hangt niet alleen af van de grondprijs of de bouwkosten. Op bepaalde terreinen melden ook professionals uit de sector dat administratieve termijnen Ze maken het moeilijk voor nieuwe promoties om de markt te bereiken.
Een voorbeeld is te vinden in de Marina Alta. De architect Javier Guerri, van de studio GV Arquitecnia, verzekerde in april dat sommige stedenbouwkundige vergunningen enige tijd kunnen vergen. tot drie jaar opgelost, zelfs bij eengezinswoningen. Zoals hij uitlegde, maken deze deadlines het moeilijk om een economische voorspelling te doen van de ontwikkelingen in een tijd waarin de bouwkosten ook kunnen variëren.
Het probleem is rechtstreeks van invloed zelfstandigen en kleine bedrijven die verband houden met de bouw en vastgoedontwikkeling: architecten, kwantitatieve landmeters, ingenieurs, bouwbedrijven, installateurs en andere professionals die afhankelijk zijn van projecten om vooruit te komen.
De Generalitat wil de wachttijd voor bouwvergunningen terugbrengen van maanden naar weken
Wachttijd heeft uiteraard ook zakelijke kosten. Zolang er geen vergunning is verkregen, kan het project niet doorgaan naar de volgende stap en blijft de investering afhankelijk van administratieve toestemming. In een sector die onderhevig is aan schommelingen in prijzen en financiering, kunnen verschillen van enkele maanden de economische prognoses waarmee aanvankelijk een promotie werd voorgesteld, veranderen.
De regering zelf probeert deze deadlines te verkorten. In juli begon de Generalitat van Catalonië met het verwerken van een hervorming om de stadsplanning en milieuprocedures te vereenvoudigen, met speciale aandacht voor bouwvergunningen, planning en milieuvergunningen. De Catalaanse regering stelt een vereenvoudigde procedure waardoor de verwerking van bepaalde bouwvergunningen kan worden teruggebracht van negen tot twaalf maanden naar één maand.
De hervorming is er juist op gericht om het bouwen van een huis, het openen van een bedrijf of het bevorderen van een nieuwe economische activiteit sneller en gemakkelijker te maken. Dat wil zeggen dat de administratie zelf stedenbouwkundige procedures als traditioneel langzame en complexe procedures beschouwt.
Voor zelfstandigen en kmo’s heeft het probleem twee kanten
Enerzijds worden degenen die een woning of pand nodig hebben, geconfronteerd met een steeds lastiger wordende vastgoedmarkt. Aan de andere kant kunnen degenen die werken aan het creëren van nieuwe eigendommen projecten tegenkomen die maanden of zelfs jaren duren om alle noodzakelijke procedures te voltooien.
De huizencrisis verspreidt zich dus ook naar het bedrijfsleven: meer kosten om te leven, meer kosten om te werken en meer tijd om nieuwe vastgoedprojecten te lanceren. In een scenario waarin ruimte een van de uitgaven is geworden die de beslissingen van veel kleine bedrijven bepalen, kan elke maand wachten ook een directe impact hebben op hun activiteit.
