Zelfstandigen en MKB Ze zouden uiteindelijk meer bijdragen kunnen betalen als de toeslagen die zij tijdens ziekteverlof aan hun werknemers betalen, de socialezekerheidsuitgaven voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid verhogen. Het is een voorstel dat is opgenomen in een rapport van de Stichting Toegepaste Economische Studies (Fedea), maar vereist wel dat deze verhoging wordt aangetoond voordat de verhoging wordt toegepast.
Deze aanpak komt erna uitgaven voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid zal bereiken historisch record van 18.413,3 miljoen euro in 2025 10,4% van het premie-inkomen. De studie, ondertekend door de voormalige staatssecretaris van Sociale Zekerheid, Octavio Granado, is van oordeel dat deze stijging “ernstig is, maar niet apocalyptisch” en stelt maatregelen voor die nog niet zijn goedgekeurd.
Zijn zou ook gevolgen hebben voor de bijdragen van werknemers dat zij deze aanvullingen in een overeenkomst overeenkomen. Om dit te rechtvaardigen zou het echter nodig zijn om te verifiëren dat de kosten voor ziekteverlof sinds de ondertekening van de overeenkomst sterker zijn gestegen dan in vergelijkbare gevallen waarin de aanvulling niet wordt betaald; Hoeveel de tarieven precies zullen stijgen, wordt niet in het rapport vermeld.
- Alleen al in 2025 stegen de uitgaven aan ziekteverlof met bijna 2 miljard
- Fedea stelt voor om de geleidelijke terugkeer naar het werk na enkele ziektedagen te vergemakkelijken
- Overeenkomstsupplementen kunnen bijdragen opleveren
- Micro-ondernemingen zouden steun kunnen krijgen om werknemers te herplaatsen
Alleen al in 2025 stegen de uitgaven aan ziekteverlof met bijna 2 miljard
De uitkering voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid kostte in 2024 16.463,9 miljoen euro en het jaar daarop 18.413,3 miljoen euro. een stijging van 1.949,4 miljoen. In 2021 bedroeg het dus 12.468,6 miljoen De gecumuleerde stijging in vier jaar bedraagt 5.944,7 miljoen, volgens de begrotingsafrekeningen verzameld in het Fedea-rapport.
De studie vergelijkt deze evolutie met die van de sociale bijdragen: het percentage bedoeld voor slachtoffers voorbij van 9,5% in 2021 naar 10,4% in 2025. Het was de eerste keer dat het boven de 10% kwam; en hoewel Granado erop wijst dat het in 2026 onder die drempel zou komen, geeft het document geen vast cijfer voor dit jaar.
De auteur erkent dat diagnostische vertragingen en gebrek aan revalidatie invloed in de duur van de verliezen, maar is van mening dat deze op zichzelf de stijging van de uitgaven niet verklaren. Zijn proefschrift relateert deze evolutie aan de werkgelegenheid: hij stelt dat “wanneer de werkloosheid afneemt” het gebruik van de uitkering toeneemt, zonder dat we hierdoor een specifieke daling kunnen beoordelen.
Fedea stelt voor om de geleidelijke terugkeer naar het werk na enkele ziektedagen te vergemakkelijken
Granado stelt voor bepaalde werknemers toe te laten gedeeltelijk werken terwijl ze hun herstel voltooien, wanneer uw ziekte dit mogelijk maakt. In deze gevallen verdedigt hij dat “deze procedure moet worden ingevoerd” en stelt voor om te beginnen met de pathologieën en sectoren waarover overeenstemming bestaat, voordat deze naar andere wordt uitgebreid.
Het suggereert ook dat langdurige afwezigheden te wijten zijn aan geestelijke gezondheidsproblemen ga naar gespecialiseerde monitoring en dat werknemers de noodzakelijke rehabilitatie krijgen. Volgens het rapport moeten deze behandelingen worden aangeboden door openbare gezondheidsdiensten of worden geregeld met wederzijdse partners.
Voor verwondingen en aandoeningen aan het bewegingsapparaat vraagt Granado de onderlinge verzekeringsmaatschappijen hebben de capaciteit om alle processen bij te wonen en eist overeenkomsten met de regionale gezondheidsdiensten. Het voorstel beoogt het wachten op diagnose en behandeling, die het herstel kunnen vertragen en de organisatie van het personeel kunnen bemoeilijken, te verminderen.
Overeenkomstsupplementen kunnen bijdragen opleveren
Met loonaanvullingen tijdens ziekteverlof kan een werknemer naast de uitkering een bedrag innen brengt uw inkomen dichter bij uw gebruikelijke salaris. Wanneer deze in een collectieve overeenkomst zijn geregeld, moet de onderneming deze tegen de overeengekomen voorwaarden betalen; Het voorstel van Granado voorziet niet in een algemene verhoging van de bijdragen om dit te doen.
De auteur stelt voor een hoger premiepercentage voor werkgevers en werknemers die deze toeslagen overeenkomen als wordt aangetoond dat de uitgaven aan uitkeringen sinds de ondertekening van het convenant meer zijn gegroeid dan in vergelijkbare gevallen zonder. Dat percentage zou kunnen worden herzien op basis van de resultaten, maar het rapport kwantificeert de stijging niet en specificeert niet hoe de vergelijking zou worden gemaakt.
Granado verwerpt dat de sociale zekerheid ‘overmatige uitgaven moet financieren waartoe anderen hebben besloten’. Het is zijn argument voor kostenverdeling bekijken wanneer is overeengekomen om het salaris tijdens ziekteverlof te voltooien; Het rapport identificeert geen specifieke overeenkomsten die voldoen aan de voorwaarde die het voorstelt.
Micro-ondernemingen zouden steun kunnen krijgen om werknemers te herplaatsen
Een ander voorstel, specifiek gericht op micro-ondernemingen, bestaat uit prikkels bieden om mensen te verhuizen met gezondheidsproblemen waardoor ze hun gebruikelijke positie niet kunnen voortzetten.
Granado stelt een “bijdragesubsidie” voor als alternatief, in bepaalde gevallen, voor herhaaldelijk verlengd ziekteverlof of voor het verlaten van de baan via een blijvend arbeidsongeschiktheidspensioen.
De auteur stelt voor om sommige uit te breiden reeds toegepaste verplaatsingsmaatregelen wanneer de oorzaak van de handicap een arbeidsongeval of een beroepsziekte is. Voor een bedrijf met een kleiner personeelsbestand zou deze verandering de aanpassing van de taken kunnen vergemakkelijken, hoewel het rapport de bedragen of eisen van de steun niet specificeert.
Ten slotte suggereert Granado uitkeringspercentages gelijkstellen van toepassing op veelvoorkomende ziekten en professionele onvoorziene gebeurtenissen, waarvoor tegenwoordig andere regels gelden. De studie bepaalt niet wat het nieuwe bedrag voor elk geval zou zijn, en laat ons dus nog niet toe om te berekenen hoeveel een werknemer met ziekteverlof zou verdienen of welke kosten zijn bedrijf zou dragen.
